týsdagur 26. apríl 1988síða 14

Síða 14 Hóast opin og ókend: — dapurskygni kann vera skiljandi, men vit mugu ikki missa fótafesti av ómyndug- gerandi dómadagstosi, segði Rói Patursson m.a. í flagg- Rói dagsrødu síni á Vaglinum í Havn í gjár. Tað var í besta veðri, at flaggdagshald í gjár vórðu hildin kring alt landið. I Havn var tad heimsspekingurin og rithøvund- urin Rói Patursson, sum helt flaggdags- røduna. Vit prenta hana. r spurningar og tankar hava tydning ella t 1 Ul avanda rnavn im svaiigan tag guag 1 5. Eg veit at Svørini eru nogv, men so ymilSK rs eru iskoðanum og haldningum: vit "1 ags merki. Og hetta tlagg rið sigur okk- frá sjálvræði og tjóðskapi. Tað ber boð um, at 3 vilja ráða í okkara egna landi. Í einum r r r Ø nasti persønur hevur rætt fræisi og sk Ju til solidaritet Tad eru ir spurningar, sum eru umráð- 1g. DO stórar broytingar lara fram, so nógv r orð eru steðugt at hoyra, fleiri og fleiri lendingar úr ellum heiminum fylla gerandisdagin Ein góðan flaggdag sum henda kanst tú knapp- ippdaga at tað framvegis finnast góðsligar politiskar lærur, at ga rakna við og tað framvegis trív- vsáskoðanir t áloypandi ii ann frílynti og klóki yrkjarin Christian Matras krivaði e ferð soleiðis Summi vita so væl at siga latta veit eg einki um Men í hesum heimi býr menniskjan Ug hvussu dugir hon | at liva? heimi, i hesum tíðum? Duga vit tað neyðuga? Juga vit stødugt at skapa og menna tey sonnu nenniskjavirðini? Tora vit at vóna har vónin er umrådandi' ; Hvussu duga vit at liva í hesum landi, í hesum Tora vit at ivast har ivin er neyðugur? ið bert góðtekur sínar egnu áskoðanir og sína egnu veruleikafatan kann vera oyðileggjandi fyri eitt so samansett og fjølbroytt samhløg sum okkara. Henda hugsanin sum held- ur fram, at tað eru nekur menniskju, sum ikki eiga at hava somu krøv til rættindi sum tann stóri meirilutin hevur er ikki hetta í grundini ein óbúgvin hugsan? Men samtíðis ein hugsan, ið kann fáa lagnutungar fylgjur fyri tey, ið soleiðis vera moralskt dømd T ] + P, í ann DUNda VISSan, ndablaði Patursson flaggdagsreðu Tað at flaggið er eitt felags-merki eigur at minna okkum á at tollyndi er neyðugt. Vit mugu viðurkenna, at tað finnast ílíkir livimátar, at tað finnast ymisk livssløg í hesum heimi. At tað óvan liga, tað sum er eðrvísi, ja, tað fremmanda, eisini eigur lívsanda í okkara landi. Vit feroyingar hava altíð tosað so nógv um mentan. Um hvussu neyðugt tað er fyri eitt lítið samfelag at finna sítt egna andlit, sítt egna stev, so at vit verða sjónlig á landakortinum og ikki bert ein onkisligur útjaðari. Einaferð fyri 70 árum síðani sótu nakrir feroyskir ungdómar í Keyp mannahavn og myndaðu og teknaðu tað sum í dag er flagg okkara. Hetta vóru blaðung fólk við dreymum, dirvi og visionum. Og soleiðis hevur tað altíð verið við teimum broytingum, sum hava borið okkum framá: Tað hevur altíð verið hesin spennandi blandingurin av atfinningarsemi og Nr. 47 lívsgleði, sum hevur skapað nýggjar myndir og góð orð Teir grundleggjandi tankar, sum í okkara eld verða settir fram sum fyrimyndir og stavnhald, eitt nú tankar um frælsi og solidaritet, hesar hug- myndir eru sprotnar úr teimum lívsroyndum, sum menniskju hava gjert upp gjegnum tíðirnar. Vit taka hesar tankar til okkum við heitum hjarta, tí vit kenna at teir stava frá menniskjaligum tervi og felags áhugamálum Hetta eru hugmyndir, sum vit mugu bæði líta á og stríðast fyri. Hetta eru tankar, sum kunnu geva framtíðini dýbd og meining. Og hóast fram- tíðin jú altíð vil vera opin og ókend, mugu vit vilja hesa framtíð, ynskja hana. Dapurskygni kann vera skiljandi, men vit mugu ikki missa fótafesti av émynduggerandi dómadagstosi. Tá talan hevur verið um mentan og um hetta at 26. apríl 1988 5