leygardagur 30. apríl 1988síða 20
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 20
tiðindablaðið
Skilabesti mátin at stýra nýtslu av fiskastovnunum:
Smáar skipakvotur sum
fritt kunnu seljast
Okkum torvar tiltok, sum tryggja skilagóða búskaparliga
nýtslu av fiskastovnunum og umframt at tryggja flota-
num eitt gott og trygt búskaparligt stoði.
Skilabesti mátin til tess at stýra okkara
nýtslu av fiskastovnum er at hava smáar
skipakvotur, sum frítt kunnu seljast. Ein
SUF
skipan tekur ikki hugin frå fiski-
monnum at fiska ella teirra sjálvsálit,
sum
g: ra
ørturnimoti
p LDUSRap ga
felagsbuskaparliga
fi fovnunu? g
7 Sloppið dur
b fi í
Sóknir: Vit hava
gre
pren
Avgjøld á veiðuna
Búskaparfreðingar hava
ofta víst á, at eitt avgjald
á veiðuna hevði virkað
fisk nunum Eitt
rætt ásett avgjald hevði
3 Innte ar
so flotin kom
r ett NOSK 1di
s ) brukti rætta tekno
Í g fiskað varð við so
rakstrarútreiðslum
s meguligt (Scott 1962,
1976 Anderson
Hannesson 1978
lersen 1979, 1981
skipanin virka til
Í ná I ig1n
i 1
n usa Vitan øl
V rskifti su IrK a
rs er ikki gjørligt at
vgjeldini rætt, og
€ kki tad ð
€ sKelvar HØR
S KKI Ul optimal
t ng av fiskiflotanum
avgjaldsskipan er
tr að av, at vinnan ikki
fø meir burtur úr, enn at
ta“ figgjarliga melur runt
ov stórt avlop hevði elvt
til ov stórar ílegur og ov
lítið avlop til ov lítlar iløg-
ur. Sostatt skal vinnan av-
marka sítt virksemi til
frama fyri, at meira keinur
inn við avgjeldum uttan
sjálv beinleiðis at fáa
so mangar aðrar skipanir kunnu
stimbrar og eggjar hon á
tað fæst frægasta
og frægasta sam-
úrslitið burtur úr
framleidsluambodu-
undan einum skrivi-
ra ella minni ger av,
hvussu fiskast skal,
ið er loyut at fiska, sigur
en m.a. í niðurstoðu síni
vur í bókini >Fiskirann-
endurprentað hesa
in í tveimum undanfarnum bloðum og
ta seinasta partin í dag.
ágóðan av tí. Sigast má,
at hetta eru ikki hugaligar
ella eggjandi umsteður at
virka undir.
Vanliga verður fert
fram,at fyrimunirnir við
ivgjøldum sum reguler-
ingstiltaki eru, at sjålv
skipanin ikki leggur forð-
ingar í vegin fyri, at rett
teknologi verður brúkt at
fiska við, t.v.s. skipa-
stødd, reiðskapur o.l. Eft-
ir at avgjeldini eru ásett,
kunnu menn finna fram
til, hvussu teir sjálvir fáa
sum frægast burtur úr við
verandi avgjøldum, t.v.s.
velja skipaslag, fiskihátt
0.1
T6 kunnu
vidurskifti,
tað vera
sum gera, at
tað er ivasamt, um tað í
veruleikanum er soleiðis,
d. av politiskum avgerð-
im. Eitt dømi skal verða
tikið fram. Sermerkt fyri
fiskivinnuna eru tær ofta
skiftandi = umstødurnar,
hon virkar undir. Serliga
eru tað broytingarnar í
fiskastovnunum og
marknaðarviðurskiftu-
num, sum ávirka mest.
Ein hjálp til tess at standa
ímóti hesum broytingu-
num er ein fjølbroyttur
fiskifloti; við honum er tað
skjótari og lættari at laga
seg nýggum viðurskift-
Á
"2
#
um. Ein fjølbroyttur floti
hóskar eisini best til
bygdastrukturin og ger
tað betur meguligt at
spjaða virksemi runt um í
landinum, umframt at tað
gevur monnum meguleik-
ar at fiska á tann hátt,
teimum dámar best og
hóskar.
Ein reguleringsskipan,
sum er grundað á avgjeld,
kann avskepla henda
strukturin. Avgjeldini
verða sett eftir tí tekno-
logi, sum gevur mest, og
tað kann meguliga ávirka
valið av teknologi og
skipaslagi. Hetta kundi
givið okkum ein meira
einsháttaðan fiskiflota.
