leygardagur 6. januar 1990síða 10

Síða 10 Arbeiðsleys fáa ongan stuðul: tað var ein- asta greiða svar, Olaf Olsen kundi geva á fundinum, sum starvsfólk í sjúkrahúsverk- inum hildu í Havn mikukvøldid. Spurning- arnir til landsstýrismannin trutu annars ikki frá teimum mongu, sum ikki bara bera ótta fyri at missa sítt egna starv. Tey ræð- ast líka nógu avleiðingarnar av, at so nógu skal sparast í sjúkrahúsverkinum St 1 Sina hevur fjaitur verið 1 teimum fleiri hundrað fólkunum, sum starvast á teimum trimum sjúkrahúsunum í landinum. Hverji verða uppsegd, og hvussu skulu sjúkrahúsini kunna virka, tá so nógv skal sparast? hava tey gingið og hugsað og tosað Pad bøtti lítið, at starvs- folk i sjukrahusverkinum mikukvøldid høvdu pall- bordsfund, har Olaf Olsen, landsstýrismaður i heilsu- målum, Høgni Joensen, sjúkrahússtjóri, og Pál Weihe, læknastjóri, svar- aðu spurningum frá fund arfólkinum. Ikki petti av nýggjum ella itøkiligum i sambandi við sparingina komu fram. Spurningarnir til teir triggjar trutu annars ikki, serliga ikki til Olaf Olsen. Fleiri hevdu fyrireikað seg væl til fundin og settu greiðar og umhugsaðar spurningar, men lands- stýrismaðurin dugdi væl at snúgva sær. svaraði uttan at siga nakað. So nogv folk eru upptik in av málinum, veitslu hollin á Landssjúkrahúsi num øll var stúgvandi full av fólki, og hópur slapp ikki inn. Í hvussu er fýra kanska fimm hundrað fólk vóru komin at fregnast, og øll fóru heimaftur líka ótrygg við, hvat henda skal hundrað, Uttan nakra ætlan Skal nekur nidurstøda gerast av fundinum, må hon verða henda: Lands- stýrið, ið ásetti, hvussu nógv sjúkrahúsverkið skal spara, hevur ikki gjørt sær nakra hóming av, um tað ber til at spara her, og hverjar avleiðing- arnar verða. Einki er av- gjørt, nær tey stóru stig- ini verða tikin til sparing. Neyðugt er at siga fleiri fólk upp, men einki er av- gjørt, hverji skulu sigast upp og nær. Eingin tíðar- ætlan. Stutt sagt hevur landsstýrið handlað í blindum, tá tað setti tølini fyri sjúkrahúsverkið i figgjarlogaruppskotid. Fad varð sagt longu i fjør, at nú skuldi tað al- menna av álvara at spara, men fjáltur kom ikki av álvara á starvsfólkini í sjúkrahúsverkinum, fyrr enn í desember kom fram uppskot frá sjúkrahús- stjóranum um sparing. Alitið hevði hann gjert í samráð við læknastjóran. A fundinum mikukveld- ið gjørdi Høgni Joensen greitt, at hetta uppskot ikki var gjørt sum pro- vokation moti sparingini. Teir høvdu fingið at vita, hvussu nógv skuldi spar- uppskotið var gjørt út frå tí. Hann vildi fegin hava orðaskifti um uppskotið. ast, og Sjúkrahússtjórin eisini ørkymladur Høgni seg seg vera líka ør- kymlaðan sum starvsfólk- ini, tí figgjarnevndin sigur í sínum áliti, at síggjast skal burtur frá ollum upp- skotum til sparing, og hetta endurtók fíggjar- nevndarformaðurin í Degi A S0SjalUMn Nr. 2 — 6. januar 1990 og Viku týskveldið. Fólk vistu ikki rættiliga, hvat tey skuldu halda, tá Olaf Olsen á fundinum segði, hetta ikki skuldi skiljast sum, at uppskotið hjá sjúkrahússtjóranum varð lagt til viks. Tað skuldi skiljast sum, at landsstýr- ismaðurin, stjórin