hósdagur 14. september 1989síða 18

Síða 18 langferðum og nøkur orð um lítillæti 3 ø 1 ð i 1 Í t % K í + r ða evi 1 é dir iSF ið 3 t 11 en nað s i K Ip MIK et ør 3 i por r | ( r r x t að it gapad ð eg Hå IT ET K i Andreasst høvundu i DOK Mit i lang Hanus ferð IKK hest bak insheidur er hanr SKrár ur andit rak t o Vallfur % vonga tosta, ur yndin id ið il il seg ettir enn eiga hálva leið á í ftir gøtur ið øll skulu ganga sambært italska miðaldar skaldinum, men sum so knappliga villast í nátt myrkum skógum og vita hverki í ella úr. Tilburður in gav miðaldarskaldinum hevi til eina rundferð um helviti og eitt slank um reinsunareld og himmiríki omaná. Við Hanus hevur tað himmalska yvirvaldið verið saftarleysari enn orð fáa lyst, tí alt í einum or hann sjúgvaður, fylgdar mansleysur, inn í eitt trongt helli. Er har alt óglæsiligari enn í tí hel- viti, sum frómar og nær lagdar lýsingar í heilagum ferðabókum siga frá. Her andar kalt og ofys komin fyri se ftur ettir smeitin, gjørdi hann sum skaldid forna og læt heimin vita av, hvar hann hevði verið og hvussu har var skikkað øllum kunnugt er I iður er eirri listgreir sum er kallað trætibókarlist í norrønum miðaldrritum Er hendan listgreinin sum navnið bendir á eitt slag av keglingarfreði. Hanus byrjar grein sína við at upplysa lesarar sínar um at undirritaður granskar bókmentir. Hetta orðalag ið »at knýtir hann so fimliga orðið vís g granska« indi upp i og ådrenn um varir, hevur hann undirrit adan sitandi å nålum å åkærubeinkinum og skortflongir meg fyri at misbjða mínum visinda- ligum skyldum í greinini ilt verið tí fyri læt prenta eftir meg í Brá sum eg Ég fari ti í fyrsta umfari Hanusi á, at greinin í Brá er ikki ætlað sum niðursteða av einum granskingararbeiði Um at benda eg havi nakað gransking- y + X sl % t ð t r t t að p“ R i VÍ t t t ndáallig oreið Í eðr li er it ha it Sigurði Joe en fy t hugleiðing i i UD] 1 piðað Ket t > kurðarfreð ritgerð in GUT Ah Get t Sum Har bendir er tveir partar. Sterra part in av greinini havi eg føroyskan skaldskap bundnum måli og ikki før oyskar bókmentir sun rå ið eg nú lesi greinina attur meir enn eitt hálvt ár eftir at hon var skrivað, skal eg við ganga, at viðgerðin er í lutum støplut Hetta ger seg m.a. gald andi við. at ymisk lykil hugtek eru ikki nógv væl skilmarkað eitt nú søgn, ið Hanus greiniliga skilir heilt ødrvisi enn eg hevði ætlað Men tað er eyð- vitað mær sjálvum at kenna Latum okkum tí í fyrsta lagi royna at gera okkum grein fyri, hvat hetta hug takið merkir. Í eini bók, sum kom út í 1976 og nevnist >A Theory of Semiotics<, skrivar tekn- freðingurin Umberto Eco um tilsipingarsteðið hjá teknmyndum (sum hann á enskum kallar »signifiers«). Eco heldur, at alment hava fólk lyndi til at knýta teknmyndir beinleiðis afturat einum ítekiligum veruleika eitt nu teknmyndina /Hanus Andreasen! við tann sam- nevnda persónin ella tekn- myndina /egg/ við tað egg- Av bokmentaligum A x Gt % r % í felagt Í at i teknmyndin Har en tí Læ er i Ci GTI rá É k telaf 1 JO er ri Kt Y t nnån Kri ndomil leida i sær og SKUMark vegjar og ummvnda að 