hósdagur 12. november 1987síða 14

Síða 14 tíðindablaðið Aftasta rað frá vinstru: Marjun Berthelsen, Sand- ur Danielsen, Dora Poulsen, Petur Abraham- sen og Hennebeth Frede- riksberg. Miðraðið frá vinstru: Hillebert Johansen, Kirstin Høj, Eliesar Høj, Selma Johansen, Odmar K. Olsen og Oda Høj. Fremst frá vinstru: Hildibjartur | Johansen, Sólborg Johansen, Poul Johs. Johansen og Joan Poulsen. Myndin er tikin um leið 1960. Framhald av síðu 13 besti málmaðurin var við StIF Landsliðið n landsliðið segði Ner- kov, at tað er vorðið alt ítið attraktivt at leika Tað síggja vit ibolt igg)e best i hesum døgum, hvar fleiri av bestu leik- irunum ikki tíma á lands- Xið. Her má nakað gerast »g tað skjótt. m vit hyggja at fót- oitimum, ja, so er ut- varpið so at siga til hvønn nasta deildardyst. Men við hondbóltinum er eðrvísi. Her er einki út- varp, tíansheldur sjón- varp uttan so, at tað eru landsdystir ella Europa Cup dystir, og hetta ger so avgjert sítt til, at áhugin fyri hondbóltinum er fallandi hvat landslið- num viðvíkur. Dómarar Ole Nerskov, ið er 35 ára gamal, metir eisini, at nakað eigur at verða gjørt við dómarastandin í Fer- oyum. Ein vegur at ganga kundi verið'at sent nøkur démarapør til eitt nú Dan- mark at døma. Ein annar møguleiki er at fáa dómarar aðrastaðni frá henda vegin í eitt ár, sum síðani kundu havt skeið 0.1. I samband vid 45 ára fødingardagin hjá StIF ynskir Sosialurin strand- ingum hjartaliga tillukku og vit ynskja felagnum g6dan byr framyvir. Nr. 129 EA — EG — 12. november 1987 1 ftast frá vinstru gentur 16 ár, 1985. l Johans« n, Beinta Ras- ussen og Eydna Fremst frá Annfn Frederiksberg Petersen. Poulsen, og VID- SUM IKKI AKTAR — KORSD!. Weih« vinstru: Randi Mary Hugleiðing um 45 ára fødingardag Nu Stranda Itrottarfelag hevur okkið tey 45 árini, kundi tað verið áhugavert at gjørt sær nakrar .ankar um, hvønn tydning eitt ti- likt felag hevur havt fyri samfelagid her, ella um tað hevur havt nakran sum helst týdning yvir- hevur. Tey fyrstu nógvu árini snúði ítrótturin seg mest um tey vaksnu innan hondbólt. Eg havi onkun- tíð spurt onkran eldri mann um hvussu tað bar til, at strandingar fóru at spæla hondbólt undir krígnum. Jú, ein orsekin var kanska hon, at um tað mundi var rættuliga nógv fólk heima, tí skipini, sum tá sigldu, vóru vanliga rættuliga fáment — 6 til 7 mans ímóti fyrr upp ímóti2 28 monnum. Og tá so lítið arbeiði var uppi á landi, varð nógv av- lopstíð hjá fólki. Tá vildi tað soleiðis til, at Carl á Flatutreð hevði undan kríggið verið á flatlondum og har fingið kunnleika um tann edla ítróttin, ið kallaðist »hondbåéltur«. Heimkomin var hann so millum teirra, ið fingu í lag at bruka tíðina, sum áður nevnt var til avlops, til bóltspæl. Seinni, í 1942, varð so St.I.F. stovnað, og árið eftir luttóku teir so í tí skipaðu hondbóltslands- kappingini hjá I.S.F. O- neyðugt er at siga, at hesi fyrstu árini skrivaðu strandingar søgu felag- sins vid stórum bókstev- um, sum eingin seinni hevur kunnað gjert teim- um eftir. Tað hava verið upp-og niðurgangstíðir igjøgnum øll hesi árini við onkrum steðgi inn ímillum, men síðan 1958 hevur felagið virkað uttan steðg. Tey seinastu 15 árini eru bern- ini í sterri og sterri mun komin við í myndina, og í ár hevur felagið stívliga 300 skrásettar limir, og av teimum eru 150 aktivir býtt soleiðis, at 100 limir leika hondbólt meðan umleið 50 leika flogbólt. Torfert er at hugsa sær, hvussu tað hevði sæð út hjá okkum, um alt hetta tiltakið, sum St.Í.F. rekur, fall niðurfyri. Eitt kunnu vit so í øll- um ferum sláa fast, og tað er eisini vísindaliga prógv- að, at tey, ið íðka ítrótt regluliga, hoyra til tann bólkin í samfelagnum, sum er minst kriminellur. Tí kriminalitetur hevur sín uppruna hjá teimum, sum ikki hava nakað at gera í frítíðini. Tey ungu skulu »avreagera« upp á okkurt, og so er onki so óskyldugt sum at geva teimum ein bólt og seta tey í gongd við at av- reagera upp á hann undir eitt sindur skipaðum um- steðum. Krevini til eitt ítróttar- felag hava hesi seinastu árini verið rættiliga stór, og torført hevur eisini verið at fingið leiðarar, tí at hesir skulu brúka eina rúgvu av tíð til ymsar fyriskipanir = o..a, ikki minst at finna útvegir til fígging av rakstrinum, og tað er als ikki so lítið baks. At hava raksturin um hendi av 150 limum krev- ur ótrúliga nógvar pengar, og tað eru tað tíverri ógvuliga fá, sum geva sær nakað sum helst far um. Hondbólturin hevur verið aðalítróttargreinin hjá St.Í.F., men nú í nógv ár hevur felagið eisini lut- tikið í flogbóltskapping- ini, og tað man vera hend- an ítróttargreinin, sum hevur skaffað felagnum flest heiðursmerki og steyp. Helst eru tað kvinnur- nar, sum hava umboðað okkum so væl í hesum. Nekur fá ár var kappróður eisini á skránni, men hesin hevði ikki so langa livitíð. Kortini = munnu nógv minnast til kappingina, ið var ímillum Seimund, mannaður við skálamonn- um, og Strandingin. Tað er aftur ein kapittul fyri seg. hetta skuldi ikki verða nøkur ítróttarsega, men bert ein hugleiding um eitt ítriv, sum fyri nógvar strandingar hevur havt stóran og gleðiligan týdn- ing. Mítt ynski skal vera, at tað framhalandi má kunna virka til gagns fyri ung- dóm okkara í nógv ár afturat. Tillukku! Símun E. Rasmussen Strendur í