hósdagur 11. august 1988síða 7

BE FUGUST Brandur Øssurson, festivalfyrireikari: Rytmiskur tonleikur ” | A fr b goor 7 + 78 {7 jer 0 q 3 ; y 4 Á f ' > ik lIMU x + 4 N ; , k ar É P St 1 í nær R x , ( roa nendaveg al akið Fer um hevur fingið so góða indirtøku g er vorðið Kent tiandinum, men Brandur Øssursson sigur at tónleikatiltakið fyrst g fremst er ætlað feroy ngum, og at hetta bert hevur verið meguligt, tí Norðurlandahúsið Eg starvsfólkið har hevur erið so beinasamt Var Norðurlandahús ið ikki til, var eingin festi- val so snøgt er tað FØROYINGAR — FØDD- UR Í DANMARK Brandur Qssursson sigur sjálvur, at hann er pré- programmeraður føros ingur. Hann varå borin heim Keypmannahavn fyri 54 árum síðan Foreldrini vóru Janus Øssursson úr Feroyum og Margit Øssursson, ættað av Stiklasteðum í Noregi Foreldrini komu í síni íð til Keypmannahavnar í itbúgvingarerindum men tá annar heimsbar- dagi brast á, vóru tey ver andi í Danmar Brandur Øssursson Ég var 11 ára gamal, tá eg fyrstu ferð kom til Før ya, og tað var sum at barnaheimi minum Keypmannahavn tosaðu feroyskt, og hendi tað rv Fo; or MUELNK 40 ( £ + i í . x gnalig al 1 r dir KrigTNum BÓKBINDARI ndari. Hann fór íðan í hertænastu, og eft- tetta fór hann til Førov- ar at ferðast. Ætlanin var at taka sær av lettum eina tíð, áðrenn hann fór til arbeiðis, men hann kom samband við Simma og teir tånleikarar, sum vóru tá Teir vandu, spældu til dans o.s.fr., og fóru eisini til Íslands at spæla í yms- im tónleikabólkum. Eftir hálvt ár fóru Simme og Brandur til Keypmanna- havnar, har teir eisini fingu arbeiði, sum tónleik arar VALD! TONLEIKIN Ég var skjótt greiður ir, at eg ikki fór at triv ast í bókbindarayrkinum g at tónleikurin fór at verða arbeiðið mítt fram rnmunurin okkara tíð var, at livanc di tónleik ir var einsamallur á mark naðinum. Tað var lætt at fáa arbeiði, tí mekaniski tónleikurin í hesum tíðar skeiði, ikki var so væl út bygdur. Hann kundi ikki setast staðin fyri tón leikabólkin, sum øll hotell og dansisteð við virðing fyri sær sjálvum, hevdu at bjóða Brandur hevur ikki fing ið konservatorieútbúg ing, tí tað var ikki vanligt, tá hann var ungur — Mítt ljóðferi — saxo- spæið taciosymionior kestrinum og á Kgl. sjón- leikarahúsinum. Eg fekk eisini undirvising i klari- net og kontrabass, og skuldi venja triggjar-fyrs tímar dagliga. FERÐATÓNLEIKARI Síðan gekk leiðin næstu tíggju árini, víða um í Norðurlondum, har boð vóru eftir donskum tón- leikarum Av eini ella aðrari or- sek, vóru danir vælum- tóktir í fimtiårunum. Eg fekk fyrstu uppgávuna sum rkesturleidari i 1956, tå eg før til Finn- jands i eitt hålvt år Vit vóru fimm mans tónleikarabólkur sum spældi tátíðar undirhalds- tónleik. Tað var lætt um- skrivaður klassiskur tón- leikur, meðan fólk fingu sær at eta, og seinni dansi- tónleikur. Tá kallaðist tað linér- og salongtónleikur Brandur nýtti ferðatíðina sum eitt slag av lærutíð, pg ta hann nøkur ár seinni fekk sær fastan bústað í Keypmannahavn, var hann so mikið kendur tón- eikari, at hann fekk arb- eiði, sum orkesturleiðari. FØROYINGAR Í LAS VEGAS - Tá var Las Vegas fyr í føroyingum tað sama sum Skarvur er í dag — um vit tosa um feroyingar F í 03 / Brandur Ossurson Au øllum ti eg havi roynt innan tónleikaurkið er størsta undirvísa og arbeiða við børnum. uppåvingin, 1 1OVU