hósdagur 21. desember 1989síða 12
‹ fyrra síða allar 39 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12 uðindablaðið Sosialurin Nr. 148 — 21. desember 1989 Nr. 148 — 21
desember 1989
JOLAHALD Í FØROYUM FYRR
At drekka Jólahesturin > => K
bæði kristin og muslimar
sa Revtt og hvilt papp t N %
ð at siga, nær ið dagurir ú hevur ein spískan blý Báðir trúarbólkar hava fri í brævbjálvaaftur Oos lø i ind i á
var. Hví vit hava sett 24 int, kanst tú gera tekn á jólum, men ymiskt er tarar rðu . kva
1 GA 4 ÞK
desember til at vera Jesu ingina lidna sjálvur. Tú hvussu stóran tydning jól I stór reyð perla Le erða Iruki indi i ip] i
fødingardag, kanst tú lesa = skalt seta striku i millum ini hava fyri teir. I yri revtt band Hendan måliskar L spa ;
um i teiginum um jolafyri prikkarnar, soleidis at tu muslimarnar eru hetta lín frá Vikingunum. Øldrekk evði of he ' På .
rigdi byrjar við talinum eitt bert vanligir halgidagar blåur og revður tu i i I ' t i i Í sæt ir I i
R k
Stuttugt er at gera sina síðan tvey, osfr. Góða men jólini hava eins stór pennur iningarmiKu partur ræsprek :
egnu sjálkidukku, og vit eydnu an tydning fyri tey ur it teir imlig 5 lætið Á 4 mið
visa tær í miðteiginum í Sjálvt um nógv í Førov kristnu har sum her. To Tekna formin av á tað [ iðu u 11 »AreKKa ik estur kjaft 0 ul
lag, hvussu tu skalt fara = um munnu halda. at tey verður ikki gjørt lika nógu revða tað hvíta pappið lå drukku teir Oðin vanligt t í Cont *
fra I hon er lidu verða i ørviti av jólunum burtur úr ti verðsligu jóla Pynta allar lutirnar við ti eiður g 1y Kur hóreiggjaði sa fø ,
Kanst tu hanga hana upp og jolaståkanini, so er ikki ståkanini sum her hjá okk bláu tussjini, og klipp teir KUrðu kuldi vera góð insinu g klør: H é
| ' r
sum Jólapynt alla staðni í verðini, at tey un Heilsan út. Prika hol í vætturin ir arið eftir treð. Frekur var I D heri
Tal um vit hava til gera líka nógv burtur úr C| 0 t við eini grovari nål. set genturnaår en ikki altid
5 Me P IR 8 um her. I Etiopiu finnast CM ÓX nm armar og bein á við bræv
bjálvaafturlatarunum, og
bind eitt band í millum - 1
— 1 1
funnið uppá Jóltíðina beinini. Bind síðani eitt
kallaðu teir >miðveturs langt band í tev bæði I ————ønnnnn
næturnar<: hetta var tann fyrstu bondini og hong - .
. ese e . , A na tíðin, tá ið tað týðuligt bar eina perlu í endan a 10pia orn »
solveitslunum. Ikki dåmdi l 1 hongdar á veggir i ; k
Einki stendur í Bíbliuni imóti ljósari tíðun bandinum. At enda limar 4 I ar ; þú ' P
teimum at halda veitslu ; [ eru umle eh Gávur , í k
in hvønn d tr 1 arinum , i | voru norðbúgvarnir so i SEMA hú % ! x
å fyri sólini, men heldur ; iva 1 Ká en tó bert bernir ;
Jesus var feddur. Hóast 1 greiniligir vid akkurát r Restin orr x 5 x
I vildu tey halda veitslu 1 KF mi in t l kunr 1 er Kr
hetta er eingin í nøkrum ; hver dagur í árini, hetta x þ |
j fyri ti, ið skapt hana 1 í t ;
kris landi, sum ivast átti at vera. Teir mettu rð , A í
hevði. So gjørdu teir, og t 1 ø i er Ta
i Jesus varð føddur q bert un og nund tað .
soleiðis varð 25. de sember i K DAKKA H
olanått 24 desember vera umleið tann | x A
å ein kristin hátið ; a ' PI Í
Tad var tó ikki fyrr enn í anuar. Offrað var tá til } ' jp ;
i old it hesin dagurin gudarnar og eisini varð á i .
