leygardagur 4. november 1989síða 13

Nr. 127 Olevina Jo nsen ciKU Dianu Victoriu og kennir rgdina a =. hatir gvuliga tyngjan í K har ert sk í 4 nsambi Am UPDVA in g kennir seg ikk øo x x erð 1 kkal H Få * 3 få ' , i sær , jé () k ir B faðu y | i ið i 0 5 h 1 i tt > } f > » k | k ri x . 1 nað da 1 va , . Árg 4 á ml 7” Fr á á : få r á Nei, tå var ha ikk væl utgjørdur } na » Få rdina ur Få il » Tí ' i hl NA um næturnar, tå hann róði á opnum havi Scinastu ferðina var cg bangin, ti tå høvdu vit sam band við hann um telefon Vit vístu nærum hvønn dag, hvar hann var, hvussu stóð til o.s.fr Tá tey í bygdini fóru at tosa um at fara ul Danmar kar at taka móti Ova, hug saði eg als ikki um at fara við. Tey bóðu meg koma mel eg aftraði meg, ti ma ðurin var so sjúkur, at eg ikki kundi fara frå honum Fekk bond góð vinarsam Eitt systkinabarn ringdi úr Havn og bað meg fara. So skuldi mannin á umlættingarheim, men eg tordi ikki at nevna tað fyri honum hon fáa Systkinabarnið = visti ráð Hon kom út at vitja, og to- saði við mannin, og at enda góðtók hann at eg skuldi fara. Sjålv kendi eg meg ik- ki væl, men eg vildi so fe gin taka méti Ova, tå hann kom til Danmarkar. Tad var ein står uppli- ving, sum eg ongantíð glo- ymi. Eg havi nógvar vinir í Danmark, sum eg enn havi samband við, sigur Olevina Joensen. Olevina Joensen fer eftir brævi, sum hon júst hevur tingið frá dana, sum silgi við Skúlaskipinum saman 4. november 1989 við Ova. Brævið er sent Nåtturugripasavninum Havn og sidani sent vidari Eitt vakurt bræv vid mynd av Ova um ul Olevinu bord á skúlaskipinum, sum er ukin i 1970 Olevina Joensen tekur fram Annar lutur er vøkur gåva, sum Ove ke Ypu og ætlaði at senda ci num vinmanni í Danmark men sum ongantíð varð send. Olevina hevur ikki tingið upp í lag at senda gávuna, men hevur nú sett sær fyri at gera tað Geri fyri tað er seti mær Er tað ikki tungt hjá tær alla tíðina at verða muni á Ova. Øll uliøkini sum ve x róa gjørd, bokauteåva tað at almenningurin skri var og tosar um heta x , , x , . Fært tú frið at sodna sor gina ikk: altíð verið vid ul tey mongu tltøkini, sum hava verið í samband við stuðulsarbeiðið ul fra ma fyri svimjihøllina. Eg Eg havi fari ul tað, sum eg seti mær fyri, sígur Olevina Joensen og vil ikki tosa meira um hetta. Hini húsfólkini eru ikki samd, onkur heldur at tað er sum at ríva sárini upp aftur hverja ferð, onnur vilja als ikki fara til slik til- tk. Hetta er trupult hjá tei mum at tosa um. Olevina Joensen: - Eg havi sagt teimum, at nú vóni eg at svimjihylurin kemur um ikki ov langa tíð. Eg haldi at tíðin er komin at av- greiða hesi mál Olevina Joensen byrjar af- tur at:tøsa um Ova | PÅ Í , r kástu uOina han | Ove var stressaður ir frin SMKUT SÍL Ove var str ferdina ul Danmarkar os tosaði við hann um at fara út at ferðast og binda frið eima td. Ætlanin var at hann skuldi vitja vinir í SA, men hann fekk tað ikki upp í lag Ove hevði allar dagar rin går SVØVNgåvur, OF SEINAS tu tíðina var eisini illa tat statl Í so máta. Hann fekk ikki nd og eydnaðist tað hí blund, so num át fáa eim nngdi telefonin ella onkur kom at vilja Eg haldi at hann átti at bundið fullkomiliga frið um hann skuldi komið fyri seg aftur Scmastu tíðina búði hann nm í Eysturoynni. Ein da gin kom eitt bræv frá Ríkis hospttalinum. Eg havi on gantid lauð brøvini hjá bør var fann at adran vilja í bygd, men so var ikki. Da gin efur funnu teir bátin mannleysan, og eg visti tå við mær sjálvari, at vanluk kan var hend, sigur Olevina Joensen sullisliga Noyðist at góðtaka Ju, deyðin kemur tá tíðin er farin, haldi eg. Hví skul di eg ikki finna beiggjan hóast hann var i bygdini? Hví skuldi tað ikki eydnast honum at fara ímóti Ova? Veðrið var gott og Ove he di megnað at:róð heilt ul Danmarkar. Hví skuldi alt orð ett ødrindi, og cg fór afta ná honum, ú k hi á mær, at okkurt fór at I fa B IE Í hexði ( I handlinur I Í hiðan aði al 0 ni í Í hini, mer "g lan hann ikki. Tá eg kom aftur ul hús, hevði Ove ringt af tur og sysurin hevði bíðið tann bíða ul eg kom aftur 0 Vit við vissu kundu siga. um beggin kom ímóu ho num Nei, tá hevði hann sagt, at nú fór hann í báun. Seinni kom beiggin heim, og hann lór beinanvegin at finna onkran, sum kundi lána ho num bát. Tað tók sína tíð men hann fór avstad og fekk onkran við sær. Veðrið var gott, men ógvuliga kalt nú komið var út í november mánaða Beiggin sildi allan Skálaf jørdin, men fann ikki hver Vu hildu at Ove kanska hev drigið báun upp onkunstaðni, ella kr bát ella mann Niels Finsensgeta 12 TIf 151 32 hevur sjónverp til leigu —i Hann kundi var tystur. Mer skaðust tey bara og søgdu Um drongin Búgva og óhugnaheim hans ara. Og um foreldur hansara, sum hann v vera saman við men SUM ikk: hava stundir Jólagávan til børn eldri enn sjey ár og til tey vaksnu. At lesa saman Fæst í bókabúðunum fyri kr. 46 -