leygardagur 17. september 1988síða 21

Vr. 106 Framhald av síðu 19 rupult er at skipa mnaansing men er o eru eisini råd taka av fundarfólkun istu á, at rættast var, tóku seg tílíkt til KOMMmUnur jan um eitt Fert varð fram, at um Mikladals, Viðar Hvannasunds !usar ðis og mmunur tóku seg sam in um barnaansing, var rundarlagid fyri eini ti kari i lagi Skipanin er so, at eftir fólk skal vera i sam ind við dagrøkt. Eru pp til 50 børn i skipanini nóg mikið vid einum ftirlitsfólki og eru fleiri, kal hjálparfólk eisini set ist. Eru hinvegin heilt fá ørn, verður kostnaðurin umsitingini órímiliga høgur, og tí varð hildið best við einum samsvari millum hesar kommunur når ——————— Niðurstaðan á fundin FERÐSLUTRYGD er rætt dekktrýst ff 17. september 1988 tit var it jet t erð kommunurnar ur it gang aman um eina ár ingar sKipån Á fundinum vóru nóg fólk mett ungfólk og stórur partur Sé rliga nog av teimum fólk, sum hesa ferð velja fyrstu ferð tor HITAFELAGIÐ | søkir eftir stjóra Hitafelagið søkir eftir stjóra. Stjórin skal hava útbúgving sum verk frødingur, og skal helst hava royndir innan fjarhitaøki ella líknandi starvsøki. Umsøkjarar við fyrisitingarligum roynd um hava fyrimun. Stjórin kemur at hava dagligu leiðsluna av felagnum og skal saman við nevnd og ráðgevarum felagsins útbyggja fjar- hitaskipanina í Tórshavn. Løn og setanartreytir sambært nærri avtalu. Skrivlig umsókn við avritum av prógv- um og viðmælum verður at senda til L/F Hitafelagið, Postsmoga 214, Tórs- havn, att.: Klæmint Weihe, áðrenn 15. oktober 1988. L/F HITAFELAGID L/F Hitafelagið er stovnað av S.E.V. og Tørs- havnar kommunu í felag Endamálið er at veita fjarhitan frá Sundsverk- inum og Brennistoðini á Sandvíkarhjalla til nýt- arar í Tórshavnar kommunu. Mourits varð føddur í Havn hin 12. februar 1922. Hann sjúkur fyrr í ár a sjuku, og stranga gjørdist herviligari aftaná eina sjukralegu, andaðist hann so hin 10. august 66 ára gamal ir yngstur a læra Havnar it ð Mær vitand fekst hann aftanå læru tíðina ongantíð við hetta sítt handverk men fór til sjós. við fiskiskipum og út verðina at sigla, bæði við førovskum og út lendskum skipum Mitt í fimtiårunun gavst hann við sigling og hevði ymisk størs her í bynum, til hann at enda varð verandi sun hýruvognsferari hjá Auto. Hetta rekti hann líka til nú hann doyði, undantikið starv ið tvey summar har hann róði út í Grønlandi Familjukærur var hann, metti trúfastur upp til tey hátíðarhald sum av ymsum slag. vóru i familjuni, og vælkomin var hann altíð, fittur og still førur og skemtiligur, sum hann var Væl dugdi siga frå, bæði søgum og ti honum sjålvum hevði verið fyri, hittin orðaður og beinrakin sum fáur, so at tey ið lurtaðu mangan vóru um at kódna í látri Onkuntíð speiskur, men ongantíð ljótur í orðum ella gerningi. Ilt búði ikki í honum. Trongdist ein hjálp- andi hond, heitti ein sjáldan á hann, uttan at hann játtaði at vera við. Javnaðarmaður, vertsskapsmaður, hav- namaður og B36'ari um ein háls. Væl dámdi honum at lurta eftir, tá sagt varð frá onkrum áhuga verdum, óteljandi eru teir filmir, hann hevur sæð, og sá tú Mourits, hann at Nokur minningarorð um Mourits Karbech Mouritsen lá altíð ein bók tætt hjá Hann læs sera nógv, uppsligin bæði nútíðar litteratur gr um tær gomlu kempurnar her hjá kkum eins væl og úr londunum sunnarnfvri og ofta citeraði hann frá hesi síni vitan Gleggur, sum hann var. fylgdi hann væl við, hvat fyrifórst samfelagnum, og hevå sínar tað. tó oftast inni við meiningar um seg sjálvan Ongantid gekk hann fremst í tí liði, ið kraddar sær verðsin gull, men var hevði til negdur um hann dagin og vegin Ikki var hann stórur av vekstri, tó eitt hitt menniskja eg Ja, mangt er honum, og stersta havi kent farið við óhugaligt er at vita, at eingin leta skal unnast okkum saman her í hesi verð aftur at vera Nógvar vinir átti hann. tað sást á tí skara sum fylgdi honum til gravar henda dagin. Nú liggur hann so har kirkjugarð inum undir liðin 1 Guggu, systur síni, sun hann var so róður við Góði Mourits, takk fyri alt tú var fyri meg Vit sakna teg, eg sjål ur, familjan, arbeiðsfel agarnir í Auto, vinir í bý og á bygd, ja vit sakna teg. Orðið takk igur ikki alt foli fyri tær tað. eg orå eru so små og fåtæk Eg endi við at lýsa frið yvir títt minni, tað fer leingi at liva her í býnum Min bøn er, at Harrin tekur væl ímóti tær, tað hevur tú uppiborið So ferðist eg, mitt arma støv, i ódn mót streymi stríða, hvert spor ber móti míni grev, eg her á foldum stígi, eg veri Adams hold í mær, O, Harri kær eg náði tínar bíði. Farvæl góði Mourits Heilsan Rógvi