í lands- stýrinum í heilsumálum, sjúkrahússtjórin og læknastjórin áttu avgerð- ina í felag, og fíggjar- nevndin skuldi ikki leggja seg út í sparingina, vildi Olaf Olsen vera við. Røktin ikki eftirspurd Meginparturin av starvs- fólkunum í sjúkrahús- verkinum er kvinnur, og tað vóru nakrar teirra, sum tóku stig til fundin. Tær, sum umboða rekt- ina, sjúkrasystrar og Sjúkra- sjúkrahjálparar. Framvegis líka orkymlað systirin Katrina Joensen, segði, tá hon beyð væl- komin, at tær eru sera ónegdar við, at rektin ikki er spurd til ráðs. Tær eru til reiðar at gera sítt til at spara, men ivast stórliga í, at tað ber til at spara so nógvar milliónir, sum á- sett er í fíggjarlógini. Sjúkrasystrar komu við teimum flestu spurningu- num, og fleiri teirra funn- ust at, at sjúkrahússtjórin og læknastjórin hava gjørt uppskotið einsamall- ir. (Høgni Joensen kom tó fram vid, at hann hevði tosað við fyristødukvinn- urnar). Sjukrasystrarnar spurdu, hvi ikki sjukra- systrastjóri varð settur, tá læknastjóri varð settur, men fingu bert sum svar, at eingir pengar eru. Viðgerð og røkt Mest skal sparast í rekt- ini, segði Pál Weihe. Teir hava tikið tað sum tað neyðugasta, at sjúkrahús- ini skulu finna fram til, hvat fólki bagir og geva teimum viðgerð fyri tað. Tað fer sjálvandi at merkj- ast, annars hevði okkurt verið galið, helt hann. T.d. fer tað at merkjast á tann hátt, at fleiri skulu koma til ambulanta viðgerð ella dagliga á sjúkrahús at taka royndir í staðin fyri sum nú at verða innlogd. Tað fer eisini at tyngja hjá sjúklingum og teirra. Fleiri mótmæltu tí lágu prioriteringini av rektini, tær hildu, at rokt og viðgerð mugu verða eftir hverjum ødrum InaGartoIKIni VOrU ul x , NUKUraU í IU ftieirt NOYddUSM at landa uttanfyri dyrnar g luria heimum ” Við pallborðið sótu Pål Weihe, læknastjóri, Høgni Joensen, sjúkrahússtjóri og Olaf Olsen, landsstýris- maður, sum einki nágrein- iligt kundi siga Onøgdin er stór vid, at A3, har barnakonur og kvinnur við kvinnusjúk- um liggja, skal nidurleggj- ast, og at tær í staðin skulu spaðast út á aðrar deildir. Umberingin hjá læknastjóranum fyri at gera hetta var, at fyri at spara er neyðugt at stongja deildir, tí harvið kunnu heilar vaktarskip- anir sparast. Ber til uttan læknar Ingibjorg Rasmussen, jarðamóðir, tók fram ætl- anina, at allar barnakonur í Suðuroynni nú skulu til Havnar at eiga, og jarða- meður harvið verða ar- beiðsleysar. Hon rak framundir, at jarðameður- nar sjálvar kundu tikið sær av ellum normaium fødingum, ið ikki krevja tey fínu tólini og læknar. Líkt var ikki til, at lækna- stjórin helt nakað um hetta uppskotið. Brynhild leiðari fyri Danielsen, heilsurektini, tosaði um, at ein avleið- ingin av sparingini í sjúkrahúsverkinum verð- ur meiri arbeiði til heima- røktina, ið tó ikki hevur fingið fleiri pengar. Fólk verða útskrivað fyrr enn koma at bíða longur sjúk heima til at koma á sjúkrahús. nú, og Ábyrgdin Fey mongu orðini hjá Olaf Olsen um, at landið er í so truplari stødu, at lønirnar mun til landsins inntøkur, eru ov høgar og at tad ti er ney dugt vid so b 0 Á A -