leygardagur 19. august 1989síða 11

* g i mrgreen: vr Framtidarmyndin Minnist meg rætt var tad i Ein folkafiggindi«, at Ib sen sigur umsett til dag ur I: »] { SINS mai IK Á stivgnina frá Palleba og tu Kendi hollendski fram tidargranskarin Pollak tekur soleiðis til: >S eing amfelagið ger sa På tomandit MYNG framtidini, so blómar eis Um mentanin men so skjott henda framtidar mynd byrjar at følna og missa kusmegina, úrskep ast mentanin« Um vit kalla tað guda borna fyribrigdið, ið kv íkir vón og dirvi í menniskju, fyri eina lívs- lygn ella eina blómandi mynd hevur kanska minni at siga, veruleikin er, og tað vita vit øll, at tað júst er hetta fyribrigdi, sum hevur ment okkara land fram til dagin í dag. Tað er og hevur verið myndin um eina ljósari framtíð, ið, tá á hevur staðið, hevur fing- ið kvinnur og menn at OO 19. august 1989 taka logvatak saman Trælatíðir og tíðir við sótt og hungur hava vit havt. men altíð stigu fram nyggir Sverri-kongar Getu-Tróndar og Nols ovar-Påll'ar, ið kveistraðu til viks sut, mótfalni og dapurskygni og løgdu á bláman ásannandi orð Pompejusar »Navigare necesse est'« tad er neyðugt at sigla! Men fyri Palleba stígur í henda dag fram dapra framtiðarmynd Tróndur er farin aftur: song Nólsoyar Páll stúrir á havsins botni Sverrisholan er tóm Papageykar gorra á tingi Einki ber til! — Einki ber til/a Ingeborg froysir: »Barbarar!« Dagsins mynd 1 Hjuni eru ung — tey hava just bygt sær hus. Beina- samir bankamenn høvdu Blandimaskinur Vit hava å goymslu Atika blandimaskin- ur, 140 og 180 litrar v/ dupult isolerad- um el-motori, tannkrans-/hjóls-lutum at skifta út og fløtum trumlubotni, ið gevur bestu blanding. Aðrar støddir útvegast. Kaj Andreasen Pf. Akranesgøta 5 - Boks 1095 - Tlf. 15600 á -. Frá Tronda í Gøtu til Narcissus roknað út fyri teimum, at i tá skattur, trygging. el olja, sjúkrakassi og rentur og avdråttur av lånunum var goldin, so høvdu tey á framt 15 av inntøkuni eftir til mat og klædi til sin sjålvs og børnini „Hetta mugu vit megna ti landið er fagurt og øll okkara kæru liva her søgdu hjunini, og so vórðu husini bygd Men hvat? Evyka skatturin hevur etið upp tey 15% tey skuldu hús ist fyri, og tey spyrja nú seg sjálvan: »Ber hetta til?« Nær hevur nakar gjert okkum vart við, at tað at byggja eitt heim í Feroyum, var at sammeta við »dunnuspælid«, at tað var tilvildin, ið ráddi? Til tykkum, vit valdu inn á ting: Tit bjóðaðu okkum ein túr við væl ferðarkarusellini Feroyar, og sjálvir svaraðu tit fyri, at í henni skuldu vit øll sita trygg og njóta túrin Tryggleikabelti var óneyðugt. Vit takkaðu, stigu umborð og tit settu ferð á. Ferðin vaks og vaks. og hóast onkur av okkum helt at túrurin ikki var so hugnaligur longur so bar jú ikki til at leypa av tí ferðin var longu Hver or sekin var ella ikki, men eyðsæð mistu tit tamar vorðin ov stór haldið á ferdini, og gjørdu so í panikki, tað ein júst ikki skal gera í eini slíkari stødu: Tit hegdu allar bremsur í! Vit eru í dag mong, ið vórðu slongd av tí vit trúðu á tykkum, og nýttu tí einki tryggleika belti og nú sita vit lamin og eru valla fer fyri at liv okkum Fast takið tykkum! sjálvum bjarga Dagsins mynd 2 Fjelmiðlarnir og advokat- skrivstovurnar blóma sum ongantið áður, tí tað gevur pengar í kassan, tá fólk byrja at snara heysin av hverjum eðrum. Talið á syndabukkum er eisini al- samt vaksandi Teir vinstrahallu politikararnir siga at ein hevuðsorsekin til ta ol- mussusteðu, landið er komið í, var farmaskipa- flotin, meðan hegrivong- urin skyldar uppá svart- kjaftatrolararnar. Báðir partar — men kanska ikki Palleba — vita tó fullvæl, at í hesum skipum liggur ikki okkara olmussuhund- m -einaferðs-ilegu pE hoast iNndsKassa tap ru stor í oru tey tó KK