leygardagur 17. mars 1990síða 12

Síða 12 LUKU 4 mjelatg sing, IKK eo CA ein Leikmynd. s } KFF | tr t »] FMGTNATL VEN í UuDØ? veik. H «Ur på x " . {10 DI {Fr it í {1 } } rotte } } ; Á 1. A £ di ) y u "Bardagal ro { ; } {1 MO (4 i Ira I SANgur Í , IAÐ eru Í A ) P y i unga? VE? i UG R 7 j 4 ; 27 } ! HI ern Í. | t SVOAUTNUSTNUP I Myndir: Kalmar IK Stranda Sjónleikarfelag BARDAGABØRN eftir Marionnu Debes Dahl. Leikstjóri: Mohr. Leikarar: Thomsen, Joensen, Johansen, Ingålvur Hansen, Simun E. Rasmussen, Simun P. Frederiksberg og onnur. Pallur: Regin Patursson og leikararnir. Ljos: Niels og Jógvan Johansen. Ljóð: Kári í Garði. Fonleikari: Andrass Danielsen. Fyrsta framførsla i Bygdarhusinum á Strondum 14. mars 1990. Birita Magni Karin Sólgerð Nielsen Atli Apríl 1940. Annar heims- bardagi kemur til Føroya Fimm hendingaríkastu ár í søgu klettanna. Ongi onn- ur ár eru so gjølla og so ofta vidgjørd. Og nú er ein nýggj alda á veg, fimti år eru liðin. Vit mugu ikki sleppa at gloyma, tí so kann søgan endurtaka seg. Møsn! Sjálvandi endurtekur søgan Strondum. seg. Tað hevur hon altíð gjørt. Og hóast vit hoyra um annan heimsbardaga, um ræðuleikarnar, hvønn einasta dag, eru vit eins púra óvard móti tí triðja. Tað er góðvarni at billa sær sjálvum og ødrum inn, at menniskjan lærir av mistøkum sínum. Kríggj hevur verið hvønn einasta dag, síðani annar heimsbardagi endaði, og verður ul tað eydnast okk- um ella teimum, sum koma aftaná okkum, at sorla hesa klótuna. So, eg kann ikki taka undir við boðskapinum hjá Marionnu Debes Dahl í leikmyndini "Bardaga- børn”, sum Stranda Sjón- leikarfelag nú er farið at sýna. Øll eru so glad, tå bardagin er lokin. Hava tey longu gloymt alt tað ringa, spyr Malan (Karin Joensen). Hon er ikki glad, hon hevur ikki gloymt. Hon hevur ikki frætt frá Sinklari (Petur Joensen), hermanninum. Helst er hann deyður, fall- in í krígnum. Nei, sjálvandi skulu vit ikki gloyma, er nidurstød- an í leikinum. Hví ikki? Hvat skulu vit brúka hest tíðindablaðið Handilin er miðdepilin í bygdini. Her hittast fólk. børn os Rasmussen). Malan (Karin Joensen). Mikal minni ul? Føroyar eru framvegis hersettar. Før- oyar eru framvegis bumb- umål. Føroyar eru fram- vegis skansi í Atlantshavi. KRIGGIÐ KOM VIÐ POSTBATINUM Á Strondum eru í vár fimti ár síðani, fyrstu bretsku hermenninir komu vid postbåtinum. Og í heyst eru tiggju år, sidani sjónleikarfelagið varð Niklái stingur í sekkin. Dóttirin, Sigga (Sólgerð Johan- sen), bónar og biður hann um ikki at fara. Konan, Nina stovnað. Strandingar av- gjørdu at minnast hesar hendingar í bygdarsøguni við sjónleiki um krígsár- ini á Strondum. Marianna Debes Dahl hevur skrivað leikmyndina "Bardagabórn". Hóast leik- myndin í stóran mun lýs- ir, hvussu kríggið fór við børnunum og teimum ungu, haldi eg ikki heitið, ”Bardagabørn”, er heppið. Tað kann misskiljast: (Marion Johansen), noyðist tigandi at góðtaka lagnuna. Men lívið heldur fram. Tá Niklái er farin úr hesi verð, kemur dóttir hansara í hana > vaksin, og 10 ] ! , > keypmaðurin, (Ingálvur Hanser GLOYMA børnini berjast ikki. Tey eru offur og áskoðarar. Harafturat er orðið ov ramligt til leikmyndina. Fyrstu ferð, eg hoyrdi tað, helt eg tað stava frá onkr- ari sjónvarpssending um kriminell gøtubørn í New York ella ødrum stórbýi. Dagbókin hjá gentuni Siggu (Sólgerð Johansen) er tidarfestingin í leik- myndini. Hon byrjar í apríl 1940 og endar í juni 1945. Sólgerð Johansen spælir Siggu sera væl. Hon hevur allar smágentu- lótirnar, fjåkut í viðrákin- um, dramatisk sterk í mót- burðinum, tá pápin fer av- stað. Sjónleikaragávur hevur eisini Karin Joensen, sum er Malan. Hálvvaksna gentan/unga kvinnan, sum verður skoun í hermannin- um Sinklari, og fær beiggja sín, Kolbjørn (Símun P. Frederiksberg), at læra seg nøkur ensk orð, "love" og "to love". Myndin, har tey bæði systkinini sita við køks- borðið, er tann besta í ”Bardagabørnum”, haldi eg. Hann nevnir ensk orð, hon tekur tey uppaftur. Hann nevnir "war" 17. mars 1990 (kríggj), hon sigur orðið og verður so hugsanarsom - drongurin, hon er skotin í, er jú hermaður. So spyr hon knappliga, hvussu kærleiki eitur á enskum. Hóast stutt og einføld, er hendan myndin ótrúliga góð og ektað. ALLAR SNILDIR "Bardagabórn" er ikki nøk- ur objektiv frágreiðing um gott og ilt krigsårini. Høvundurin leggur sini sjónarmið og sínar hugs- anir i leikmyndina. Her- vald og kríggj eiga ongi ørindi her hjá okkum, hava bara ófrættir við sær: menn og unglingar noyð- ast út millum minur og kavbátar, tí samfelagið hevur onki annað arbeiði at bjóða teimum, reiðarin fær dupult so nógv fyri hverja last sum øll mann- ingin, dreingirnir fáa suk- urlátu og menninir brenni- vin frá hermonnunum fyri neydsynjarvørur. Tann óhugnaliga gassmaskan til nýfgðingin ímyndar allar ræduleikarnar. Symbolikkurin er greidur: påpin ferst av krigsåvum, dóttirin er fødd eftir deyða hansara og, tá systkinini