fríggjadagur 22. desember 1989síða 9

S2aw »Sum tað er merkisvert it vera førur fyri at hoyra kirkjuklokkur so langt higani her í tí stóra skógi num«, segði Abbatin. Men tann stóri skógurin sá eins myrkur og forbiðin út sum nakrantíð, og tann ill skeruti urtagarðsmaðurin gjørdi onga roynd at dylja sína hugsan um skógin So, brátt og knappliga helt kimanin uppat, og tað gjøgnumtreingjandi myrkrið broyttist til ein morgunroða. Kavin bráð naði kvikliga, og sunnir grenir sprotar komu upp Botnurin í skóginum varð heilt marglitt um várblómum, og burtur av beint í hásæti miðjuni. sum strálaði ein rug rósum við blødum og gylt berum. Luftin livd Men ø L00Da el rá * tar Påpin t H é timi er! ørðu HK rá br indl teirr kinu ið eini himmalskari gjóð Ovfarin av gleði av hesum fall Abbatin til og mutlaði lág mæltur eina lovprising undur! kKniggja Men årinid á urtagarðs mannin var pura eðrvísi Gandur!< geylaði hann devulsskapur Hond Satan Við he orð felnaði orgunrodin, og myrkrið spreiddi s u t Isa K samstundi familjan rystand rann inn í holuna, hvar havin. og Abbatin og urta garåsmadur hansra flyddu avstad, meðan teir krøktu seg i hvønn annan i ótta fyri at detta, ti teir bølamvrkri ferð, Abbatin frystu jerðina, men urta ou einki i num. F hoast ma hetta, datt á ta garðsmaðurin hálaði hann , upp og dro hann ørliga i ram móti kleystrinum Fá ið teir at end: tað, var Abbatin so ut rvaði it teir novddust ut leggja hanr songin har hann sovnaði, og hann kom at sova bæði fast og leingi við einum skærum á andliti sínum I Lianve aldri vaknaði h tur, hann du vi P xX nr SV A ———— Síðan legði ein munkur til merkis, at hann helt fast í onkrum við høgru hond síni. Tað var rótin av eini plantu. Helst hevði hann togað hana upp, tá ið hann snávaði Urtagarðsmaðurin varð sendur at planta rótina í garðinum Abbata num, og hann so gjørdi V ar og fóru og nøkur få grøn blød vuksu hjå summar heyst framvið hóast fram, var einki tekin til nakra blómu. So kom veturin og jørdin varð fjald við kava. Og tað var á sjálvum jolamorgni at blómur komu fram ilvurkrunublød, sum un girdu gyltar sáðberar Hetta vóru jólarósur! »Hesar eru akkurát tær mu, sum eg sá i hava num hjá ránsmanninum hugsaði urtagarðsmaður og beinar heint nn tr im undurblomum og før ið i« jun i DISKUPpIiN Abbat hevur hildið fti sítt. harra Biskupp ur egði hann. >Ráns maðurin hevði veruliga ein undurhava, tí hesar blómur eru akkurát tær somu, sum vit sóu har, og tær eru vaksnar av ti rót sum harri mín, harra Abbati hond síni á deyðastrá sín helt fast í høgru um Biskuppurin varð ógvu og skrivaði friðloysinginum eina náð liga rørdur ng, skrivadi undir og inn sigldi hana, og hann bad urtagarðsmannin av henda hana Hvussu so enn var, tå ið kom holueimið, var urtagarðsmaðurin fram ti munnin stongdur. og tá friðloysingurin bar heyga við hann, hótti hann við at smyrja hann av, sum hann ongantíð fyrr hevði upp livað tað í lívi sinum „Tað er alt tin skyld, at vit ongan jolahava hava«, rópti hann »Ja, eg veit tad«, segði urtagarðsmaðurin lítillát- in. >Ég kundi bert ikki trúgva slíkum unduri Trugv min var ikki nóg Far higani og lat okk- um fáa frið“, segði frið- loysingurin Tad fari eg. eg<, segði urtagarðsmað- tað fari urin við ein bønandi rødd, men lat meg fyrst handa tær frå harra Biskuppi. Tu ert ikki long ur ein nådingina friðloysingur og kanst fritt koma at liva í bygdini saman við restini av okkum, Tit veru liga sera vælkomin, bæði tú og familja tin« eru Og síðan fóru tey úr sín um holuheimi í tí stóra skóginum og byrjaðu eitt nýtt lív í bygdini saman við gomlu vinum sínum. Tytt eftir eini enskari frá- segn hjá Stephen Corrin. (Nordurlond). || 7 Jólabræv Tað er eitt vakurt kveld, og eg júst skrivað jólakort í fleiri tímar. Nú havi eg eri liðug, siti eg og hyggi í bunkan og hugsi við mær sjålvari: »Hvat er tað nu mini kort snúgva seg um i år?