hósdagur 28. juli 1988síða 6

vr ER A PETPEF" Síða 6 Fr soslalurin = Nr.85 Hví ikki sambærligur Jógvan! 28. juli 1988 Olavsøka FYRI niggju hundrad og åtta og hálvtrýssinstjúgundu ferð fara vit í ár at halda ålavsøku til minnis um deyða mæta norska kongsins Ólav Haldarsonar Digra og seinni nevnda Hin Heilaga HÓAST segan sigur frå jarðtekn- um um halgileika Ólavs, so hava mangir vísir søgumenn víst á hansara harðrenda levnað og av gjørda miskunnarloysi í stremb at gerast einakongur Noregs. Brennivargur var hann av anini eftir teimum stóru og bert hendinga eirdi hann fangaðum andstøding um. Men rætt hansara til Noregs trúnu hava bert fáir ivast i SKOÐSMAL hetta kanska ikki tespiligt í okkara so sum tykist nevndu upplýstu tíð. Men kortini er tíð okkara ikki so nógv ødrvisi Vápnini eru bert onnur. Eru tey ikki nýmótans trælahald so sum apartheid, so eru tey rakettir við óteljandi spreingilødingum, kjarn orkukavbåtum og -bumbum og ødrum tramanskapi, og tey mongu, sum ikki jåst hava eina avgjørda stødu fyri ella ímóti at jardleggja åvis lond og riki, kenna tíverri heldur ikki gil sær ábyrgd til at mótmæla hesum vitloysi teirra fáu — ikki sum hjá Olavi — í strembanini eftir óskerdum ræði í Noregi, men eftir ræðinum yvir alheiminum SO okkum er ikki givið við vissu at gera av, hverjir av Noregs kongum vóru tey størstu bol mennini. Men vit vita, at í broyt ingartíðum, sum teimum í Noregi eftir síðaskiftið og kanska heilt fram til Magnus Lagabøtur, bar ongum miðalhampamanni til at bjóða til at stjórna hesum syndr aða landi HELDUR íkki var politiska skilið og endamálið hjá teimum mongu, sum buðu seg fram sum kongs- evni, altíð greitt, men heldur tíð- um merkt av ovurhuga fyri einum góðum »ævintyri«, tað verið seg styttri ella longri og slíkum ævin- týrarum beyð ikki ímóti at falla á vali í so heiðurligum stríði sum fyri at vinna landsins trúnu TÍ var lív teirra kanska mangan gerandisligt og lítisvert, so var slíkur deyði tað íkki. EISINI í okkara øld hevur før oyskt skald rett um at »livlåt er ikki deyði, men at seta førningin frá sær…«, so kanska eru vit ikki so nógv ødrvisi hóast hesin førn- ingur nú ikki nýtist at vera rætt urin til heil ella hálv ríki, men heldur umstødur til framhald av menningini av tjóðini og frælsi hins einstaka sum „bruna MEN hóast kongur< og harðrendari enn teir lýtini flestu, so var stevna Ólavs greið Arvurin eftir faðirin Harald Hár fagra skuldi aftur og heidnin og stórmenn lyftast og vinnast sum skiftandi høvdu Olav basast og kongar stridst Tryggvasonar Hviti gudanna ímóti síðan dagar skuldi Krist setast í stað gomlu TRUNUNA vann hann og eisini so dánt flestallar norðmenn fyri Hvíta Kristi OKKARA egna Sigmundi, sum royndi tað sama, eydnaðist hetta ikki í sama mun, men hesin fall eini 28 ár undan Ólavi kongi og sidalagsliga kundi hópur verið framdur hesi broytingarár seinna MEN sjálvstýristrygd føroyinga hesi hendingaríku ár, Tróndur í Gøtu, skyldmaður Olavs, livdi kongin av við fimm árum og var helst á ellisårum so mikið kønur i skriftunum sum til bar á útoyggj- um tå å døgum ÓLAVUR kongur hevði hóast harðrenda lyndi sítt sína egnu stevnu. Helst kann tað sama sigast um Sigmund og í stevnu Tróndar ivast vit ikki. GÆVI vit eisini vóru so fullvís í okkara dlavsøkustevnu hesar há- tíðardagar, at klandur og kegl, tað verið seg politiskt og nú eisini hetta seinasta keglið millum bygd og bý varð goymt og gloymt, so vit styrkt av tignarligu minnunum um stríð teirra farnu, styrkt av frøini um rokkin felags mál og ment í vónini um einar enn fríðari Føroyar, enn betur hættaðu okkum undir dagsins førning k Er tað ikki ein fyritreyt Kristian Olsen atkveðu- svert fólk har, men tibetur