Sosialurinarkiv
Sosialurin 1989-11-14, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 14. november 1989síða 4

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 4 Sjónleikarhúsið og Norðurlandahusið ANTIGONE eftir Sofokles Fýðing: Axel Fórgarð Leikstjóri: Ulla Rvum Medleikstjóri: K. Mouritsen. Framleiðslustjóri: Regin D. Patursson. Pallmynd og Arild Hoelstad. Ljós: Erik Westerlund. Tónleikur: Rasmussen. Leikarar: Birita Mohr, Sverri Eg- holm, Marjun Poul- sen, Margretha Næss, Brynjálvur Fórstún, Gudmundur Joensen 0.0. Frumframførsla: Norðurlandahúsið Il.november 1989. Elin bunar: Sunleif Eini góð ráð eru at lesa leikskránna, áðrenn ein sær Antigone, tí í henni stendur nógv, hent er at vita teir 100 minuttirnar, leikurin varar. Eitt nú søgugongdin og em nágre inilig frágreiðing um lit Tad er sjálvandi ikk Ul vild, at ein leikar I um Duna og cm á i liturin JliKul symbolikkur er heilt vanl grønum. Búnin, lýsir persónin skaldskapi minst i filmi Igur I IKKI Heilt vanl igt er eisini, at lerkstjorar lata áskoðaran sjálvan fata hetta. Hetta er ikkt vanda leyst, ti hjá nógvum eru blátt og grønt vakrir litir og onki annad. Ti fær leikstjórin ikki sagt øllum áskoðarum alla hugsan sína. Og so er loysnin tann at skriva eina nýtsluvegleiðing um lit- imar í leikskránna. SORGARLEIKUR Antigone er ein tragedia, ein sorgarleikur og tað vid lit. Hann er øgiliga syrg- iligur, men koruni åvirkar hann ikki tårakertlarnar. Hann er alt ov håtidarligur til tess. Pengaspekulant- arnir í Hollywood duga nógv betur at spæla á, ella rættari, við hjartastreing irnar hjá sakleysum ásk oðarum. Tað er í stóran un ein spurningur um senumentalntet. Qg sent mentalur var Sofokles Ikki logikkurin, tað Tvørturiméti ræður kalda stranga yvirlitið stýrir gongdini í Antigone. Alt er avgjørt frammanundan tað fær ikki verið vðrvísi Sum hjá einum ðrum gávaðum listamanni, ves turtyskaranum Rainer Werner Fassbinder, eru persónararnir heldur hug- tók,"typur", enn livandi fólk. Uppgávan hjá leik- arunum er at umboða ein part av mannalyndinum, góðan ella ringan, og ikki so nógv tað einstaka menniskjað. ÁSKOÐARIN Í leikskránni stendur, at skal leiklisun vera livandi krevst ein livandi áskoð- arafjøld. Áskoðararnir eru teirra millum, sum skapa leikin. *. * - ÁG SORG UTTAN TÁR - Veit ikki im het hevur verið ætlan teirra Sur sett hava up Anti n i Nordurlandah mum. Vónandi ikki 5 r hon | 0 | tað fyrst I k ) rsta, og Ikki minst frammanundan at sanntøra fólk um, hetta er størsta leiklistarliga hending í Føroya søgu, at áskoðarin torir neyvan at anda fyri Ikki at órógva tey á pall- inum UPPSETINGIN Í leikskránni (ja, hon er ómissandi) stendur, hvus- su leikstjórin og hjálp- arfólk hennara hava lagt til rættis uppsetingina, hví kvinnur og íkki gamlir menn eru í kór- inum, hví leikararnir ikki brúka skortar og so fram- vegis. Í eini uppseting sum hesari er nógv lagt á leikararnar. Tey skulu kappast við ljós, tónar og Nr. 131 litir. Vandin fyri, tey Sverri Eg Hann er Kreon, kongur í Theben móðurbróðir Anugone Sverri lær + fram Styrk ina og sjálvsáltuð, sum vikna, tá Kreon kemur tur, hverjar øgiligar av leiðingar harðrenda Men styrkina, hverja ferð, hann noyðist leypa niðan í brekkuna við býargrindina Í mínum eygum virkar hetta sum eitt stílbrot. Birita Mohr er Anti- gone, kongsdóturin, sum vreiða Kreons rakar, tá hon fylgir boðum gudanna og jarðar falna bróður sín. Eg má siga, at mær hevur dámað Biritu betur í ødr- um leikum. Hennar styrki sum sjónleikari er at tulka livandi fólk og ikki stil- iseraðar "typur". Antigone er ein samansett "typa"“, men ongin hetja í hesi uppseting. Hon vinnur ikki treytaleysan samhuga hjá áskoðaranum. Kanska avgerð hansara fær » t 130 órógvar 14. november 1989 er tað heldur ikki ætlanin Marjun Poulsen hevur mær kunnugt, ikki spælt sjónleik fyrr. Men hon eigur rósur uppibornar fyri hesa fyrstu royndina. Hon er systir Antigone, Is- mene, tann milda og hjart areina. Systrarnar hava hvor sitt lyndi. Ismene ger ikki stóran håva burtur úr sær sjálvari. Tað ger Marjun heldur ikki og hon er góð í leiklutinum. Men hon hevur ikki vanda, sterka rødd, og eg kann hugsa mær, at hon onk- untíð í venjingunum er horvin á pallinum. Men nú er hon har og tað er okkurt yndisligt í leiki hennara, sum er ein mót- søgn vid alt hitt harða og sterila. $