d fastsettur. Tá á sinni Mjiðveturs drukkið teimum til heið se pakk a
fast u i sinni il rukki imum til hei . . | L
KK i
idU romverjarnir veltsit ITS x % A % <
É k kk
VI SJÐNI NetTLUDD <<. dé FI re På
api nætur kk 5 5 5
sember, tí tá var longsti tnað På Á Á
r t >
gut ft ir liansk: MM i åd stavar í Í :Å rd
L makka S eir hverki frå romv« | ? ER Á ; Å
tvigdi Tey tnu tóku eila teimum Kristnu, men fød m R ú
ikki undir við innihaldi er upprunaliga ein siður,
| } r t rn *
gamla granntræ o glarn gja }£ segði træið, veg k hugsaði = granntræið
* x
er Sit S IA KI M erda ð f ø k r us € eina litla ndisi i bjørk D ;
c E *
i segði granntræið gdón tær er llarbest Su vaks út kógir einu so i
3
nogv eru eru nog VSNnar øve i Á ri, eg eri bert hildi 1P} Fvr ranntræið på r £
1 nn eg y likt. Tær 3 ty ein ór i ; Í , t KVIK
Í morgin fari eg ikk rappurt á loft, og und t tað tyktist, s I 3 ið P St el eft g seg Fu du frålik F Se y i Ju eft )
, hugsað x g ar í é my krok ar høvdu te ovmt tað X ør hv 1 ; rð í > p ør , Íva I x
7 t Aas nein dagur s sett tex N é P r i 1 P % . Q ið , x % JE
I r 3 , %
é ivrd ' ið H hugsað við di 1 Si i øvdu tær fyra aðrar ; Og s 3 } eð
i Í r ri ' herð t Í , F x x AA
if HU Í 16 i i Ka i nn ið SÆ ur skuld £ x É øl ikk
øgur lvat mi mennisk ting; orð | X x ræið greiða frá. og a vr 8
1 | x
I Í rera? Hv plantað meg. 7 M egði ð har? rið 3 di gr ra tad geriddi frå Og tær J
m ; Få helst, at eg skal s ] løt g Sme } : hi St 3 g Vi nint tað sjålvt t ist at levt PI jeg ø D Bu lå k
Sé iði og hu imhugsið av te ; ev hanga unci tal 1 skemtiligar iði vór ta Na r á 2
i i vå Jenmiskjum er i 8 x fra a þáði li H har dansað ð | y I 3 3 1 er K Uu KOT t komu nógv fleir
kallur 1 nætur fóru framvið. Eingin Hevdi tað bert ikki verið s grann i! ] Så SU g har fer n og sum er Kunnu koma aftur! sunnudag i enntá é Né egð við d ) |
nn for upp hagar, og um onkur myrkt og so ræduliga eins inn millum greinarnar soltin inn og kemur feitur segdu ta smáu Klumpi-Dumpi datt niður ini tvær rottur. Men tær 1 skulu Í g p gr M
Nu byrjar ståkanin aft- endiliga kom, var tað fyri ligt Enn ikki ein litil g rt, sum tað aftur! mysna! sum tú manst gjøgnum trappurnar og søgdu, at segan ikki var | tøkk fí rað
ir hugsaði træid, men at seta onkrar stórar kass hara Tad var kortini søgt ær s Hatta veit eg eink hava ve lukkuligur, fekk kortini prinsessuna skemtilig. og hetta gjord rotturnar og fóru inn aftur kallur tað DI
LL ; | tr ; í | ntilig, hett: rdi rotturnar og fóru inn aftur
tey dragsaðu tað ut ur aryviríkrókin Træiðkom stuttligt har úti í skogi- Annars er tað | træið, »men skógin gamla granntræ!« Kanska kann eisini eg fáa tær smáu mýsnar keddar, til sir av ni, har Gagur
u ude ane 4 + 3 me € i s133« På så Sid % áta t Si Sldi S
ib 1 y ; kk 1 i Di
skálanum, upp gjøgnum at standa so mikið aftur wm, tá ið kavin lå, og har vælsignað at ve er' Ikk kenni eg. har sólin skínur Eg eri slettis ikki sam eina prinsessu?“ Og s. ti nú hildu tær Þisini mim lær småt SNAr VÁ
nar + ] Framhald á síðu 14