Fr te Í IM fy I | fyri. at grundsteðið undir rreiðsluna tá itkvett Hans O. Danielsen, mir borgmeist- bleiv um. hvussu vegurin góði vinur. Hóast sjónin trúverdigheit wrans ikki skal fara at rilla. at sambærligheitin verður hildin í æru? Men vísir tað seg tíverri, at her mangan hevur skortað upp á vilja Las nú ein dagin í lokala blað okkara Norðlýsinum eina frágreiðing, ella eina u greiðir blaðgrein, har frá, at vit skulu matrikuldeild her fáa eina til býin Um so verður, so fari eg at loyva mær, at ynskja henni hjartaliga vælkomn- ari, við vón um, at hon wbeiða eftir fyriskrivaðu kemur at teimum reglunum og at hon lær loyvi til tess, so at tað sum skattgjaldararnir ynskja, at henda deild skal fáa frá hondini, ella ivgreltt, og tað sum verð ir viðtikið »yråånum erður sent henni. so hon kann gera sítt lógliga ar heiði Men eisini her hevur tað tíanverri skortað upp á lja, t t hava sæð at ið sum er ðtikið bý iðnun kk komið til natrikulstovuna Las innars somu grein if Kristian Fríðrik }lsen kom við hugskotinum 4 hevði sett uppskot fram samsvarandi. Og kundi tað lesast soleiðis. at hetta var verk fólkafloksins men verður eitt uppskot ikki viðtikið, so er tað til lítla gleði fyri íbúgvarnar Eg fari at takka Kristian Fríðrik, og teimum, uppskotið. Um so verið, at ein ma- loyva mær at eisini sum við- tóku hevði trikuldeild var komin fyrr til býin, og verið brúkt. so hevdu vit óivað sloppið frá teimum keðiligu hend- ngunum ið vit hava hoyrt um, nú hetta býráð- ð hevur sitið, har danskt politi hevur verið sent eft r kvinnu, roynt at vart sítt egna ma- trikulnummar. Og hví slíkur mannamunur verð- ur gjerdur Vit minnast jú væl til sum hevur hitt kveldið, á opnum bý ráðsfundi, tá ein vissur vegur skuldi gerast fram- við barnaheim títt Kristi- an Fríðrik, Olsen har Kristian spældi leiklut tín mótvegis partamonnum tínum í samgonguni, með- an tú sat úti í kjallara- rúminum, nokk á sama plássi, sum Alvheðin greiðir frá í blaðgrein sín- ari, at ein vissur býráðs- limur vanliga situr, meðari hanaungakamparnir ganga fyri seg úti i bý ráðssalinum. Og tá so at kvødast skal, verður kall- að inn, men meðan tú sat úti hetta kveldið, tapti kuldi gerast. Vit hoyrdu t allir formalitetir oru lagi, men sum segurnar ganga, so hevur tað verið minni enn klárt Las innars somu blaðgrein, at Jógvan við Keldu greiðir frá, tí sera góða samarbeiðið, ið hev nillum býr ið og Hevði havt hug at spurt Hans O 1akar ser ir verið matrikulstovuna Danielsen, um sáttmáli er, ella hevur ver býráðið og ma- ð millum g trikulstovuna, so at borg meistarin saman vid med- iwbeiðarum sínum, hava kunna slept allar hesar svertu lygnir út, nú teir við ræðið. Um hava sit ð skuldi Poul 30 er 30 Michelsen, sun parta naður Jógvans ð Keldu yer lAnsara kollega tt 10£"1 vør ólk gangandi suður t1avn on 1Å skuldi rið onevugt hjá einum vissum politikara it sent førovingar til Na nibia at arbeida millum er farin at vikna, so havi eg dugað at sæð, at klistr ið á hesum lygnum hava vent øvugt, so tær hanga við borgmeistara okkara og hansara nærmastu medarbeiðarum, og ger hetta tað, at grundin und- ir tí gullketu, sum skuldi býráðslimum okk ara til hjálp og fyrimynd- verða ar, er vorðin somikið dekk, at ketan ikki skínur so, sum hon stendur fyri at gera Nú fara at síðan, at verða 4 ár tveir sáttmálar blivu undirskrivaðir mill um býráðið og ognararnar 1 Strond, í samband við at Haraldssund skuldi tippast. Vit fingu ikki ninni mann enn Mikkjal Helmsdal og ein med beiðara hansara norð at fundast. Vit vóru eisini á staðnum, at hyggja at um staðunum, sum lógu til grund fyri, at hetta ar Framhald á síðu 17 Rein og frísk innanduraluft 4 Postbox 378 - 100 Tórshavn - TIf. 11071