hósdagur 14. september 1989síða 19
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
ks
V ;
»
x x i
i
x
x
í X %
%
x x X
%
%
% %
x
1 %
x
,
x
x
i
»
í
i
Við hesu 3
P ðrt »ok }
Joanne Dalsgaar«
Hanus sigu grein sin
if ið er un i DE
Kingar
Dalsgaard
Hann nevnir m.a. yrking
ina »Slød eftir skipsdag
bok« og ger reidiliga nog
burtur úr at benda á, at eg
brúki ein pástand, sum er
mær hentur, men einki
hald er í, fyri at kunna
vísa so mikið ruddiligari,
at innihaldið í vrkingini
hjá Jóannesi Dalsgaard er
einki uttan »gykl« og
»søgn« og ikki »veruleiki«
Hanus sigur meg her vera
so langt av leið skotnan
sum eg møguliga kann, ti
yrkjarin hevur aldrin sagt
seg ætla at endurspegla
Hanus tekur
tad dømi ur
veruleikan
síðani fram
yrkingini eg havi brukt i
hugleiðingunum í Brá
Trygg í náttini / ljósini á
landi / heitir køkar | vid
ståkandi konum sun
vaska sær / um stør hvit
bróst / framman fyri køks-
vaskum | meðan breyðini
ganga. Hanus spyr, um
tey háðandi orð eg tveiti
yrkjaranum í hesum sam-
bandi ikki eisini eru segn
(svarið er jú, sjálvadni,
frænoygdi kritikkari!) og
vissar so lesara sin enn
einaferå um, at hetta er
ikki veruleikaendurspegl-
ing hjå Jéannesi, uttan
bara endurspegling av
endurminningum (um
hvat?). Men so títt og
knapt hesi orðini eru
gloppin undan penninum
%
x %
A
%
%
x %
%
X
i
x
%
%
k
- Ki
tur søs
rð k
| ter at ik ð
ðini. Eisir í ið
hd Han fyri bróstið
hvitu Drostini I verð
vaskað frammar Á
keksvaskun meðan
breyðini ganga Ha
min meg á, at hann og
fleiri væl minnast ta tíð
ina, tá ið konur høvdu so
rongar umsteður, at tær
høvdu ongar utvegir at
vaska sær sjálvum uttan
kanska, tá ið øll onnur
vóru niðurfarin av tí at
húsarúmi var so lítið. Eft
ir hesi eldugaðu sidingar
ng
prædiku trivur Hanus
ein utgangssålm og er
nidurløgan í honum tann
tt undirritaði er dagaður
uppi við einari slóknaðari
skaldskaparsjón og kóln
} 1
adum samfelagsligun
Hel
medviti. Einki hissini lítil
lætni
Tad er satt at siga eitt
marghåttligt, at
Hanus kastar mær fyri at
sindur
brúka ein ávísan lesimáta
og tað síðani kemur undan
kavi, at sjálvur lesur hann
yrkingina á effinett sama
hátt. Tað sum okkum
berst sundur um hesi yrk-
ingini viðvíkjandi kemst
av ti at »so mangt er tykki
sum maðurin< eins og
orðataxið sigur. So ikki
skuldi verid neyðugt at
brigsla mær skortandi
lestrarferi og vísindaligan
óreiðileika av hesum áv-
um. Tað, sum eg havi sagt
í hugleiðingunum í Brá og
enn standi við byggir á
tað åstødiliga grundarlag.
ið eg havi lyst í stórum
anr et og ð
skyfgda spekingin Hanu
hevur rimiliga rætt
tann lførovskl
eyðurin er lítil
in við tann, ið
ttan UM OKKU elg
Men tað er & blóðsk
niðursteða, at tískil má
al koma t skarpsker
Carl Johan Jensen
hverjar partar
skaldskapur
í Få kvø % | sk
i insk ið t i 5 i
) il P
r r A a
r gied er í SKI
dansk nieikK kvø ð é
[ 4 il rø é i t
up É pa
ne og M kva A
Samfelagsstevna
i »EBENEZER«
Samfelagsmøti verður,
mikudegi 8.
november.
Møtini leygardag og sunnudag verða |
hildin i Itrottarhøllini á Hálsi.
Greiniligari kunngerðir koma seinni.
Ein og hvor er hjartaliga vælkomin til
hesi moti.
um Gud vil, frá }
til og við sunnudagin 12. |
Samkoman í Ebenezer