Fyri at sleppa undan hes-
um hevði verið neyðugt at
sett avgjeldini ymisk fyri
ymiska teknologi, men
verður tað gjørt, er ein av
fortreytunum fyri at
brúka avgjeld sum regu-
leringshjálp burtur. Í
staðin verður teknologi og
fiskiháttur tá fyri ein stór-
an part avgjerd umsiting-
arliga og ikki av vinnuni
sjálvari.
Skipakvotur
Síðsta reguleringstiltakid,
sum verður viðgjert í hesi
greinini, er tað, vit hósk-
andi kunnu nevna skipa-
1 -
A 1.
2 !
Hø
—
þa
hd
Nr. 49 — 30. april 1988
kvotur. Ahugin fyri hes- ini hevði hetta havt við
um reguleringsháttinum sær, at fiskurin varð
kom fram fyri um 10 árum
síðani og er viðgjerdur í
nógvum bókum og rit-
gerðum t.d. Christy
(1973b), Moloney and
Pearse (1979), Scott
(1979), Crutchfield (1979),
Stokes (1979), Cunning-
ham (1980. 1981), Clark
(1980), Frost og Lekke-
gaard (1981), Cunningham
(1983), Doucet (1984),
Cunningham et.al. (1985),
Frost (1985) og Hannes-
son (1985).
Skipanin byggir á, at
ávísir fiskimenn/skip
hava rættindi at fiska eina
avmarkada nøgd (kvotu)
av fiski. Samanlagt kunnu
allar kvoturnar meguliga
svara til eina ávísa veiðu-
nøgd, og meguleikar
skulu vera fyri frítt at
kunna selja ødrum partar
av kvotuni ella alla kvot-
una. Tær einsteku kvot-
urnar skulu vera smáar,
so eitt skip skal hava fleiri
av teimum fyri at fáa eina
ársvinnu. Hetta hevði
kunnað elvt til ein virknan
marknað fyri kvotum, og
meguleikarnir hjá hverj-
um einstekum fiskimanni
at laga seg til ta drift, hon-
um best dámar og hóskar,
hevdu verið betri. Við tíð-
veiddur við tí veiðuhátti
og teknologi, sum gevur
mest av sær bæði til vinn-
una og til samfelagið.
Tað, sum sermerkir og
er tann stóri fyrimunurin
við skipakvotum, er, at
tann grundleggjandi or-
sekin til ovuriløgur og bú-
skaparligt vitloysi verður
gjørd til einkis. Eigarin av
eini kvotu veit, at hann
hevur rætt at fiska sína
kvotu, (t.v.s. ta nøgd hann
hevur fingið tillutaða ella
hevur keypt rættindini
til), men tó heldur ikki
meir. Hetta eggjar hann
til og gevur honum megu-
leikar fyri, at leggja rakst-
urin soleiðis til rættis, at
hann fær sum frægast
burturúr. Tað henta við
hesi skipanini er, at hetta
samstundis eisini førir við
sær, at fiskastovnarnir
verða troyttir samfelags-
búskaparliga skilagott;
skipanin stimbrar til
skilagóðar iløgur og rakst-
ur av skipunum, heldur
enn til ovurnýtslu og
oyðsl av samfelagsvirð-
um.
Ein tann kendasti og
mest brúkti hátturin at
regulera fiskastovnarnar
við er, at roynt verður á
Neyðugt er, at allir partar
vinnan imsiting og
politikarar eru hugaðir
fyri nyskipanum, hava
hugflog at finna fram til
væl virkandi loysnir, og
ikki minst hava vilja og
dirvi at seta tær i verk,
skulu vit bøta um støduna
hjå fiskastovnunum og
fiskivinnuni, sigur
Andras Kristiansen
- sk -
sg Mi SJ
ymsiskan hått at fyri-
byrgja, at veidan fer upp
um eitt håmark (TAC),
sum fiskifrødingar hava
mælt til. Pope (1982) og
Hoydal (1984) geva eina
lysing av, hvussu fiski-
frødingar koma fram til
hetta hámarkið Ein
skipan við skipakvotum
kann uttan
trupulleikar
henda framferðarháttin.
Latin
stórvegis
lagast ti
verða loyvi, sum
samanlagt svara til eina
tilmælta hámarksveiðu
Um tað nú
seg, at ov
seinni
stór negd er
loyvd, kunnu myndugleik-
arnir keypa ein part av
Visir
kvotunum aftur. Er har
aftur ímóti ov lítið av
kvotum latið, kunnu
myndugleikarnir
selja/lata nakrar krónur
afturat. Sostatt skuldi tað
kunnað latið seg gjert at
skipa so fyri, at tann mest
hóskandi negdin av fiski
verður veidd.
Býtið av
skipaskvotum
A hvenn hátt kvoturnar
verða latnar vinnuni, er
avgerandi fyri, hver ið fær
ágóðan av tí munandi
b