mikudagur 11. apríl 1990síða 9

Nr. 53 — 11. apríl 1990 uoIn Síða 9 Heimurin er bygdur I skaldskapinum hjå Karsteni Hoydal er deyðin aldri fjarur, og sum skuggin er hann ein ómissandi fylgisveinur Hann er ikki bert fíggindin, id fer av 1 stað við fólki í bestu árum, ikki bert til kenna øll hansara brigdi. Soleiðis held Men tvey tey seinastu havi ið og tey við meg Fyrsta yrkingin hjá Karsteni stóð í Varðanum í 1932, og í henni finst nógv av tí, sum tú hittir gjøgnum alt skalda- verkið. Yrkingin eitur >Náttarljóð< og sum leið úr myrkri og vónloysi, hvussu tú kanst gera tað trølsliga niðurbundna til tilfar og á tann hátt fáa tamarhald á tí. Skaldið er bert tjúgu ára gamalt, men vísir á yrkingalistina bæði formur og innihald eru sjáldsama heilskapað, um somu tíð sum tey eru samansjóðað Hendan fyriboðan um eitt nýtt skald í ti føroyska bókaheiminum gekk út, men synd er at siga, at tað gekk skjótt Spakuliga dryppaði Karsten Hoydal eina yrking nú og aðra tá til eina, so- leiðis ímyndi eg mær tað í hvussu er, ótolna lesarafjøld. Ikki fyrr enn í 1946, aftan á krigslok kom fyrsta savnið »Myrkrid Reyda«. Tittulyrkingin sigur ikki frá gleði: Av eldi og av deyða og bleikum morgunroða, er runnið myrkrið reyða, sum songir mínir boða. Sjáldsamt er tað, at deyðin og við honum myrkrið verða lýst so fábroytt. So er litskiftingin sterri í >Dreyma- spæl<, myrkrið gevur hugflognum ner- ing, og so gongur leikur yvir háls og herðar: , Fara so undir at spæla, kapprenna við stjørnuskot, ið oysir av. Uttan myrkur einki ljós og uttan avbjóðing eingin framgongd og vekstur. Tað óunnuliga er ein líka so partur av samanbregdaður lívinum av mótsetningum Karsten Hoydal 1912-1990 skaldskapinum hjá Karsteni, og somu leiðis finnur tú bæði náttúrulýsingar og erotikk, stundum um somu tíð sun í hesum reglum: >Tú ikki meir enn skiftanin og eitt eygnabragd: tú, eru tilveran, kosmos í skald Fann dapri botnur, sum finst : Whitr Pal N hartil týtt gilt úr norðurlendska yrk ingaheiminum. Og hetta mentunarpo litiska virki hevur sýnt seg so mangar aðrastaðni við, at eg u at fyri uttan Karst an at gera on nógv av kann siga, en Hoydal hevði feroyskt mentunarlís sæð nógv ødrvisi út Ein læran, sum fæst úr skaldskapin hjá Karsteni er hon, at menniskjan er demd at arbeiða saman á okkara fe- lags klótu ella doyggja út. Við framtíð ini í huga hava vit ell felags skepnu, og eru øll partar av somu heild Nú r maðurin farin, men verkið er t oysa mure ld úr sjónum, sum tað glaða. Heimurin er bygdur av átjan / von sum eitt fagurt landslag eftir. Vit kunnu seta okkum og blaða oysa til har verður trot mótsetningum, og tað eru hesir mót so mjúkar likams-lægdir / og bróst so og lesa í sevnunum hjá Karsteni, un setningar, sum halda honum í gongd tugvurund« dunnur og S Qsast sum náttin líður Stødan, tá mótsetningarnir eru burtur Pad itøkiliga umhvervið hevur stór un kiarnor sansaloysið fær vald og alt javnvigar, verður lýst soleiðis n týdning: grót, væta, luftin, sól kent ett áðrenn morgunin roðar Tað verður ein morgun n øn 3 | illastu spel verða spa kveld / tá sólin er sloknað « ør | ; | øid« í I ? 4 2 1 j | i fl | OR 4 | | | t