leygardagur 25. juni 1988síða 23

Nr. 71 TTT 5 OO 25. juni 1988 - - +ÅA ÁR A Kaleidoskop Erling Eysturoy er mammudrongurin Amaldus. sum upplivir so nógv í heimsins nalva Leikurin hjá Grímu er fturvið »rima ORNID VID IEIMSINS ENDA gi Dam eftir skaldsøgu 1jå William Heinesen Leikstjóri: Egi Dam Tónleikur: Olavur Jacob en og Oddur Jacobsen Leikarar: Erling Eystur y, Ria Tórgarð, Gud nundur L. Joensen, Bjørg Hanusson, Eyð Matras, Lillian Heinesen 'g Brynjålvur Tórstún Koreografur: Jórun Simonsen Pallur: Regin Patursson Búnar og skortar: Guðrið Poulsen Ljós: Jóannes Hansen Fonleikarar: Ronnie Niel sen, Jóhannus á Rogvi g Joan Petur Andrea- en Sangur: Bjørg Poulsen )Jidur Jacobsen og Dupultkvartettin lezer Ebe- Sjón "yrsta framførsla eikarhúsinum 19. juni URS Pápi Amaldus, skiparin, kikar út á Nólsoyarfjerð. Hann hevur ein av hesum ongu kikarunum, teir brúktu fyrr í tíðini, til lemis fyrst í hesi eldini. Fyrr í tíðini, fyri tjúgu árum síðani, var ein annar kikari ómissilig búnytta hjá blómubernum við virðing fyri sær sjálvum g kærleiksboðskapinum. Nú snaraði ikki fyri at tinna fokus, men fyri at finna nýggjar heimar, abstraktar í litum. sum eitt kaleidoskop, nógvar myndir í nógvum Tað er nakað sum at hyggja í eitt kaleidoskop at sita á nýggja pallinum í Sjónleikarhúsinum og hyggja inn í tann gamla. Amaldus kallar William Heinesen seg sjálvan í ævilseguni »Tornid við heimsins enda«. Gl, sum lesa bøkurnar hjá hesum frásegumeistara, undrast: ófatiligt, so væl ein gamal maður dugir at lýsa barnasinnið! Og hendan lýsing er lítið skerd í tónleikamynd- ni hjá Grímu Vandamikil verð Leikurin byrjar við einum samandrátti fødingin, barnaárini og tey fyrstu tanårini Og so snarar kaleido skopið. Nakað trekt fyrstani, men so við eitt mammudrongurin Amaldus óviljaður hevuðspersónur í teirri vandamiklu verðini uttan verður fyri fjálga kekin hjá mammu. Ein vakran morgum, hann er á veg oman í fjør- una at spæla við skipum sínum, verður hann álop- in. Hannibal og hansara kúllar keða seg og Amald- us er lætt offur. Hannibal er kortini onki bølmenni og teir báðir, stovudrongurin og úti- leguribbaldurin gerast bestu vinmenn. Sambandið teirra mill- um er tað næstbesta í leik- inum. Tað besta er summ- ardagurin, tá gentan atum Merrit fangar Amaldus sinum demoniska, tølandi orðaneti. Ria Tórgarð og Erling Eysturoy spæla hesa gud dommiligu perlu betur enn væl, tað vil siga fram úrskarandi. Hetta er ein kjarnin skaldskapinum hjá William Heinesen: tað ótrúliga vakra hevur ælabogan og sólina kjóla- lummanum) kryddað við óhugna, heimsspeki og erotikki á byrjanarstigi Betri heilivågur kynismu finst ikki an eitt eyga er turt, tá Amaldus noyðist at siga Hon flytur poetiska, Merrit móti Neyr Merrit farvæl il Danmarkar Og spælið hjá Riu og Erlingi er so ektað og sterkt og hugtakandi, at tú hevur hug at lata kaleidoskopið steðga her og lata tey eiga pallin Hannibal og Vesta H+V er skorið í borðið í holuni hjá Hannibali. Teir báðir vinmenninir eru vorðnir hálvvaksnir. Hannibal tó meira vaksin enn Amaldus. Hann gong- ur við konufólki. Vesta eitur hon. Men humorin hjá William Heinesen ger av við hetta kærleiks- ævintýr. Hannibal gevur henni skógvar við hegum hælum. Hon dugir sjálv- andi ikki at ganga í teim- um og dettur — beint í fevningin á einum marin- ara! Hannibal fyrireikar ogi- hugnaligum rúmi við re liga hevnd, sum ikki gong- ur júst sum ætlað Og so endar leikur sónarnir standa á pallin im Amaldus steðgar iftan fyri Merrit, framm an fyri foldargentuna Øssumødl, sum vitjar hann í dreymum Per- Væl stýrt Samanumtikið er >Tornið við heimsins eitt væl eydnað tiltak. Her er ikki skrumblað. Leikstjór- nin er góð, teir sjey leik- ararnir býta millum sín 25 leiklutir. Men tey nógvu skiftini órógva ikki áskoð- aran, takkað verið myrkri, búnum og skortum Erling Eysturoy er av- bera góður í hevuðsleik- lutinum. Kropsmálið hjá honum undirstrikar væl replikkirnar annferandi, áskoðarin iv- enda: Hann er ist ongantíð í, at persón irin er rætt teknaður Ria Tórgarð ger Merrit sprelllivandi og indi. Gudmundur L. Joensen hevur triðja stóra leiklut- in, Hannibal. Eisini hann spælir væl, avgjørdur og sjálvklókur. Men eg haldi meg minnast, at Hannibal í bókini var sterri anti- hetja enn hann er í leikin- um. Onkursvegna er ov nógv Robin Hood í Hanni- bali hjá Grímu. Hann er ikki so tragikomiskur sum í bókini. Aðrir leiklutir eru ikki so stórir sum hesir tríggir. Men teir eru neyðugir fyri ogioym- Tornið við heimsins enda verður leiktur sunnudag ki. 18.00 og mánadag og hósdag kl. 20.00 til hálvan juli. Eftir sýningarnar er Leikhúskaféin í Áar- stovu opin Bæði pallur og salur eru á pallinum, so | 4 plássið er avmarkað. 60 fólk sleppa inn hverja ferð. Inngongdin er omanfyri, í nýggja húsinum $ Fi af 9 evð entað. T: kurir 2 F %* 14 VI HO 314 rð Men tað Ar i evnast eldri gar seg k % x * i i a 1 KK r n (Biørg Har % Þá = # br ar I páf , ggari et 8 Brynjálvi sti r teð t enturnar larr Eyð t Matra é | et kad K He eser á ( kt É Høgni Djurhuus Seks | steinprent eee av sinum slag i Føroyum hevur Ogimorgin kl. 16.00 verða steinprentini synd fram ferð, i Listaskål inum í Gundadali Steinprentini eru tal Galleri Sct. Gertrud Keypmannahavn givið út eina mappu við seks steinprentum hjá fer- oyskum listamonnum Listamenninir eru Zaka- Ye fyrstu rias Heinesen, Amariel merkt og signerað og upp Nordov, Bárður Jåkups- lagid er 120. Mappan kost á son, Torbjørn Olsen, Oliv ar 7.000 kr H ur við Neyst og Ingálvur Galleri Sct. Gertrud iv Reyni Peder > Hvitfeldtsstræde Á Teir hava gjørt stein mitt Keypmannahavn $ prentini á litor> „oa hevur nógv ár hýst verkstadn”” rat må hr. framsyningum hjá fer- Sejerø et rnus. oyskum listafólkum 4 Lesnaður a til alla familjuna