týsdagur 20. februar 1990síða 8

Síða 8 Nr. 21 — 20. februar 1990 Hin stóri sorgardagurin sum rakti Porkeris bygd 21. februar 1940 >Búgvin< hin baldi, spælir á aldu, á síni útróðrarferð Ut um Stein... = 1 í 4 Q í orðir orð BY > rða 1K ð sig Eingin veit á orgni at hvar hann a KVOdIð gistir Í morgin er sostatt ein hálv eld liðin, síðani »Bugvin« fórst, og tí vilja vit dvelja eitt sindur við hesa hending og umstød urnar kring hana Eg var bara 6 ára gamal tá, men kann huga henda sorgarleikin, sum hevur sett so djúp spor her bygd okkara R. ( Effersæe sum inngang erindið eftir revur tær treysti og megi, eldir tær sorgir og gleði, At soleiðis er, hava foroy- ingar mangan sannað Um hetta mundið skriv aðu bleðini um tann av bera góða útróðurin, sum hevur verið báðar teir fyrstu + månadirnar av 4 1940 morgunin saman við eðr- um deksførum úr Vági Ut Hóast hóttanina frá krignum, sum var byrjað 5 . ) um te m hevstid 1939, so sýnt a in 1 sk ð at veri ) gá 1 m i LL, komu nakad s på 14 L ldsc menn t tað ir 1 } S fler Mi På + y x x x Sir € g k rynnuleidina eir róku 20 tebruar ; so nakað suður og u bå nir á útróðri og i p aðu síðani norðurfrá aftur æl varð fiskað, so óns = Tad rak ógvuliga hart, og sum dagurin kom, køvdi hann av i mjørka, og sjogvurin gjørdist tungur vid sidari aldu, so maskin- båtarnir royndu at halda å at royna, var tå eins og se . t haldi nu, Uttan Stein (Munka- "8 áleið har, sum teir ettust u rgunin, og grunninum), um veðrið og h tu v F morg re g . . veri rå » ærkadus streymurin vóru til vildar. PYerja ferð teir nærkaðust Dagurin var íkki so suðurímóti, so hoyrdist langur, so bátarnir løgdu dunið frá »strongimum«, frå landi áðrenn tað lýsti, PYM Var uppi og frá brimi- og leiðin gekk sudureftir. "ma Flesjunum. »Bugvi« for morgunin 21. løgdu allir båtar frå landi, ti vedrid var gott. Tann leiðin, sum útróðr- armenn hevdu besta álitið henda Fyri betur at kunna greiða frá hvussu umsteð- áa, men sum taðleið Stein. Hesum hevdu tei út á fyrrapartin, tór hann at lota av landsynningi og rættilig alda kom í sjógv- inn enn mett. Nú vistu in. Teir sóu tá »Bugvan« inni vestan fyri teir, men umleið kl. 11, kevdi hann av í mjørka, so eini sást; sjogvurin gjørdist eisini kl. 7. ógvuliga kjekrutur. teir Teir sum hildu tað ikki vera ráðiligt at sita og fóru tí at sigla kl. 3 fyri at fáa fatur í landi, myrkrið kom á teir. Teir hildu kósina eftir kumpassini soleiðis, at + vóru hjá teimum, teir skuldu farið langt úr 4 sum fóru Ut um Stein, har Steininum eystureftir og n sum longu ætlaðu so at lodda seg ar, lata vit eystur av Munkagt I ga frá I áðrenn teir y ir á l ður f Sudur VI € nøv SE i n 2 ut steini, ådreni ir tað boðin. sun ni vóru góð og fisk steini, so teir komu beir ikki roknað við, rákið hevði sett teir nógv meiri teir ikki hvar teir vóru og sigldu so spakuliga, men drúgv tíð gekk, og teir vóru ikki á Vági fyrr enn kenna til streymviðurskiftini Uttan Stein siga, at tá hann veit landsynning í ella er land- syningur, tá rekur ofta so nógv inn, og henda dagin hevur tað verið heilt óvan- ligt inn-vestrák, sum iva- leyst hevur forrátt teir á »Bugvanum« og aðrar, sum vóru illa staddir henda dagin. Tá høvdu menn eingi tól at miða seg eftir uttan kumpassina og fýrarnar, men fýrurin á Akrabergi sást ikki í mjørkanum, og 5 áðrenn náttar- tá var eingi tokulúður x H x i blødini skriva u nog & 4 3 + man Eg] elgur nana