hósdagur 28. juli 1988síða 7

Nr. 85 — 28. juli 1988 00.) S031alUNN Sosialurin kemur åt i 1988 Fólkaflokkurin og Suðurafrika a = 7 ; ikk { 18 8 | að undrar meg stórliga, nú eg havi hevi til at Gjøgnum eygnakrókarnar Í fylgja við leðunum, at síggja, at fólk eru so síggi eg tað, Í kelkaði um tað, sum Óli Breckmann skrivar t.d ð spilt er hedin«, sum ummælir nýggju plátuna hjá FRÆNDUM | R ; ' ; ; 1 ] g 1 plåtuni i i nartheid-steðuni Suðurafriku P P r ns mm i 19 t blaðsi t | F m að, sum tankaloysi hevur traðkað niður, sosialinu ) ut SR etur lesarar blaðsins la H i r I | g sigi bar Betri seint enn ongantíð.“ Hetta , fiøll jann tegin ildi erið nýsmíðaða rðið ljómflega (fyr ur taðið Ipp ongr Å hug bar I Men ØB j€ 1 ] ao på MET 110, eg NUZSL Dara um ompact-disk) fyriuttan: á teigarnir og fjøran np k) n | ndingina Helligándskirkj Keypmanna 'B ' Far um ein av lesarum blaðsins at lata hanr t it | vn eina ferð etur. har AN( Murin oresturir eru til enn = fegin vildi sloppið undan orðin | Har esak nrædikaði. og har fólk høvdi eins og grasið | húsin er í besta hi-tech stili« | it seta fram spurningar aftaná hagablómurnar og fuglaljóðið | Hóast inn kaldliga estetikkir | lanr ð pplivdi Ola Breckmanr i Sur | } sekvent or Í rofilerað i j | nkonsekvent og VEIKI prol | stad r hann so týðiliga var komin bert fyr Men meðan eg soleiðis gangi úst í dag, | 4 S( rari« | P 1 y r , tt Í H ; ig pjað cistisku hugsjónir sínar, ja, hann má ná eg so ikki kenna sorg um hann | ansk vaftta ldast lrættisle r Í r 1 ó sk t tilrættislø råast og harmast um. at hesin maður umboðar un so mong år | Í kunstigu blåsararnir x - P F St ør p Í | > KK t { ] i ng nr rearderaður 5 | | ingatippi Í > rt ør í + 5 F 3 f ð hansari Dir r r miste 5 » ) I ru r i I n nnan ilt in teir } rul nsara leið sin eð 5 ð , 5 i 4 t ør« kt 3 } | INN ni } n t tOlk n Í Y evðugt Ur ; k 414 i Tro nål Í i iði gjog »ld X Vit r liðnur i 1 hi d iva et vi I K I I ) 4 vir u 1 4 iD 5 LÅ ) á sej t mo Widinun ex við abyr krevja mannarætind rða t r 1 7 1 7; y 5% re Í OMAart um at nyta ni | ella sett í fangatippi | Pl Í 4 , ta »] landela Å 3 | sum tú, NelsonMa F er komid ut | | Í andslæknastovnurin he Gleði mín kámast ir givið út eitt smárit, ið neðan eg gangi fram við ánni, 4 leynist »Sex við ábyrgd: nhugsi eg um teg titid sígur fra, hvi tað manst tu minnast grøna grasið blómurnar flogkvktini fuglarnar skal tær aftur unnast ovsir seg at nvta nit DE ivussu hon skal nýtast lítin er einasta fostur . Í it kenna valliga kvaldarlotið fyribyrgjandi evni, ið ikki | | kað ella brennandi middagssólina (ann geva naka( llaarin m er nýtt rætt eru megu ; im al » { w e1nt eikarnir smáir at gerast lla er tað mi pp á vegin við hit. Tað nú tú fyllir sje eru eisini aðrir fyrimunir | hava tey kúgað teg til at kenna líkasælu Í ð at nýta hit ion | yrgir moti smittu a | Nei, ikki kunnu tey kúga teg ella fólk títt, | . i nsum undirlivssjukum | sjálvt um teir drepa tykkum | 4 iri 1 er i ir Í * , = +%rårir i g fram um alt di | fara drevmar tykkara at liva | inasta fyribyrging ímóti 1 : 5 il tit ein dag fara at sigra | yðkvæmi (AIDS) ; S einalero ra iyg X nl tetta førovska smaritið ni r SU nc erður sent handlum, ben RIM 1 né SUN I + I M Å r sum 8 vil 1stødum ipotekur g : ðrum, ið selja hit KI Í DØ in sku í ( ckara P t P nei á afturet r rø ry fø x Alt ir mannaføt t um | 0 | ir og dag 1g 7 t å æ r, id ha g : uglurin , 3 he * Í ry 3 , 4 ð út millum teir næm- iltakið higar ved esi bygd, kulu gerast teirra, ngar, ið fáa umrøddu frå- mi evðkvæn > , . el »g kenni alsk til tí eingin menniskja æruna „andsla Smáritið er prentað í gevur út ritið fyri at geva er skapað ti lat vera undirkúgað 1.000 eintøkum. Lands- fólki hollan kunnleika um <g sessist við ánna stýrið fíggjar útgávuna wvat ið ein hit er, h Í á sama steinin, Tann sami Gud skapaði okkum øll, Danska heilsustýrið hev- hon skal nytast o | hareg sat sum barn. fólkið her i bygdini | Her vaksa sortugres, svinahvonn og sólja. og tykkum, sum stuna undir apartheidlógini. Nógv vatn er runnið í ánna síðani tá, Hví kunnu fólk ikki góðtaka hetta? heimur mín er vaksin — sjónarringurin víðkaður, Gævi tú eins og eg tí eg havi havt frælsi til at mennast kundi lati hurð tína upp andaliga og mentunnarliga. og gingið út igjøgnum grasið fram við einum áarleki Longu tá eg var smágenta, Í dag ert tú við mær á ferð... Nelson Mandela lærdi eg at elska frælsi, - a og ongastaðni kenni eg meg so frælsa sum her í náttúruni — í barnaverð míni.