týsdagur 13. desember 1988síða 15

— — F + | Grannskoðara- | — ufdliist | virkið i r 2 holi ti P/f Grann 1 at ð inda 8 hjá Jógvar g r i ermetrar g lógvan toru Hai kostar ( enser ståsiligan 124 HH. K ggjarl vgning i 1 i að ar eiða atun øtu H avn jrann ÍK á rkinu er k koðaravirkið hevur seir ið erður ð at að årin ldið geju 181 1 ra at fersøesgøtu er irbeiða í ÍK í 1 ppa pt p xA Y Ga ið ikk rðu Ip! 1 gg gg 1 i øgur a r ry £ 3 i 1 seg 1 á enda i 1 K Sé andinu Nýggi bygningur ð er a ika, sigur Jógvar gzur á iðstaðarekinu Sundstein, at teir st og —————————— kemur tær í óferi, tí einans uppílegging Tað var í mær er bjarging«. tverturímóti teirra egna roteturin er sannførdur dugnaskapi og ågrytni at at í roynd og veru er takka, at tíðirnar vóru sc ert eitt haldgott steði at góðar. Og just tí gloymdu ggja lív sítt á bæði tey tað takksemið, sum sum einstaklingar og sum nettupp slíkum tíðum ik »g tað er at halda átti at verið sýnt honum seg til hin livandi Gud og sum allar góðar gávur rð hansara. Nú var tað gevur. Og í so máta minna inki óvanligt, at jediska vit sjálvi og umsteður fólkið ferð eftir ferð vendi okkara ikki so lítið um hitt sær frá tí Gudi, sum hevði ediska fólkið gjert tey til ognarfólk sítt Óivað var tað undir slík g til lið í frelsuætlan síni um umsteðum, at profet fyri æøll fólkasleg Í urin á fyrsta sinni kom við teimum tungu og torferu hesi ávarðing síni. Sjálv tíðunum, var freistingin at andi visti hann, at fólkið vendaa Gudi bakið kanska sjálvt avgjerdi, um tey i kki so stór. men serliga framhaldandi vildu halda 2 tað uppgongdartíð- seg til tann Gud, sum ; rnar, sum hevdu hesa hevði verið skjól teirra ætt ' freisting við sær. Alt gekk eftir ætt, ella um tey valdu ftir vild tey dugdu sær »kkurt annað sjálvi, tað blómaði kring hansara stað, eitt nú litu á sa á nakra guddómliga Men tað skuldi i á i å hevði nesum Sigast sagt at eingin teimum frá At bjarging menniski ans elnanse inans finst hjá Gudi, at vegur teirra gudleysu nú A A sum áður ber av leið, tað hevur eisini frá fyrsta degin verið tann boð- skapur, sum kirkjuni er boða. Í kig 11 nusi hevur litin til at hesum boð- skapur nú verið boðaður tvey hundrað ár, og mong hesin munnu tey takksemi minnast aftur å letur í hesi kirkju. Tað kitlaði ikki altíð í oyrað men tað var sannleikin um okkum menniskju og steðu okkara fyri sum boðaður varð. Heldur ikki var tað lómur, sum vera, sum mannavis- prædikaður var, tí hann er og verður larskapur fyri Gudi, so Kann hann tykjast KKUM so ViSur, nann vera g ann dag hesin boðskapur erður skiftur um 5 »kkurt annað, sum okkum menniskjum dámar betur at hoyra, tann dag er kirkjan horvin úr landi okkara, um so er i hverjari bygd Måtti so (Gud frameftir signa kirkjuna »kkar» og á staði til haldandi at boða fólki kkara, at bjargingin finst bert hjá honum, og tað fólk, sum vendir hevur kirkjuhús elsinl landi hesum fram honum bakið longu vait tann vegin, sum ber av leið, og leiðir sum jurkomandi óteri Hjartaliga til lukku við degnum Havnarfólk pg Gud signi tykkum DE kirkju tykkara Amen remst 1 av tí rksemi sun uw g tað skal inka ia í Jógvan Sundstein og andi Jógvan Joensen uttanfyri el kk ståsiliga bygningin vid Landavegin 1 if 2 KSEeT að ro muliga lann upr r annars y 3 3 | r gså u í í KKI HE 1 U inas 1 elja gamla gningn iar r stu r sølu af i. Seinasta A ol gningi 2 KK an i I1DT K ið ðið kr K GT iy € X P i an 3 g IKK K SE ( U N x 32 ( KUIU x x a ( ———— Rein og frísk innanduraluft Postbox 378 Tif. 110 100 Tórshavn eee