leygardagur 20. august 1988síða 13

Nr. 94 — 20. august 1988 Sunnudagur kl. 10.03: Børnini hjá glasblásaranum Nýggj framhaldssaga í Barnaútvarpinum upprunaliga g er tað kendi Segan er svensk barnabóarithevundurin Maria Gripe ið hevur skrivað t inna agurnar im I s FK sson og im Hugo og Josefinu, hetta er vert ein liti partur av øllum ti hon hevur skrivad Um søguna kann sig ast, at hon er eitt ævin- tyr um tvey små systk n, um eitt legið slott, eina ónda barnagentu og eina klóka gamla spá- konu Maria Gripe sigur „Ég haldi ikki at børn leggja í at vita hvussu eg síggi út! Hetta sigi eg, tí at eg sum barn elskaði at lesa bekur, og eg las altíð. Men hvaðani segurnar komu, gav eg mær ikki far um, kanska vuksu tær burtur úr ein- um fræi sum onkur hevði sáað MORGUN- lestrarnir Ein dagin kom påpi mín og vísti mær eina ynd í einum blaðið hann segði: »Hetta er nyndin av tí manninum, sum hevur skrivað hasa bókina sum tú ert so før Ipt Uppt:- Sum eg var vónsvikin Kundi tað verða satt, at vanligir inligar konur ið skrivaðu bekurnar? sum bara sótu og funnu uppá okkurt? Ég sum altíð hildið, at tað sum stóð í bókunum og ævintýru- num í veruleikanum var tað bert voru menn og“ hevði hent Hetta var ringt at svelgja. At eg so í dag sjálv eri ein av hesum konunum ið skrivið bøk- urnar grunaði eg sjálv- andi ikki tá. Men eitt vil eg siga: Eg kenni tað ikki so- leiðis at eg »finni uppå« tær segur sum eg skrivi, 22.—27. august 1988 - Henry Debes Joensen á Argjum lesur Sálmar og bíbliuorð Mánadagur 22. august nr. 249 Kom fríður av himni, í hjørtuni inn Matt. 12,31 nr. 275 O Jesus Krist, tin verja blid Tysdagur 23. august nr. 395 Høvdingi vår Matt. 8,23 nr. 41 Jesus, leið meg allan aldur Mikudagur 24. august nr. 25 O faðir. goym meg við tín favn Sålm. 14,1 nr. 32 Å knæ fyri Gud i Jesu navn Hósdagur 25. august nr. 89 Jesus lív mitt livgad hevur Mark. 4,31 & 32 ' nr. 350 Fadir, fylg mær henda dag Friggjadagur 26. august nr. 22 Hver Harran letur eina ráða Fyrra Tim. 1,9 Leygardagur 27. august nr. 182 Yndislig, fagur Áps. 3,1—10 nr. 346 Nú vakni øll úr svøvni glad . . . * . . . . . . . . tíðindablaðið SOSÍalurin fyri mær eru tær verulig- ar og hver veit, kanska hendur tað onku- staðni, kanska á eini ókendari stjørnu “ Tað er Erling Poulsen, fyrrverandi lærari í Vági sum hevur umsett Bern- ini hjá glasblásaranum, og tað er eisini hann ið lesur Segan verður send í 10 pertum. Sunnudagur kl. 10.30: Sunnumorgun Sending við klassiskum tónleiki Tað, sum Straussarnir, ið livdu í 18. og 19. eld, gjørdust mest kendir fyr vóru teir glaðu dansitónarnir sum komu úr teirra hondum Lagt verður fyri við Strauss-tónum sunnu- dagin, og tað verður valsurin »Kinstlerle- ben« Síðani verða sungnir nakrir týskir kórsangir upptekur við Solisten- vereinigung des Berline Rundfunks. teir fýra sangirnir eru: »Stehn zwei Stern«, »Annchen von Tharau«, »De ångst- liche Liebhabe« og »Der Jáger aus Kurpfalz«. Fyrst i hesari øldini komponeaði danska tónaskaldið Carl Nielsen eina skemtiliga symfoni, sum hann kallaði >De fire temperamenter«, og vit fara at hoyra hesa symfoniina i eini upptøu vid London Symphony Orchestra. Millum tey kendastu verkini hjå Johannes Brahms, týska tóna- skaldinum, sum livdi frá 1833—1897. finna vit trapsodiina, sum hann komponeraði í 1869 Stødd havn 1949 Keypmanna- sang enska altsangarindan Kath- Ferrier hesa rapso- diina saman við Mans- leen kórinum og Symfonior kestrinum hjå Dan marks Radio undir leiðslu av Fritz Busch, og henda upptøkan verð- ur spæld í sendingini sunnudagin. Wolfgang Amadeus Mozart komponeraði nakrar sonatur fyri fer- hent klaver, og vit fara at hoyra eina av teimum — KV 186 C í B-dur. Upptøkan er við Jørg Demus og Paul Badura- Skoda. At enda hoyra vit eitt vakurt og pompøst kór av Joseph Haydn. Tað verður endakórið >Singt dem Herren, alle Stim- mén< úr oratoriinum »Skapanin«. Síða 13 i Viðareiðis kirkju Jógvan Johansen, prestur, pædikar Kirkjan og prestagarð- irmin í Onagerði liggur stutt frá bakkanum om an móti lendingini vest intil á Viðareiði. Kirkjan, ið er laðað av góti, er pussað og hvít málað innan og uttan. Takið er av skifur, vind- eyguni stór og spískbog að. Tornið, ið er bygt eitt sindur framúr vestur skjeldrinum, er stórt og hevur pyramidutak. Kirkjan er bygd í 1892 við Johannes Petersen úr Mikladali sum byggi- meistara. hann var eisini byggimeistari, tá kikjan í Svínoy varð bygd 1878, og kirkjurnar báð- ar eru byggistíli. Um kirkjuna, sum stóð undan hesari, er lítil bygdar sama itan, men tá ið prestur in jonas Jonasson var á Viðareiði (1688—1700) tann taverandi kirkjan tikin av brimi. eftir gjerd frá 1800-talinum og vísir >Hirðarnar ið til- biðja“. Undir loftinum hanga tríggjar metal- ljósakrúnur úr nýggjari tíð. Orglið er frá fyrst í áttatiárunum og hevur Verland Johansen bygt tað. tað hevur eitt manu- al og pedal. Altarsilvurið er ógvu- liga vakurt. Har er ein kalikur, vinkanna og bakki år enskum silvuri. A bakkanum stendur áskriftin: >Presented by The British Government to congregation of Viderø in aknowledge- nent of the charity and hospitality shown to the crew of the British brig »Marwood«, wrecked on the Faroe Islands Janu- ary 1847« Dle1V Aitartalvan er Sunnudagur kl. 13.40: Norðurlendskir sangir Ein danskur listamaður, sum gjørdi dyggiliga vart vid seg bædi i og uttanfyri Danmark í fyrru helvt av hesi øld- ini, var tenorsangarin Lauritz Melchior, fyrst og fremst tiltikin sum W agner-sangari. Men hann sang eisini danskar sangir, og nakr- ir av teimum eru fyri kortum givnir út á ein- um compact-diski, og sunnudagin skulu vit hoyra nakrar av sangu- num, sum eru at finna á diskinum. Teir seks sangirnir, Melchior syngur, eru: „Hvor Nilen vander«, »I Wirzburg ringer de klokker til fest«, »Fla- get«, »Danmark«, »Kon- gernes konge« og »Flyv fugl, flyv«.