hósdagur 11. januar 1990síða 20

r —— >Millumtjóða = Ungdóms- skifti«, sum varð stovnað fyri tveimum árum síðani, er partur av altjóða felags- skapinum >ICYE< (Inter- national Christian Youth Exchange), sum skiftir ung- fólk millum lond í ellum heiminum. Endamálið hjá felags- skapinum er við at lata ung- fólk búgva í ødrum landi, eini aðrari mentan og mill- um onnur fólk í eitt ár, at vera við til at bróta niður teir fordómar, ið skilja folkasløgini. Á tann hátt ok- ist eisini fatanin og ábyrgd- arkenslan fyri friði og rætt- vísi í heiminum. Fleiri møguleikar Í ICYE-samstarvinum taka lond úr øllum heiminum lut, so møguleikarnir eru góðir fyri at sleppa til júst tað landið, ein ynskir. ICYE skilir seg frá ødrum líknandi felagsskap- um við tað, at tað ikki bara eru tey 16-18 ára gomlu, ið kunnu fara. Øll frå 16 og upp til 30 ár kunnu søkja um at sleppa avstad vid IC- YE. Tað er heldur ikki ein lid- ugtseymað »skrå«, ið boðin verður teimum, ið fara burt- ur. Hvussu fólk búgva og hvat tey takast við ta tíðina, tey eru burtur, veldst um hvussu gomul tey eru, og Eitt år i fremmandum landi | Felagsskapurin >Millumtjóða Ungdómsskifti< gevur aftur í ár ung- fólki møguleikan at uppliva eitt fremmant land, eina aðra mentan og onnur folkasløg í eitt år hvat tey hava hug til ICYE hevur nøkur tilboð, sum umfata skúlagongd og sjálboðið arbeiði av ymisk- um slag. Men hevur ein ikki áhuga fyri hesum, ber eisini til at finna eitthvert sjálv/ur. Viðvíkjandi bústaði er tað mest vanliga, at búð verður hjá familju, men hevur ein hug at búgva á annan hátt, ber tað aloftast eisini til - Og heldur ein eitt ár vera ov langa tíð, hava nøk- ur lond eisini tilboð, sum bert fevna um eitt hålvt ár. Vaksandi áhugi Hóast føroyska deildin av ICYE virkar sum partur av | donsku deildini, hava upp í níggju føroyingar burtur við ICYE sama ári. Í ár verður pláss fyri umleið 10 føroyingum Tey sum eru áhugað f at fáa meira at vita, kunnu skriva til: >Millumtjóða Ungdémsskifti« ICYE-Faroe Íslands | L Millum Gilja 8 | 100 Torshavn verið | L á | num á kr | NSÍ 2. Seinasta freist at søkja fyri 3 at sleppa avstað í ár er 10 - februar, men best er at seta 4 seg í samband við Millum- ; tjóða Ungdómsskifti skjót- r ast gjørligt. 9. 6. Í døgunum 20. og í innandura fótbóltskapping fyri kvini í ítróttarhellini í Runavík Aldursmark er kvinnur. Fullteknað er tá umleið 60 mans- og 20 | kvinnulið hava boðað frá lutteku Tilmeldingarseðilin saman Síða 21 Runavíkar Cup 0 januar 1990 sk <i par NSI fyr 16 år fyri menn og 14 år fyri vid luttøkugjaldi 250,- skal vera okkum í hendi áðrenn 14. januar og skal sendast til v/ Edmund Joensen 660 Seidarfjerður Tilmeldingarseðil: - Je Navn á liði: el umleið 10 pláss at ráða yvir Framhald av siðu 20 í ger Oddvør kanska ikki meira við hetta. Men man ikki hvor bygd eiga eina ella fleiri av hesum inniløgstu konu- num? della Katrina hugsar víðari um mammur: »Ja, munur var á mammum. Summar vóru altíð inni og aðrar vóru altíð úti. Summar vóru málaðar og aðrar ikki, og summar vóru onki blíðar — bara strangar«. (s. 65). Ein av hesum mamm- um er mamma Jonu, sum gongur nógv úti, smyr seg, ballast og eigur eina rúgvu av skóm. Hon er so vekur og so er hon so blíð og skeldar onki nógv. >So- leiðis vóru summi<, hugsar Bella Katrina við feðingardagsborðið, og hyggur so aftur at hesi tjúkku mamm- uni við hovnum føtablødum, stórum barmi, feitum, bleikum ormum og bógn- andi hondum og hon hevði als onki smyrsl. Bella Katrina hugsar eisini um pápar, teir eru altíð nógv úti, men annars er eis- ini stórur munur á teimum. Pápi Jostu, sum er sum ein klokka, og sum bara hyggur igjøgnum Bellu Katrinu, hóast hon roynir at vera blíð við hann. og so er tað pápi Ingu, sum var eitt lívsstykki og góðsligur. Bella Katrina elskaði hann, tí hann sá hana. Men pápi Óla ber av ellum. Hann ger alt húsarbeiðið uttan at stoppa hosur, tí tað tímir hann ikki, tað kann konan gera, konan sum hann elskar innarliga, tað lýsti úr eygum hansara, tá hann hugdi at henni. Lýsingin av mammu og pápa Óla er so dárandi vekur. „Bella Katrina blúgvaðist heilt av at síggja hann fevna hana inni i køkinum, meðan grindin kókaði, hyggja eymliga inn í eyguni á henni og mussa hana leingi — leingi — mitt á munnin. Niggju féroyingar upplivdu fremmand lond vid ICYE i 1988-89. I år hava Føroyar | | Hann aftur og aftur flenti lukkuliga og kysti hana