1 einum tilskilaðum samfe lagsliga treytaðum høpi Í øðrum lagi skulu vit nú snúgva rimuni higar í veruleikin er. Hetta hug takið hevur eftir ollum at døma eisini hug at gera ødrum enn at vera eyðtikið vart við seg Hugsa vit um hvussu t.d. bern læra mál er tað greitt, at tey ogna sær ikki fyrst orðini og síðani við orði num fyribrigdið, ið tað stendur fyri. Uttan ovugt Her skilmarki eg »orå« so leiðis, at tað er ein saman bræðing av eini teknmynd og teirri metunarligu eind ella eindum, ið mentunar ligaru eindum tulkingar av fyribrigdinum í tekn myndin umboðar í huga- num hjá ti einstaka mål Soleiðis fær barnið so við og við lut í ti kervi, sum all nytaranum målslig samskifti i samfelagnum byggja å Í eini grein sum mål og kervisfrødingurin Roman Jakobson kallar aspects of Language« sig- ur hann um eitt åvist slag av talubrekadum sjukling- »Two um, at gongdin hjå teim- um er tann øvugta — mest sum. Hesir sjuklingarnir Missa evnini til at Druka i VH } t y ð eik eitt kár orð hoyra n 3 IKU nnbu; | ØK P { r i nt dug í SKVI ; t Faldand 5 5 hendingar ostr Men in bandid vid teir tulkandi eginleikarnar su eru ibvgdir litnaår 1 SOStatt, á tl A it 1 leikan er eitt glopp. Hvørt hesin midil mennist i ein um stødugum tvileiki mill um veruleikan te fyri brigdini i otulkadum stigi, ella tekur seg fram eftir einari leid, id ein stødugur sundurdråttur í segn h markað Kervinum hevur honum er ein spurningur eg ikki! heilt troysti mær undir at svara her. Kortin halli eg til tann seinna meguleikan Tidum verður tú varur við nálkervi, sum at visa seg vilja knúska veruleikan undir sítt veldi, stendst av hvat í mál. Herfyri var t.d ein sending í sjónvarpi num, har ein kvinnuligur danskur rithevundur segði hyggjarunum eina søgu, sum so frægt eg dugdi at skilja, var úr hennara egna lívi. Hendan segan snúði seg um eina ferð hon blaðung var farin til Sovjetsamveldið og var hon um hetta mundið sannferd um at tað samfe- lagið var ein samfeldur fagnaðarboðskapur So smátt fór hon kortini at ansa eftir, at har var eitt undarligt ósamsvar mill- um tað mál, ið ferðaleiðar- ar og vertir teirra vir- 4 % k Í í % hl t IK evð rð fekk ðk r d E t floksvidtøl } IK! i ha K I pløgins eið ið si K lø t EF r iðani ti ir VErUl€IK ið i floksrundskri segdu breddaði á kravinun at so SKUÍdI! vera nver annaðhvert tala: skrivað. Hetta er ikki bert lagi, tá ið heil ríki eru á eðrum træðri. Eisin hjá okkum hava vit rovnd 1V Nesum Kanska emma helst har « dømur ið summi kenna við Krist hevur buktina og báðar Tad, sum eg nú royni at siga í hugleiðingunum un bókina hjá Jóannesi Dals gaard, er at nyferoyskur skaldskapur hevur við fá um undantekum frá tí hann tók seg upp í seinnu helvt av nítjandi eld havt lyndi til at festa seg so ov væl í sínum egna segn- kervi. Nú er tað sjálvandi so, at skaldskapurin eins og tað eg havi sagt omanfyri bendir á ikki er einsamallur um sítt segnkervi, tverturímóti Taka vit eitt nú tað segn- kervi, sum tjóðskapar- rørslan grundvallaðist á er hetta skilligt. Bæði al- menningur og politiskir stovnar t.d. flokkar dans- aðu og dansa upp í har =