hósdagur 11. januar 1990síða 19

Sa 20 vør Bella Katrina Mentunnargrunnur Studentafelagsins » = t:Andak A; Á KVI UGVIGU) Oddvør er góð við Nr. 4 — 11. januar 1990 menniskju og náttúru Bella Katrina er fyrsta segusavnið hjá Oddver Johansen. Meginparturin er endurminningar, men tvær stuttsegur eru elsil Hend rnar wa fram Havnini fyrst | unum og i dag Evni ru nogv og fjelbrovtt, lysing ar av Í- m og upplivingum i Havnini, konubuking, trupulleikar vid at skriva, bustad vnd, kærleiki og rotikkur naitarl Havnini i 1987 o.m.m.o øgu r eru so ymiskar, aliar hava so mikið i sær sjalvari, at eg haldi tað vera ni 1 umrøda tær allar hver sit í P er Sé kk talsk g tað 3 smagt Oddvør } n lla Katr £ 1 ki beri tolk rd elsu tres ar og 1 Sun sini hjá Bellu Katrinu vóru S s hús og í teimu úði Hans Jákur jgaard við húski og hann hoyrd ita og komponera teir sang- ir. Sul 1 oll kenna í dag ra Bella Katrir udi í húsu num húsvegi nr. 12, upplivdi hon nogv í gv hendi í verðini í Havnini). I hes »pliv« ella Katrina sin fy yniliga kærle sum fånadi til ei et 2 mynd Fin hvitur SKJØL ert ( rá ein brur ( g tónar Su tI ey storu framstigini at ke tødin, sum bleiv ú rd og automatiserað og so handili: 1 Gunnar Stokholm og tað var her hon byrjaði at skriva dagbók har hon skrivar um tey smáu tinginum, sum í veruleikanum eru stór og ævinlig Bella Katrina ger neyvar lýsingar av grannunum og næstan øll fólkini grannalagnum føra hana í huganum út í stóru verð ella inn í tónleikans verð. Eisini fáa vit varhugan av, at tað var í hesum húsunum, at hugurin hjá Bellu Katrinu til at skriva og til tónleikin kveiktist Skriva so! Hendan segan hevur tvey evni. Tað fyrra er um tað, sum er viðvirkandi til at geva Bellu Katrinu stundir til at skriva, nevniliga vaskimaskinan, hetta undrið, sum hon elskar og sum stendur einsa- møll í einum gomlum, stinkandi kjallara og arbeiðir fyri tey oll og Bella Katrina hugsar um tíðina áðrenn vaskimaskin- Oddvør í umhvørvinum 3 una. »Og øll í húsunum hildu dagin vid stórvaskinum er óhugnaligan. Alt var av lagi, degurðin ov seinur, húsið óruddiligt, komfyrurin útkólnaður, børnini klandursom, grátur og tanna- grísl og køksbordid kjokkfult av goml- um uppvaski«. s. 30. Hitt evnid i søguni er um, hvussu tor- ført tað kann vera at skriva í einum lítl- um samfelagi, tå ein sum Oddvør, skriv- ar um samtidina, ti fólk ofta royna at finna út av, hver hesin og hasin persón- urin í seguni er. Bella Katrina ásannar, at hon hevur „skitið í kálið, einki minni«, tí hon í einum av sínum persónslýsing- um í — eg giti tað man vera í »Livsins summar< — hevur skrivað um eina kvinnu, kundi verið mamma gamla lær- ið Heinesens hús, sum hon hevur so stór an toKKa ll ara, sum nu kemur og brigslar henni hetta. Onki hjålpir, at hon roynir at siga honum, at tad als ikki er mamma hans ara, men eitt heilt ættarlid av konum. hon hevur meint vid. Tibetur hevur hetta to ikki stedgad Oddvør vid fram- haldandi at skriva autistiskar søgur. »Reynabugvar« Í hesi søguni eru nakrar fínar lýsingar av fólkum, ið eru annarleiðis: Lula, sum ongan pápa átti og hvussu hon av hesi orsek varð happað av lærarinnuni. Greivin, sum hevði gul eygu, nikotin- eygu og sum viðhvert var á rokinum og drakk í dagavís. Hann, sum tá hann var ungur hevði verið í Danmark og lært at pynta vindeygu, men hesum kundi hann ikki livað av i Feroyum og tí hevði hann ongantíð gði Julianna, grann- var ógift, ti hon við mannfólki fyri mammi áðar livdu saman til sun 10gg og hy imtn frúan sendi boð henni, tá tey g di, 0 ivin fly x Og skipini tey duffa å Vestaru våg Katr ' te við gildið um 1 gr te IKK! ha rat i€ B trir Sa I parid, sum ter y rapp já Sioar - da Møti lum hes bladung so yndi t utt f øming, og } lWeidur IKal 1 NOKrTUM <iV hinun sing ( Bella Katri ygleið pt E£ Ipp livingarnar víðar ikki evur eis- ini orsøkina til yðast at gi 4 1 i ( 3 ið Uli 2957 i « etur eyd fráso í 4 3 gjør pini 3 lø he } 1 K Á = - . t Elska mamm tin o stoppa hosur hansara an vid Bellu Katrinu n hevur burt ur úr honum fingið eina herliga lýsing av ollum hendingunun hesum feðingar- degi. Eg rokni við, at alla um mín aldur og yngri við øll?), sum eru þr ha og Kanska kenna alt aftur og kenna tad sum vit sita har aftur, ti soleiðis vóru teir flestu fødingardagarnir. Síðan må eg nema við persønslysing- arnar: Mamman at foðingardagsbarni- num, sum var ein av teimum mammu- num: »sum var løgst inni. Soleidis var tað vid summum. Tær komu ongantíð út um eina hurð, ja, meguliga í myrkri, men aldrin um dagin. Fáur hevur nakrantíð sæð hesar konur, tað var bara, sum hevði ein ella onnur natúrlóg gjørt av, at tær skuldu vera inni altíð. Kanska var tað enntá nakað, tær sjálvar hevdu funnið uppá og valt at gera«. (s. 65). Ja, hetta er tað barnið Bella Katrina hugsar Framhald á síðu 21