fríggjadagur 20. apríl 1990síða 2

f | i | tíðindablaðið - i sosialurin Jan Miller Fyritaksstjóri- Kristjan Dahi Katmar Lindenskov í Ábyrgdarblaðstjóri Blaðfólk Ljósmyndar! Umhvørvid og vit EINKI er so ringt, at tad ikki er gott fyri okkurt. Hetta orðafellið sanna vit í hesum døgum, nú tað er komið al- ment fram, at eitt ídnaðar- virki hevur slept út á sjógv sera vandamikil evni í fleiri ár nú er alment kent, tí við nding von GOTT er tad, at hetta vorðið hesi he fara vit indi at rakna við og sanna r ikki bert hjá gran: ra Eystureurop: 10 staon at ley fí i dá } 1V ; 184 KOM iðarvir ) i V 11:19 ri DOr0ooV n viKun Virkið skal í fleir jert hetta vandi vnid havið istadir kovra tað burt á ann bg 'Saterðina nava sxruvad Sí 109 F im. at nog farin i havid og tað kund ti ikk: sleppast undan, a fólk uppdagaðu hetta. TAÐ er alt annað enn huga- ligt at vita sær, virki ella hvat tað nú skal vera í hesum landi, sum als ikki virða okkara umhvørvi meira enn so, at tey lata fleiri tons av vandamiklum evnum beint út í havið. At slíkt kann henda av ósketni er so eitt, men at tað er gjørt við fullum viti í longri tíð átti at fingið fólk at raknað við. Tað sigur seg sjálvt, at virki, sum hava eina framleiðslu av slíkum slagi sum hetta eina virkið, tey mugu skipa so fyri, at tey sleppa av við burturkastið á ein slíkan hátt, at tað ikki dálkar um- hvorvið. at tað eru Høgni Djurhuus | Utgevari P/t Sosialurin | Bústaður Argjavegur 26 | Postadressa: Postsmoqa 75 Randi Jacobsen | Uppseting: P/F Sosialurin | Argir | 110 Tórshavn Torfinn Smith i Prent Pif Pressan 1981 | Telefon: 11820 Teletax 34720 H ———————ø%—IWW—iWwiiWWiWiiiowneed LU —NNNNN TAÐ vit hava frætt í útvarpi og sjónvarpi, so hevur virkið sambært nevndarformann- inum, sum er fyrrverandi løgtingsmadur, í longri tíð slept saltsýru á sjógv. Tó bert í smærri nøgdum. Hesa- ferðina var tað so eitt mis- tak, at so nógv fór í senn. Slíkt er púra óhoyrt. Og tað átti ein fyrrverandi løgtings- maður at vitað. Hann skuldi so í hvussu er kent landsins lógir, sum klárt siga, at slíkt má ikki henda. Annars átti sunt skii og vit at sagt ein um og hvørjum at tað kann ikki vera gott fyri umhvervið jOÍ Á 1: Or ; at Hava eina ng, t 10 Cl grant an. Hyggið bara hvussu vit øsa okkum upp um t SA eat onugnaligt Galkingina Eystureuropa, sum komn unisn hev abyrgdina al MEN hvussu bera vit okkum eina vík, har fiskur og annað livandi heldur til. Hvat líkist tað UTVARPIÐ visti at siga frá at virkið hevði ikki ráð at senda burturkastið av land- inum at beina burt, og skilti ein tí, at tað tí var bíligari og lættari at koyra á sjógv. Er hetta vanlig mannagongd á øðrum virkjum kring landið, so mugu vit vóna, at Heilsu- frødiliga starvsstovan fer at gera vart við seg av álvara. Men her vita vit, at eitt er at samtykkja reglur og lógir, nakað annað er at hava eftir- lit við, at tær verða hildnar. Hetta er júst tað okkum manglar á so nógvum gkj- um. og her sær tað út til at vera sera neyðugt við eftir- liti. Vónandi fær henda hending okkum øll at rakna vid og forda fyri, at slikt hendir aftur. VONANDI fer henda hend- ingin at fåa okkum øll at fylgja vid, hvat virki og onn- ur koyra ut i havid. Ein av okkara frægu nåttåruvinum, Jørgen Olsen, såli, hevdi eina langa greinarød i blad- num um, at vit vóru við at dálka okkara firðir. Ongin tók hann fyri fult. Nú síggja vit, at tað hann skrivaði er tann beiski veruleiki enn tann dag í dag. Latið okkum minnast Jørgen Olsen við at vísa hesi fjaldu dálking ans. Vit mugu av álvara til at sópa fyri egnum durum, áð- renn vit fara at skriva og tosa um, hvussu ringt tað er aðrastaðni. jamú