týsdagur 5. desember 1989síða 8

Síða 8 lxe l Frå Antigone til brúðarvísu Y >} j a } j !} 1 3 x . , x i i i kvex 3 í Í i iða i æ nå rovndit i Joan Pet NVUSSU ET at duga ri up Frød inn. Men kveða væl vid i høgt mettur sum 1I.P.G brudardansurin aftur annars var og verður sun Kann gerast ein sonn upp slóðbrótandi skald, hildu living og ikki bert nakað menn ikki hesa hansara sum traditionelt kanska við stuðli frá skal kom yrking at vera nóg væl eydnaða til at koma í stad bandspælara in fyri gomlu vísuna. Hon kom tó í okkurt blaðið og soleiðis út millum fólk I brudleypi í Kvívík tíð liga í hevst nevndi eg við ast igjøgnum Við loyvi frá Akseli Tór garð verður týðing hans- ara við hesum latin út til almenningin, men tað er Aksel Tórgarð, um tað hansara ynski. um han kki mundi veri S skal legg n l, at tað tydda til teroyskt Aksel VUSS t er kon helt gott um hugskotið, ið i lag og nú eg herfyri minti hann aftur á hetta, gingu Havnin 22. r 1989 ikki nógvir dagar. til vit Olavur Hatun Tit brúðarfólk góðu, nú lýðið á tað kvæðið, sum her skal ljóða um Isaak, patriarkin, og tá hann konu sær fekk og tað góða. Av tí kunnu tit bæði læra tað, at Guð vil vælsigna hvert hjúnalag, um Hann bert tit óttast og æra. 2. Abraham heitir á húskall sín, sum frægastur var av monnum: »Tu rætt mær nú hond, og eiðin tin tú sverja skalt mær av sonnum, at hollur og trúgvur tú vera skalt, mær soninum heinta eitt viv útvalt og haðani, eg tær åvisi. bi, , 9 } } { í í ) 3 % i vand Í x ð í er 3 1 A i > Ø í FI ) i t Mil t I nor KK t t i on I i Me ib rað n I | ø i 3 Y { ør } KVÍGI leiða pg gav mær tað lyftið, at eftir meg Of vildi til Kánaans meg skal fólk mitt tað landið eiga, sitt einglalið senda við tær hann skal, so ferðin hjá tær kann eydnast væl Hann sjálvur skal benarorð bera 6. Tann sveinurin trygdareiðin svór og gjørdi seg til at fara. Hani. við sær tók bæði fólk og djør, gull, silvur og dýrgripir aðrar Til Mesopotamiu leiðin ber, og skjótt í Nakors staði hann er, sum Abrahan hevåi honum sagt 7. Ein brunnurin stendur vid henda stad har vildi hann mødina rinda og hvildina veita til fólk og fæ, nú ferðin var komin at enda Tá komu tær moyggjar úr staðnum har at hála sær vatn, sum siður var So gjølla hann lítur at teimum 8. Og síðan til himmalska Harra sín av hjarta í bøn sær vendi: „Kom nú og náði tína sýn mót Abrahami, sum meg sendi. So eg til fullnar kann vita tað, at henda giftan hon kemur í lag av tínum vilja og ráði. 9 »Hygg, vatnið skal veita tær linna, tú drekk nú fyrst sjálvur og leska teg, so skal eg kamelunum brynna —« Gævið Guð, at tað má vera hon. sum fær til húsbónda Abrahams son. Lat tað vera mær eitt tekin!« 9. Tann av hesum moyggjum, sum sigur við meg: Nr. 140 5. desember 1989 #4 NL = 5 + 8 NPR % t I % i t t } rð | I } I €Ingit r eft VS ti hann vildi siggja, um Harrin læt tað henda, sum honum Ívsti So henni eitt ker av gulli hann gav 4 og ringar, sum ellum bóru av úr dýrasta gulli slignir 13. Og segði: >Sig mær, góða tú, frá ætt og frá faðiri tínum, og hvar kann eg fáa vistir nú H fyri meg og øllum minum?« i »Bethuels dottir« var hennara svar ET »hjå okkum er innivist fyri tær og fóður til tinar kam: 14. Rebekka tá ovfarin gávurnar bar til húsa og uttan at drála »Hygg, hetta gav fremmandur maður mær. tá eg skuldi vatnið hála Men bróðurin Laban tá undrar seg og fer út til brunnin so heinanveg, har alt er sum systirin segði 15: >Vælsigni teg Guð og Harri n ni ifl fyri gåvur og syndan heidur Hví stendur so síðla úti tu, hjá okkum tú innivist eigur Til djór tíni fjós nú fáast skal, og fólkini tey skulu sita væl. Nei, tit skulu einki sakna.« 16. Hann bjóðaði ellum til hús við sær. og har varð sett á borðið, men Eliesar seg undan bar, og hevði sín eið við orði: „Ég sessist ikki við hetta borð, tyrrenn tit hava frætt hvert orð, sum eg eri biðin at bera. b