týsdagur 14. november 1989síða 4
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Sjónleikarhúsið og
Norðurlandahusið
ANTIGONE
eftir Sofokles
Fýðing: Axel
Fórgarð
Leikstjóri: Ulla
Rvum
Medleikstjóri:
K. Mouritsen.
Framleiðslustjóri:
Regin D. Patursson.
Pallmynd og
Arild Hoelstad.
Ljós: Erik
Westerlund.
Tónleikur:
Rasmussen.
Leikarar: Birita
Mohr, Sverri Eg-
holm, Marjun Poul-
sen, Margretha
Næss, Brynjálvur
Fórstún, Gudmundur
Joensen 0.0.
Frumframførsla:
Norðurlandahúsið
Il.november 1989.
Elin
bunar:
Sunleif
Eini góð ráð eru at lesa
leikskránna, áðrenn ein
sær Antigone, tí í henni
stendur nógv, hent er at
vita teir 100 minuttirnar,
leikurin varar. Eitt nú
søgugongdin og em nágre
inilig frágreiðing um lit
Tad er sjálvandi ikk Ul
vild, at ein leikar I
um Duna og cm á i
liturin
JliKul
symbolikkur er heilt vanl
grønum. Búnin,
lýsir persónin
skaldskapi
minst i filmi
Igur I IKKI
Heilt vanl
igt er eisini, at lerkstjorar
lata áskoðaran sjálvan fata
hetta. Hetta er ikkt vanda
leyst, ti hjá nógvum eru
blátt og grønt vakrir litir
og onki annad. Ti fær
leikstjórin ikki sagt øllum
áskoðarum alla hugsan
sína. Og so er loysnin
tann at skriva eina
nýtsluvegleiðing um lit-
imar í leikskránna.
SORGARLEIKUR
Antigone er ein tragedia,
ein sorgarleikur og tað vid
lit. Hann er øgiliga syrg-
iligur, men koruni åvirkar
hann ikki tårakertlarnar.
Hann er alt ov håtidarligur
til tess. Pengaspekulant-
arnir í Hollywood duga
nógv betur at spæla á, ella
rættari, við hjartastreing
irnar hjá sakleysum ásk
oðarum. Tað er í stóran
un ein spurningur um
senumentalntet. Qg sent
mentalur var Sofokles
Ikki
logikkurin, tað
Tvørturiméti ræður
kalda
stranga yvirlitið stýrir
gongdini í Antigone. Alt
er avgjørt frammanundan
tað fær ikki verið vðrvísi
Sum hjá einum ðrum
gávaðum listamanni, ves
turtyskaranum Rainer
Werner Fassbinder, eru
persónararnir heldur hug-
tók,"typur", enn livandi
fólk. Uppgávan hjá leik-
arunum er at umboða ein
part av mannalyndinum,
góðan ella ringan, og ikki
so nógv tað einstaka
menniskjað.
ÁSKOÐARIN
Í leikskránni stendur, at
skal leiklisun vera livandi
krevst ein livandi áskoð-
arafjøld. Áskoðararnir eru
teirra millum, sum skapa
leikin.
*.
* -
ÁG
SORG UTTAN TÁR -
Veit ikki im het
hevur verið ætlan teirra
Sur sett hava up Anti
n i Nordurlandah
mum. Vónandi ikki 5
r hon | 0 |
tað fyrst I k )
rsta, og Ikki minst
frammanundan at sanntøra
fólk um, hetta er størsta
leiklistarliga hending í
Føroya søgu, at áskoðarin
torir neyvan at anda fyri
Ikki at órógva tey á pall-
inum
UPPSETINGIN
Í leikskránni (ja, hon er
ómissandi) stendur, hvus-
su leikstjórin og hjálp-
arfólk hennara hava lagt
til rættis uppsetingina,
hví kvinnur og íkki
gamlir menn eru í kór-
inum, hví leikararnir ikki
brúka skortar og so fram-
vegis.
Í eini uppseting sum
hesari er nógv lagt á
leikararnar. Tey skulu
kappast við ljós, tónar og
Nr. 131
litir. Vandin fyri, tey
Sverri Eg
Hann er
Kreon, kongur í Theben
móðurbróðir Anugone
Sverri lær + fram Styrk
ina og sjálvsáltuð, sum
vikna, tá Kreon kemur
tur, hverjar øgiligar av
leiðingar harðrenda
Men
styrkina,
hverja ferð, hann noyðist
leypa niðan í brekkuna
við býargrindina Í mínum
eygum virkar hetta sum
eitt stílbrot.
Birita Mohr er Anti-
gone, kongsdóturin, sum
vreiða Kreons rakar, tá
hon fylgir boðum gudanna
og jarðar falna bróður sín.
Eg má siga, at mær hevur
dámað Biritu betur í ødr-
um leikum. Hennar styrki
sum sjónleikari er at tulka
livandi fólk og ikki stil-
iseraðar "typur". Antigone
er ein samansett "typa"“,
men ongin hetja í hesi
uppseting. Hon vinnur
ikki treytaleysan samhuga
hjá áskoðaranum. Kanska
avgerð hansara fær
»
t
130
órógvar
14. november 1989
er tað heldur ikki ætlanin
Marjun Poulsen hevur
mær kunnugt, ikki spælt
sjónleik fyrr. Men hon
eigur rósur uppibornar fyri
hesa fyrstu royndina. Hon
er systir Antigone, Is-
mene, tann milda og hjart
areina. Systrarnar hava
hvor sitt lyndi. Ismene ger
ikki stóran håva burtur úr
sær sjálvari. Tað ger
Marjun heldur ikki og hon
er góð í leiklutinum. Men
hon hevur ikki vanda,
sterka rødd, og eg kann
hugsa mær, at hon onk-
untíð í venjingunum er
horvin á pallinum. Men
nú er hon har og tað er
okkurt yndisligt í leiki
hennara, sum er ein mót-
søgn vid alt hitt harða og
sterila.
$