mikudagur 11. apríl 1990síða 8

Er tað aldurin á húsunum? Er tað tilfarið á bygningunum ? Lutvíst er tað tilfarið, tað er nýtt á ein hátt, sum ger, at gamla bygdin fellur æl inr náttúruheildina. Meira enn tilfarið, er tilfarsavmarkingin. ð til at skapa eina harmonisk i eð HØ og útsjóndin annars mn ur nýggju útstykkingini vegis bygt fittar bý- nútíðartilfari. Tað er onki forgjørt við betonginum, trýst- impr. viðinum, aluminiunum ella eter- nittinum, tilfarið skal bara ikki mis- brúkast Eru tað litirnir? Neyvan, tað eru ikki bara tey elstu húsini við hvítkálkaðari grund, svart bræddum klædningi og flagtaki, sum eru hitt, eisini tey yngru og meira marglittu seta sín hugnaliga dám á u bygdina. Sama litspælið finnur tú aftur í nýggja býlinginum, gaman í hann er meira grumsutur og illittur av r all træverjuni Eru tað proportiónirnar? Ikki er tað einans tí at >small is beauty<, men meira eru tað støddarfor- holdini á ti einstaka bygninginum, for- 3 ngd, breidd og hædd, lasering av vindeygur g hurðum, 1 moniska. ging ftur / Y » vOTU ) 2 alin f lun LM rpshúsið og Norðurlan i y tosa ikki sama mål +) m arkitektur og design I gomlu bygdini finnur tå livd að sum ger tað? Er tað bygdin í mun til lendið? Húsini í einum trunka, ymiskur vísningur á einstøku húsunum, alt eftir náttúruumsteðunum. Í gomlu bygdini var roynt at seta húsini har ninst var, tættari tey stóðu, n tey hvørt fyri ødrum. Undirlendi I lvsagt tað kargasta g ha ð eisir srynsta lendið, har rimuliga lætt var at byggja á fastan botn, sjálvt um hesin mangan var bæði óslættur og brattur. Við tað at undir- lendið var soleiðis dánað, bleiv kjallar- in kanska bara hálvur, ella ein rættu- liga stórur steinur lá á byggilendinum, hann bleiv kanska eitt av húsarhorn- unum. Sethús og úthús við trongum krók- utum túnum og gerðum ímillum. Við ánni igjøgnum bygdina, ella lækjuni rennandi millum húsini í býlinginum. Neystini í fjøruni og gróthús spjadd runt um í bønum, og kring bein sum mark millum tað dyrkaða lendið og hagan, begarðurin Nýggi býlingurin hevur onki mark úteftir, men hver eigari sær roynir at ða sitt jarðarstykki inni. Ein beinur vegur gongur gjøgnum ekið, og til båd standa húsini. Flestu grund- stykkini eru lika stór, um 600 m', og rættuliga kvadratisk. Utstykkingarætlanin er ein tekni- stovuloysn, við beinum linjum, lætt at seta av, siga myndugleikarnir, byggi- linjurnar skulu vera beinar, og fråstød- an til grannahúsini má minst vera 5 m. Undir slíkum umsteðum er ógjerligt at fáa nakra tætta bygging, sum er ein fyritreyt fyri lívd og trivnaði, so sjálvt ar síður Við Hans David Dam og Hannis Egholm y flestu trøin l: sí ollum and- að stykk um ill i egurin 1 f nøkrur gl i t liðu helju or ? vegir og hini, sum niðanfyri búgva, fylla til svarandi upp, soleiðis at tá okið er lið- á steini. Snilt, snilt, siga vit og lata breytirnar og dynamittið vanskepla upprunaliga ugt bygt, er ikki steinur efti lendið, lendið, sum neyðugt er, at respektera, um vit skulu fáa hugna- ligar útstykkingar í samljóði við náttúruna. Betur var: Nidurstødan verður tí, at betur var um meira bleiv skeitt eftir grannahúsun- um, eftir tilfari og sniði, so sterri lík- heit bleiv millum húsini í býlinginum. At nýggju útstykkingarnar respekter- aðu upprunalendið betur. so bygning- ar og vegir av tí sama meira VU organiskt skipaðir. At tættari bleiv t bygt, 300 m* grundstykki í staðin fyri 600 m“, og fleiri alternativar bústaðar- loysnir so sum Randarhúsini í Hoyvík eru demi um. Fyri at fremja slíkar broytingar, verður neyðugt at endurskoða byggi- samtyktirnar. Nýggja bygdin er ov spjødd 5 F + % * $