hósdagur 21. juli 1988síða 10
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
tíðindablaðið
Nr. 82 — 21. juli 1988
HETTA ER EITT STRÍÐ
FYRI RÆTTINUM AT LIVA
Tann 11. juni
1963 rann sakaði log
reglan høvudssk MUSÍOUUNAQ hjá A NC
í Rivonia, sum er ein forstaður til Jo-
hannesburg, og handtók har fleiri
Í Á NC-limir. Rivonia-sakin byrjaði i
| oktober 1963, og Mandela varð førdur
| úr fangatippi sinum, og bleiv saman
| við hinum ákærdur fyri sabotagu og
| SaMansSverjing við tí fyri eyga at
| fremia kolli elting og fella stjornind,
|
og fyri at hjálpa útlendskari hermegi
at gera
Innrás i
Til-
Sudurafrika
samans vóru 9 ákærdir
Hevuðsvitnini hjá ákæruvaldinum
høvdu næstan oll í langa tíð framm-
.
anundan sitið i
avbyrgdum fanga-
tippi. I rættinum tann 20. april i 1964
byrjadi Mandela
verjuna
við eini
rødu, har hann segði, at hann var ein
av stovnarunum
av
Umkonto we
Sizwe (tað er: spjót tjóðarinnar) sum
er sabotage-bólkurin hjá ANC
Eg eri hevuðsákærdur. Ég
eri universitetsútbúgvin. og
virkað
havi fleiri ár sum
sakferari í Johannesburg
Tambo. Nú
demdur í 5 ára
saman við Oliver
eri eg fangi
fongsulsrevsing fyri at fara
úr landinum uttan at hav a
ngið loyvi, og fyri at elva til
verkfallið síðst í maí 1961
Fyrst vil eg siga, at tað
sum ákæruvaldið sigur um at
stríðið í Sudurafrika verður
stýrt av útlendingum ella
kommunistum ikki er beint
Alt tað. eg havi gjørt, bæði
sum einstaklingur og sum ein
av leiðarunum hjá fólki
mínum, havi eg gjert undir
ávirkan av tí, eg sjálvur havi
upplivað í Sudurafrika, og
ikki av tí, ið fólk aðrastaðni
hava sagt
Suim unglingi í Transkei
hoyrdi eg teir gomlu í mínum
ættarbólki siga segur úr
gomlum degum. Millum ann-
að fortaldu teir um kríggini,
sum fedrarnir fóru í fyri at
verja fosturlandið. — uge
aði eg, at eisini eg at
sleppa at tæna minum følki,
og geva mitt til frælsisstríð-
ið. Hetta er tað, ið liggur aft-
anfyri alt ið eg havi gjert í
samband við tær ákærur, ið
nú verða reistar ímóti mær.
Síðani skal eg siga eitt
sindur um tað at nýta harð-
skap. Okkurt av tí ið rættur-
in hevur hoyrt hesum við-
víkjandi, er satt, annað er
ósatt. Eg fari ikki at nokta
fyri at eg havi lagt ætlanir
um sabotagu. — Hetta er tó
ikki gjert í óumtonktum
framfýsni, ella tí at mær
dámar harðskap, men eftir
gjelliga umhugsan av polit-
isku
hon er
steðuni. soleiðis sum
blivin eftir at tey
hvítu í so mong ár hava
trælkað, mergsogið og kúgað
fólk mitt
Eg standi við, at eg eri ein
teirra, ið stovnaðu Umkonto
hevði
til eg varð
1962. Or
stovnaðu
We Sizwe, og at eg
nógv at siga har
handtikin í august
sekirnar til at vit
hendan felagsskap vóru
tvinnar. Fyri tað fyrsta vóru
vit sannferdir um, at tann
politikkur, stjórnin hevur
ført, ger at harðskapur ikki
longur er til at koma uttan
um sum politiskt våpn hjå
afrikanska følkinum, og at
uttan so at ein leiðsla var, ið
vísti at hon tordi og megnaði
at leiða og beina tær sterku
kenslur, ið bylgjast í fólki
okkara, fór so nógvur harð-
skapur og yvirgangur at
bresta á, at enn ikki eitt
kríggj hevði kunnað elvt til
líka sterkt hatur og líka
nógvan beiskleika millum
fólkaslegini.
Fyri tað næsta kendu vit,
at uttan harðskap var ikki
meguligt hjá afríkanska
fólkinum at fera stríð sítt
móti meginregluni í hvíta
yvirvaldinum. Allir lógligir
mátar at berjast móti apart-
heid vóru eftir hondini bann-
aðir við lóg, og vit stóðu í eini
steðu, har vit annaðhvert
máttu góðtaka eina fram-
haldandi kúgan ella standa
fastir móti stjórnini. Vit
valdu at gera ímóti lógini. Í
fyrstani syrgdu vit fyri at
bróta lógina soleiðis, at vit
sluppu undan harðskapi. Tá
eisini hetta varð bannað, og
tá ið stjórnin við makt royndi
at knúsa eina og hverja and
steðu móti tí politikki, hon
førdi, tástaðni avgjørdu vit
at meta harðskapi við harð
skapi
Men tann harðskapur, vit
valdu at nýta, var ikki tað
sama sum yvirgangsvirk
semi. Vit, sum stovnaðu Um
konto, vóru allir limir í ANC,
og hevdu livað við í traditión-
ini hjá ANC um ikki at nýta
haråskap, men at samráðast,
til vit funnu eina loysn á po-
litiska strínum. Eftir okkara
tykki var Suðurafrika fyri alt
fólkið ið búði har, og ikki bert
fyri tað eina fólkaslagið, tað
veri seg svert ella hvít.
