týsdagur 21. juni 1988síða 16

renta reðuna, sum } Ma: tin Na S, bókar orðu F, nett 1 iðarlundini I Ha mn frnggjadagin, ta pisujundur arð hildin fyri nyggju stu dentunum og HF-arunum 1 movdøtlunum Ár í seinni fara tit eisini at sekja sterv. Summi hava avgjerdar ætlanir um, hvat tey kundu hugs- að sær, onnur eru ikki so avgjørd. Tað, sum er av stersta týdningi sambandi við útbúgving og starv er at fólk eru negd við tað, tey gera, og tað tey ætla sær. Ein vísur íslendskur yrkjari, Jóhann S. Hannesson (1919- 1983), sigur, í einari av sínum fáu yrkingum, nakað soleiðis: „Hjá mær skal einki roks verða. eg ætli mær beint á toppin< Tað svór hann av fullum hjarta og fullum huga tá ið hann var barn. Og haðar fór hann: uttan steðg upp á hægstu tindar. Sum ein brotin lyfta nú hongur hann har og hevur alt hann kann hugsa sær meðan hjartað bara slær og slær. Hesi orðini eru, eftir mínum tykki, verd at hugsa um við eitt hevi sum hetta — í hesum tíðum, tá ið so nógv verður talað og skrivað um almenn sterv og al- mennar starvssetanir. Valdu tit ikki at taka students- ella HF-prågv, tí at tit vildu fyri- reika tykkum at fara undir eina útbúgving, sum tit og samfelagið í sínari heild seinni kunnu fáa gleði og gagn av? So er bert at vóna, at tey, ið av- Nr. 69 — 21. juni 1988 hvørja leið tað fer ?x< myndir: jan # gerðirnar taka, tá ið tit skulu metast og setast, eru so mikið at sær komin, at tey duga at virðis- meta tann handliga og andliga lærdóm, tit tá hava ognað tykkum. Við students- ella HF-prógvin- um í hondini hava tit gróðursett eitt fræ í okkara samfelag — eitt fræ, sum seinni fer at festa retur, at næla og spretta og bera ávekstur. Í dag vita vit einki um, nær hesi fræini fara at næla, vit vita