Bella Katrina sat á bonki num og rodnaði, meðan Oli og hini born við al ferð við og slett ikki løgdu merki til allan kærleikan har mitt á tí koks gólvinum<. (s. 72-72). Letu seinni, tá mamman hevur staðið og ini hildu fram gera tað, tey vóru í bonaða masserað hann mundi vera móður av allari hasari eltingini, boningini og bind- ingini, hugsaði Bella Katrina, sá og hoyrdi hon víðari: >Góðasta, segði hann við einum argandi smíli í eygnakróku- num. Tey hugdu at hverjum eðrum. Tað var ein tigandi samrøda, sum endaði við, at hon mussaði hann á krikan. So hugdu tey eftir, at alt var sum tað átti á komfýrinum og fóru síðani upp á kvistin, har tey stongdu hurðina<. (s. 72). So fínt kann erotikkur eisini lýsast! pápanum Sjúti ferðir sjey ferðir Hetta er ein stuttsega við Bellu Katrinu sum eygleiðara uttan at hava nakran lut í gongdini. Segan er um tvey, sum verða púra er í hverjum eðrum. Tey hittast í dansinum og: >Hon var beinanvegin bergtikin av hesum sjarmerandi dronginum við tí ógvusliga sinnalagnum og ovurhuga- num. Hann gjørdi hana sansaleysa av lyst og fekk alla mótsteðu at tiðna sum kavan um várið<É. (s. 77). Segan er ein ómetaliga góð lýsing av, hvussu ómegdin kann taka ræði av fólki, so alt fer at ganga av skriðuni. Vit fylgja hesum báðum ungu frá tí fyrsta káta og vakra kærleikanum úti á Treðni. Upp- liva tá hann fyrstu ferð kemur drukkin heim og bukar hana. Hvussu meðin og hugsanirnar um at fáa endarnar at rekka saman, nú barnaflokkurin bara økist, er um at køva tey, og ger, at tey ongantíð fáa tosað saman, tað sum henni annars leingist so nógv eftir, at tosa við okkurt vaksið fólk. Men einasta Y Lidleidari: M | | Bústaður: | | Á | ; | | på på | og drukkið i fleiri dagar, leggur á kon una og til endans neyðtekur hana. Hetta er "ein óhugnalig soga um, hvussu tvey bæði elska og hata hvennannan, men ikki megna at gera nakað við støðuna, tí tey onga staðni at fara, og so skommin, tí hon var jú ávarað av ellum fólkum ímóti honum áðrenn tey giftust. Og ein sega um, hvussu tá alt gongur galið, so fara fólk at brigsla sær sjálv- um, at tað hevur gingið soleiðis. Søgn er so væl skrivað, at lesarin (eg) hóast alt tað ræðuliga, ið hendir, ikki kann taka partí, tí maðurin hevur sanni- liga eisini nógvar góðar síður. Segan endar soleiðis: »Hann leggur hevdið nid- ur í fangið á henni sum eitt barn. Og hon blotnar! Spakuliga innan í henni tendrast eina ferð enn ein neisti — ein neisti av trúgv, vón og kærleika, hesum trimum. Hjart- að vil spreingjast av óviljaðum eym- leika, tá hon hyggur niður á tann brúna undirbrotliga hálsin. Hann reisir seg, tekur andlitið á henni millum hendurnar og mussar ta hovnu nøsina aftur og aftur. Hendurnar eru veðurbardar, og eyg- uni blóðsprongd og biðjandi og bernini spæla uttanfyri á bønum Tey eru einasmøll bæði. Komm!« (s. 100—101). Og so er friður og sæla inntil næstu ferð hava Larmur Er ein meinaleys sega um eina granna- konu hjá Bellu Katrinu, sum verður stýrd av eðrum fólkum, uttan at gera nakað við tað. Maðurin, Karl Wilhelm, vil ikki hava bern, tí hava tey ongi — t k KK og p 17ar « i Men n K W S nu Kann } gera 1 NENNI IVSCU friðin. Men stokkut er letan, tí grannar tikið stereotoi ð vid t ur hava 1 garðin og tað er skrúvað á harðastu styrki. Hon hevur hug at gera okkurt við hetta, veit at tað finnast reglur og lógir, ið banna hesum, men heldur ikki hetta torir hon at gera nakað við. sjálvt ikki at spyrja tey hjá bakaranum, um tey kunnu skrúva eitt sindur niður. So- leiðis fara hennara dagar! Eg eigi mær eina såpublødru Hetta er ein rámandi lýsing av íbúðar- myndini í Havn í 1980-árunum, hvussu fólk blíva sum gribbar, bæði tey sum ynskja at leiga/keypa og tey, sum eiga og bankarnir fáa eisini sítt frá frásegu- fólkinum. Tað er gott at uppliva Oddver frá hes- ari síðuni, sum samfelagsrevsari, eisini, og hon megnar hetta væl. Oddver Johansen er ein meistari í at lýsa bæði persónar, náttúru og steður, soleiðis at tá tú lesur, ja, so kennir tú tað sum tú ert á staðnum. Tíbetur hevur hon hildið fast við skrivingarlagið, hon hevði í fyrstu skaldsegu síni >Lívsins summar«, lætt og gerandisligt mál. Hesi bæði, lýsingarnar og málið afturat evnu- num hon viðger, gera at tú fært ikki lagt bókina frá tær fyrr enn tú ert liðug at lesa, og tú situr eftir við tí glaðu kensl- uni av kærleikanum hjá Oddver til menniskju og náttúru. Ingunn Winther Olsen