tør enn kKundi an eykaskatt. Nei, á skipa síðuni er tað fremst okk SKA SKIP og Kanska serliga djupvatnstrolarar nir ið veruliga tyngja landskassan Gjøgnurn Råfiskagrunnin er her tal an um eina ariiga utgjald ing, ið er fleiri ferðir størri enn einaferðs tapini uppá t.d. svartkjaftatrol Ráfiska grunnin hava allir teir po ararnar Men litisku flokkarnir í sterri og minni mun verið við til at smíðað, so her er eingin hurðabrestur í fjelmiðlu num Nú vil eg als ikki við hesum siga, at Ráfiska- grunnurin skuldi verið av tikin, men bert vísa á, hvar í hvussu so er ein av olmussuhundunum liggur grivin Karusellin Rå fiskagrunnurin kann heldur ikki steðgast við brestin uttan at øll tey skip. virki og fiskasølur ið sita í henni. verða slongd av tara av knor anum Nær byrjaði tað? Fyrst í 70 unum vóru vit eisini ålvarsamari kreppusteðu men tá høvdu vit samstundis ein sterkan løgmann er hann nevndur er hann kendur ið segði: >Fer oyingar! Farið til verka! Vit skulu framleiða okk um úr hesar! stødu! meina um politisku sjón kreppu Jáma hvat vit armiðini hjá hesum leg manni, so var tað fremsti maður landsins, ið úttal aði orðini og tey høvdu ti tey árin á Palleba, at hann ikki fall í fátt, men tvertur ímóti setti hús og heim í veð og royndi at gera dreym sín til veruleika 100-tals av nýggjum sterri og smærri fyritek um innan ídnað og hand verk vórðu sett á stovn tey næstu 10—12 árini Men fyrst í 70'unum hendi eisini okkurt annað í okkara samfelag. Maður kom — er hann nevndur er eisini hann kendur — og hann hevði lært nógv, millum annað visti hann, at gevur tú bólkum av menniskjum okkurt at finnast at, hata og van- virða so kanst t: savna hesar bólkar saman negativum kenslum fyn egnu sek! Og hesir negativu bólk ar vuksu og vørðu skjótt ein so týðandi maktmið depil í okkara samfelag. at sjálvt tey mest viljasterku og kreativu menniskjuni byrjadu at geva skarvin Yvir Hatur elvir eisini nýtt hatur og vit fingu so við og við ein menningarsnek il í samfelagnum, ið snar- aði øvugta vegin, og sam felagið stirnaði, ja, úr skepaðist Mannamegin varð meira og meira nýtt negativt og viljin veik nadi. Fg hugsi, at flest øll eru samd við mær i, at un t.d. kreppan við farma skipaflotanum og svart hev di hent fyrst i 70'unum, ja kjaftatrolarunum so høvdu øll hesi nyggju skipini verið verandi landinum. Nú skilja vit kanska hvussu galið tað var at sleppa endanum her, sjálvt um tað táttaði eitt sindur í. At siga hetta er »aftanåklokskapur« er ikki rætt, tí tað vóru veru liga mong. ið segdu frá, at landið misti meira við at lata skipini fara misti tað týdningarmesta til feingi, eitt land kann eiga í dag: Royndir, kunnleika g vilja Hverja nyttu og gleði hava vit av tí til feingi og meguleikum okkum stendur í boði, um vit ikki duga! Vónin Negativa trýstið í samfe lagnum er í dag so sterkt at tað valla kann snúgv ast í bræði í hvussu so er ikki so leingi tað týdn ingarmesta fyri okkara fólkavaldu tykist vera at halda fast um sínar »pri- vatu« atkveður. At flyta ein skúla frá einari bygd til aðra og at byggja ein undirsjóvartunnil frá ein- heldur ikki ur? bát longu er eyðsæð meira tydning armikið enn td. at fáa ur tekuna upp a OKK ara fiskavirkjum ella alivinn una uppá fetur aftur Kanska er tað, ið hent er, tá samanum kemur, tað besta, ið kundi henda fyri okkum føroy ska Kanska var muran vorðin eins og hjá Narcissus, ið varð so góður við sína egnu spegilsmynd, at hann, tå hann endiliga kendi sítt sanna »eg« aft ur sína egnu muru ikki visti sær onnur ráð enn at hirða dálkin í bróst ið Vónin? Vónin er altid fyri framman' Har blóðið frá Narcissus vætaði jerð- Ina, vakst upp tann hvila narcissusblóman við res 8 ATI Krunmu Tormodur Dahl HITI - VATN SANITET Rg 17693