Vit ynsktu ikki kriggj mill-
um fólkaslegini, og vit
royndu tað dýrasta vit vóru
ment at sleppa undan einum
kríggi. Men tann beiski veru-
leikin var, at 50 ára stríð utt-
an harðskap ikki hevur givið
afrikanska fólkinum annað
enn meira og meira kúgandi
lóggávu, og færri og færri
rættindi.
Vit umhugsaðu 4 ymiskar
mátar at nýta harðskap:
Sabotagu, guerillastríð, yvir-
gangsvirksemi ella kollvelt-
ing. Vit valdu at nýta tann
fyrsta háttin til fulnar, áðr-
enn vit tóku steðu til, um vit
skuldu fara víðari
Tann upprunaliga ætlanin
varð gjørd við atliti at polit
isku og búskaparligu steðu
landsins, soleiðis sum vit eft
ir besta ferimuni sou hana
Vit mettu at Sudurafrika i
stóran mun var bundið at, og
ikki kundi klára seg uttan út-
lendskan kapital og uttan-
landshandil. Vit mettu at ein
væl tilrættalegd oyðilegging
av el-verkum og tarnan av
jarnbreytar- og telefonsam
bandinum fór at ræða út
lendskan kapital av landi-
num, gera tað verri at fáa
verurnar ur ídnaðardeplu-
num til havnirnar til ásettu
tíð, og við tíðini tálma bú-
skapi landsins og fáa veljar-
arnar at umhugsa sjónarmið
síni av nýggjum.
Í samband við álopini á bú-
skaparligu sambindingarlid
landsins, skuldi so eisini
fremjast sabotaga å stjørnar-
bygningar og onnur imyndar-
lig tekin um apartheid. Hesi
álop vóru ætlað at virka
kveikjandi upp á fólk okkara.
Harumframt kundi hetta
virka sum trygdarventilur
hjá teimum, ið ganga inn fyri
harðskapi, verið ítekilig
próvfersla fyri stuðlumokk-
ara um at vit hava valt at
taka menskari stig, og
okkum við at aftur, tå
stjórnin nýtir harðskap
verja
sláa
Harumframt hugsaðu vit
okkum, at um tað eydnaðist
okkum at savna fjeldina til
mótsteðu, og hetta førdi til
at stjórnin fór at svara við at
herða ágangin, uttan mun til
hvenn hann rakti, fór hetta
at vekja samhuga í eðrum
londum, og økja trýstið á
suðurafrikonsku stjórnina
Hetta var tað vit ætlaðu
Umkonto skuldi fremja sabo-
tagugerðir, og limirnir fingu
strong boð um, at teir undir
ongum umsteðum máttu
drepa ella særa fólk, tá ið
atsóknirnar vórðu tilrætta
lagdar ella framdar
Av royndum sannaðu vit,
at opin uppreistur fór at geva
stjórnini óendaligar megu-
leikar fyri at myrða lands-
menn okkara frá hond, men
júst tí, at sudurafrikanska
jørdin longu hevði drukkið
blóðið frá ósekum afrikanar-
um, kendu vit tað sum okk-
ara skyldu at fyrireika okk-
um til, sum frá leið, at nýta
harðskap, júst fyri at verja
okkum móti harðskapi.
Sluppu vit ikki undan kriggi,
vildu vit búgva okkum til at
stríðast soleiðis, sum best
bes aruleika år rs
ið t
K 4 i Væ
K 1 K í
K # i 4
F i
ð i kær
4 ir 4 AN
mnistaflokkur
i Fø i fegi viðgera
ndan spurningin, og koma
inn á politisku hugsjónirmín
g rokni við at
trúliga
ar, eftirsum €
fer aft
ikæruvaldrå
royna at benda á, at eg havi
roynt at innfera marxismu í
ANC. Hetta málskravið er
ósatt. Hugsjónarliga trúar
játtanin hjá ANC er enn sum
áður afrikansk-tjóðskaparlig
Tad er ikki ein hugsjón, ið
kann lýsast við orðunum
„Rekið hvíta mannin
havid«. Afrikanska tjóðskap
AN
hevur hugsan
arhugsjónin sum
stendur fyri,
ina um frælsi og somu megu
leikar fyri øll fólk sum aðal
hyrnisstein, sum tað eisini
stendur skrivað í frælsisyvir
Hon er á ong
in hátt nøkur uppskrift upp
a ein
lysing okkara
sosialistiskan
Henda yvirlýsing krevur
nýggja sundurbýting av jerð
ini, men ikki ognarteku. Hon
krevur ognarteku av bankum
og monopolidnadi, ti at bert
eitt fólkaslag eigur tann
stóra monopolidnadin, og
fremja vit ikki eina slíka ogn
arteku, verður hetta eina
fólkaslagið framhaldandi at
kunna ráða, eisini sjálvt
um tann politiska maktin
varð javnbýtt
Um kommunistiska flokkin
er at siga,at um eg havi skilt
politisku mål teirra rætt, so
vilja teir hava ein stat, sum
er grundaður á tað marxist-
iska grundsteðið. Sjálvt um
flokkurin hevur góðtikið ar-
beiðið eftir frælsisyvirlysing-
ini sum eina fyribilsloysn á
teimum trupulleikum, sum
hvíta yvirvaldið hevur skapt,
so síggja kommunistarnir
frælsislysingina sum eina
byrjan og ikki sum eitt enda-
mál. Hevuðsmálið hjá ANC
var at skapa eina eind, og
vinna afrikanska fólkinum øll
politisk rættindi.
Endamálið hjá kommun-
istaflokkinum var hinvegin
at fáa kapitalistarnar vekk,
og í staðin seta eina stjórn av
-
stat