« Plagi sum oftast at lata fólk frætia okkurt um steðuna í landi- num, og ikki bara lata alt verða kleynuprát. Eg etist yvir, hvussu tyngjandi hesin lestur er í ár. Jóla- kortbunkin tyngist alt meir og meir, og vil eg at enda hálvavegna fara igjøgnum borðið. Havi ongantíð áður varnast hetta, og ivist i um eg skal KO iá mær at senda hesi kort av landinum. Kanska kuldi eg bara havt skriv að Gleði! £ Hetta tær pennin tóla meg til at taka i hondina aftur teimun el fyit slikum tungsinni sum hava mini jóla kort við og vonloysi Jolini 1989 Kæra Landsstýrið Hvenn dag hoyra vit segur um fólk, sum gerast arbeidsleys, og hvønn dag so heldur man hetta bert vera vanligt tunatos. Fyri hvørja søguna flyti eg markiå eitt vet fyri ti, sum kann góðtakast. Men nú nærkast jólini gleðis hátíðin og øll skuldu eftir réttum verið glad, men í dag var mær ov boðið. Hoyrdi um fólk, sum arbeiða í stórari ikki fáa sína len útgoldna í handilsfyriteku, ið reiðum peningi, men istad- in mugu taka til takkar Hesi fólk kunnu ikki eingang velja hvar tey vilja keypa síni við verum ting. Og sum sagt, minir "Inglsmaðurin reiðari, reiðarin átti virkið markapelar brustu av um tveran. Hetta mikið. Hesi eru skifti, sum vit yngru bert hava leiðis árum fólk hvar var viður- OV- hoyrt um at var tað fimti síðani. Tá kundu ikki avgera sjålvi, tey keyptu, tí var so fyri og virkið átti fólkið og lenina. Tá hevdu fólk einki annað í at velja, enn at lata handilsmannin vera fíggjarmálaráðharra hjá tí einstaka. Men at hetta skuldi fyri Í 1989!!! Nú kann tað vera hetta Koma onkur, ið heldur, at var ein nytilig loysn tá á døgum. Men valla trugvi eg, at fólk vóru glað fyri slíka Var valið teirra tev óivað ilvi loyns høvdu viljað rátt Spyr sinum meg sjálva vussu leingi kann eitt við sum i let stýri manipulera fólki?< Tá hetta uni fer fram her á landi, er vorðið hevuðsinninaldið í minum jólakortum i år, er tað so eitt tekin um, at ef sjálv eri við at góðtaka hesa steðu? So avgjert nei! Gera okkara resku fiskimenn tað? Ger okk- ara dugnaliga arbeiðsfólk tað? Gera okkara skipa eigarar tað? Vilja manipulerast? Vilja uppskot Pat tey góðtaka sar, sum Stutt sagt Snyr at HANN og co avgera hverji skip sleppa seg um, at fiska, og hver skal sleppa at arbeiða henda fisk? 4 il, ææ :tkveður!!' Men skit verði við fiskinum. Ég eri so býtt at halda, at tey, ið duga at fiska og arbeiða fisk vita mest og best um hesi viðurskifti. Er tað veruliga so, at vit skulu arva tann ómyndug- Nr. 149 22. desember 1989 lesarabrev RCA. EMEFSEN RORIR Pauli Ellefsen rerir í búskapargreytinum mandlan vera nú? leika fólkið eystanfyri jarntjaldið ikki skoytti um longur? Tí um somu tíð sum tey eru farin at mykja politisku og bu skaparligu skipanina, so u tit í ferð við okkara at seta tolk undir eina skipan, ið mest líkist tí stalinistisku Var hon Men hvat kunnu vit so vænta okkum? Vóru all hesi sparitiltek ikki ein kreppuloysn? Enn hava vit so bert sæð kreppuna Kanska hava tit av mis- gávum niðurfryst loysn í BYSKAPAR G6RÉST Hvar man ina saman vid øllum nidur frystu milliónunum skal øllum teimum lagnum, sum ikki fåa end arnar at Etla tit bert at lata tær fara? Av Hvør lofta rakka! flogvellinum frætt, at havi eg sølan av ein vegis-ferðaseðlum veksur dag um dag. Hoyrdi gaml an fiskimann siga, at tå skiparin ikki fiskadi nog væl longur, var tad tad frægasta fólkið, ið fyrst stakk klæðssekkin og fór av. Er tað tað tit vilja? Havnarkona I ollaksmessudag klokkan 14 verdur ein standmynd avdúkað frammanfyri by- ráðshúsimi í Havn. Tad er tann 32 ára gamli Hans Pauli Olsen úr Havn, sum hevur gjørt standmynd- ina, 10 nevnist "Traðarmað- urin”. Hans Pauli hevdi stand- myndina vid å framsyning i Kunstforeningen GI. Strand herfyri, og i donskum blød- Traðarmaður á Vaglinum fekk "Traðarmaðurin" óð ummæli. Hans Pauli gekk á Kunst akademinum í Keypmanna- havn frá 1979 ul 1987 Hann hevur lutukið á fleiri framsyningum og hevur havt framsýningar einsa- mallur m.a. í Danmark og í Sveríki og fingið góð ummæli. Tá standmyndin í dag verður avdúkað, spælir G.HM. Heðin Mortensen, formaður í mentamála neynd Tórshavnar býráðs heldur réðu, Lina Larsen lesur yrkingar - og Jens Petur Rubeksen (Pedda Post) avdúkar "Traðar- mannin". HITI - VATN SANITET Rg 17693 sa 87693