týsdagur 6. mars 1990síða 18

MEL DANNY | GIBSON GLOVER | BRINGENDE | VABEN jrepandi 'ápn ikhås Bio sýnir nú tertkanska filmin repandi våpn 2" við el Gibson og Danny lover. Leikstjóri er ichard Donner. Løgreglumenninir oger Murtaugh og lartin Riggs hava arb- tt saman i try år. furtaugh, sum er gift- ir og eigur børn, hevur ivisar vónir um at økka pensiónsaldurin. tann fylgir øllum regl- im í starvi sínum. iggs er hinvegin ieira spontanur. Hann :cvur fingið útbúgving ína hjá CIA og arbeitt Suðureystur-Asia. síðani kona hansara doyði, hevur hann åtik- ið sær at loysa mál, ngin annar vil vita av. Sålarfrødingarnir siga, ann ger hetta í teirri von at verða dripin. Teir báðir skulu ansa fur einum grannskoð- ara, sum hevur "vaskað svartar dollarar hvítar" DØD- | nu í ul reiðar at vitna móti arbeiðsgen arum SINUM tCir rúsevnisseljarar Bødilin hjá teimum beina fyrr grannskoðaranum - og ætlar at øllum, sum royna at forða honum í ti. Murtaugh og Riggs finna leiðaran hjá brots mønnunum. Hann er ongin annar enn sendi- maðurin hjá Suður- afrika í Los Angeles. Av ti hann er diplomat- ur, veit hann, at hann ikki kann dragast i rættin fyri brotsverk síni. Men hann veit ikki, at hjá Riggs ber alt til. Atgongumerki kunnu bíleggjast hvert kvold kl. 18.00 - 322.00 á tif. 11131. Atgongumerkja- søla er eisini við dyrnar. Telefonsvararin, tif. 15666, upplýs- ir, hverjir filmar verða sýndir. Så S0Sialurin Foroyakórið sunnudagin: Fjølbroytt skrå við oyakórinum í Norðurlandahúsinum sunnudagin. Aftrat tí fingu vit eisini solosang og fylgispæl frá nøkrum frá- líkum tónlistafólkum. Sveisarin Willi Gohl leiddi tiltakið í Norðurlandahúsinum Tað var ikki sert av fjakk- an, vit áhoyrarar vóru úti fyri henda seinnapartin. Willi Gohl hevði valt eina skrá, sum ikki umfataði minni enn eini 12-15 lond. Hetta tónleikaval saman við einum góðum, lívlig- um leiðara og frásegu- manni, gjørdi at konsertin ikki kendist langdrigin, sjálvt um hon var knapp- ar tveir tímar long. Vit vóru nógv, sum lýddu á, og sjónvarpið syrgdi fyri at alt Feroya fólk hevði sama megu- leika. Fyrri partur 6 tey fyrstu legini vóru úr Onglandi, USA, Afrika, Tjekkoslovakia og Ung- arn. Hetta var alt fólka- tónleikur, sprottin úr ym- iskum umhvervum, td. var amerikanska lagið „I'm Gonna Sing«, sum jú upprunaliga er eitt kirkju- lag hjá litta fólkinum handan hav. Legini vóru væl fram- ford. Harmoniirnar vóru ikki so galnar, hóast sam- spælið millum kvinnu- og mansrøddirnar knirkaði av og á, sumstaðni skuldu menninir komið meira fram, har eftir mínum tykki meiri trykk skuldi verið lagt á byrjan og SX enda av einum ørindi, ella reglu. Sidani framførdu Olav- ur Jøkladal, solosang, og Johannes Andreasen, klaver, tvey stykki eftir Robert Schuman og Gustav Mahler. Hesum sluppu teir væl frá og sjálvt um ein ikki skilti alt tað, ið sungið varð um, so bar væl til kortini at fáa nakað burtur úr hesum vekru tónum. Feroyakórið kom so framat aftur, við fólka- legum úr Tjekkoslovakia, Spania, Miðeystri, Sveríki og Danmørk. Hesaferð helt eg at mansrøddirnar komu meira til sin rætt, kanska serliga i svenska og danska lagnum, har tydiliga meiri styrki kom i sangin. Willi Gohl visti i bådum umførum av fólkatónleiki sitt frålika kynstur sum fyriskipari, hann fekk folk at klappa og »knipsa« vid fingrunum i lag vid tón- leikin. Hann dugdi væl at greida frå innihaldinum i løgunum og eisini fekk hann fólk at læa. Hann hevði bert verið i Føroyum í tveir dagar, so ein undraðist yvir, at hann fekk alt at glíða so væl, men hann prógvaði at tað ber til og tað væl eisini Seinni partur Aftan á at áhoyrararnir í steðginum hevdu fingið sær kaffi og kekur, varð boðið innar í konsertsalin til klassiskan tónleik. Hetta vóru vakrar fram- førslur, sum kendust meira perfektar enn tær fyri steðgin, hetta helst av tí at ikki so nógv ymisk sløg av tónleiki vóru á skránni, men hóast tað, spenti hesin tónleikur vítt. Fyrst var tað ein duett. Kristina Burin, solosang, og Anki Olsson, klaver, framferdu tvey svensk leg. Annað eftir Peterson-Berger/Jacobsen og hitt eftir E.A. Karl- feldt. Løgini »Til majdag — Når jag for mig sjålv i skogen går« og »Aspåkers polska« ljóðaðu í mínum oyrum sum fólkaleg, ið vóru sett upp í klassisk- um sniði, hetta riggaði væl. K. Burin og A. Ols- son eiga rós uppiborið fyri vakurt spæl og sang á konsertini sunnudagin. Undir leiðslu av Willi Gohl, sum ofta hevur vitj- að í Feroyum, fóru Kanny Sambleben, violin, Claire Thomsen, violin, Abi Hall, cello og Johannes Andrea- sen, klaver og Feroya- kórið undir at framføra WA. Mozart og J. útlendskum tilfar 55 sangarar, 19 menn og 36 kvinnur, bóru fram skránna hjá Før- Haydn. Hesin útgangur var væl valdur. Mozart-legini vóru bæði av tí meira verðsliga slagnum og eis- ini og eisini okkurt av teimum mongu kirkjuløg- unum. Sum sjálvan enda fingu vit eina versjón av >Die Himmel erzåhlen« úr Skapanini = hjá Josef Hándel. Her er ikki neyð- ugt við nakrari viðmerk- ing. Sjónvarpið Ikki kann eg siga annað enn at eg hugnaði mær ófert í Norðurlandahúsi- num sunnudagin. Har vóru fólk komin, sum ynda henda tónleik og kanska eisini onnur av for- vitni. Sum fyrr nevnt, so sendi sjónvarpið frá kon- sertini og tað haldi eg teir skuldu gjert meira av frá stoðum sum Norðurlanda- húsinum, har tað tekniskt sæð er væl gjerligt. Eisini onnur sleg av konsertum høvdu tolt at sæð dags- ljósið via Sjónvarp Fer- oya. J. MAG. SE så