leygardagur 28. apríl 1990síða 18

Síða 18 tíðindablaðið | Til il Føroya ungdóm á flaggdegnum: Latið ikki mis- treysti taka tykkum av fótum Eingin ivi kann vera um, at hin føroyska tjóðin stendur framman fyri stórum avbjóðingum. Mistreysti loysir tó ongar trupulleikar, og tá serliga Føroya ungdómur vónandi letur førovingurin - og - seg ikki taka av fótum av sáddum mistreysti, men velur sjálvur at brynja seg til at taka við hesum samfelag, tá ið hansara tíð kemur, og vera tað betur, sum ikki er nóg gott, og uttan kenslu av samábyrgd verður ikki bótt um nakað segði Hans Jacob Debes m.a. í flaggdagsróðuni á Vaglinum mikudagin. kann um Merki okkara hesi fimti árini ;? Ella: I ii hevur a D tað nú eftir at siga? Og kortini sum ein tjóðskaparligan halgidag, irbeidid frå sær og halda g haldi, at mangur, S biðin hex kent seg sum tjóð, kom hugsanin fram verið at halda flaggdagsreðu, hugs im eitt føroyskt flagg at gera vart vid ar sum so: Er ikki alt sagt, henda viðurkenda veruleika. Sum kunnugt tók tað eina hálva eld at fáa x nakaí vil eg halda, at tað viðurkent. Í hesum spurningi, sum í so nógvum eðrum gekk hin føroyska 11a tjóðin í tveimum i flaggmálinum bæði í spurninginum, um vit skuldu it teir legg hava eitt flagg yvirhøvur og í spurn- flaggdagin um landið og ta av nginum um, hver myndin skuldi vera hesum degi. í sjálvum sær er prógv á dúkinum: skuldi hon vera aldagamla um. at hesin dagur verður hildin at hava ig hvert 10ast tev orð år og i øllum vedri. So år um år hava verid lansdmerki førovinga, vedrurin, tjald- ur Nólsoyar-Páls — ella skuldi myndin vera krossmerki, ikki bert sum kristið gr verða segd henda dag. ikki munnu merki. men eisini til tess at benda á hin vera serliga ólík — so koma vit kortin norðurlenska felagsskapin. Móti end- saman at nnast tann dag, tá ið for anum á hesum stríði var tó eingin ivi ovingar sluppu at fáa eitt Merki sum longur tjóðskaparligt sum savningarmerki eðrum frá hverju 1 Longu fyri umlei síðan, tå ið førovi Hans Jacob Debes eyðkenni ð Ka innlendis Sjálvsagt var einki í ollum hesum úteft siga máli um imynding og framsýning av t eru tjóðskapinum. Men summir striddust m fyri Merkinum, og til ber ikki altíð at gar høvdu viður steðga ti, sum farið er í gongd. nska skuldu vit føroyingar talað meira um tað, vit eru samdir um, enn ta Nr. 6 - 28. apríl 1990 Børnini seta sum vanligt sín serstaka dám á flagdagshaldið ), SUM Vil eru minni samdir um Ein føroyskur studentur teknaði tað, ein føroyskur handverkslærlingur bar tað alment tóku Merkið til sín at siga frá, hverjir teir fram og sjómenn vóru, í ringastu vandatíðum. Nógvir teirra høvdu tað við sær niður í blå- dýpið til deyða og tegn. Tá vendist ikki aftur, og tá var Merkið ikki longur veitt pinkulitid pyntuflagg at seta upp á eitt klaver«, sum onkur í speisemi hevði tikið til! Tá hevði tað heldur ong- an týduing longur, at ein forsætisråd- harri hevði kallað tað ein >klút< og kravt og fingið tað niður av stong, og mótmælt, at jarðaðir í Merkinum at ein sendiharri hevði føroyskir vórðu fremmandari mold við breiddum á kisturnar Eg haldi onga orsek vera, at grava gomul politisk stríðsmál í framaftur sjómenn Førovum tað man vera ivaleyst, Annad er so, sum er. um tann gamli flaggspurningurin er eitt »avgreitt« mål, so leingi vit hava tvey ymisk fløgg í landinum. Stýrisskipan okkara ger stutt av, tá ið hon sigur: >Der aner- kendes et færøsk Flaga. Styttri kann tað næstan ikki sigast! Men tá høvdu "re El ll førovingar sjálvir og aðrar tjóðir við viðurkent tað í átta ár. Og hitt fyrsta flaggdagshaldið hevði verið her í Havn. kg hugsi ikki, at nakar føroyingur, hvar hann so heldur til politiskt, í dag avnoktar Merki sítt og tá hevur flaggstríðið ikki verið til fánýtis, held- ur ikki hjá teimum, sum beinleiðis og óbeinleiðis vóru við í hesum stríði og leiddu tað til sigurs, hóast tilvildin mundi hjálpa til. Hvert hevur sína tíð. Eitt flagg kann vera so mangt. Tað kann vera eitt »praktiskt« eyðkennis- amboð. Men er tað bert tað, so tykir mær, at tað er »tomt«. Uttan tær kenslur, sum vit allir føroyingar hava, tå vit siggja tad — å fullari ella hålvari stong — so er tað einki veruligt tjóðar- merki. Hesar kenslur eru okkum ellum bæði tå id vit hava sæð Merki okkara virt og háðað. Vit kenna eisini tær kenslur, sum komu upp í iorska skaldinum Nordahl Grieg, tann Kunnugar, dagin hann så flaggstongina standa fremmandir valdsharrar høvdu tikið land hansara. Vit kunnu oyna at ímynda okkum tær kenslur, it høvdu fingið av somu sjón í dag. Nil ber at spyrja seg, hvønn tydning óðskaparlig merki hava i dag. Í nógv nakna«, (Il år hevur víða um í heiminum verið hildið lítið um tjóðskaparligar rørslur 7 tjóðskaparlig eyðkenni og virði. Alt KUÍGI vera millumtjóða — ella altjóða Sjálvsagt fer eingin at avnokta tað nevduga og klóka í samstarvi tjóðanna illum. Men uttan at kenna seg sjálv- in fyrst ber illa til at samstarva við nnur. Henda regla man vera galdandi einstaklingar og tjóðir. Og on kann bert vera galdandi fyri sam- Annars er hetta Men tjóðir eru æði fyri num iøtl óða orð ikki Starv a JØY ski lættar at týna, um tær ikki vilja tað sjålvar — og tær munnu vera fáar. sitt av hevuðseyðkennunum fyri imssøguna eftir seinna heimskríggj evur erið t tlogg umskaraðust á ngum um allan heimin. Eit* fremm ro r tt innlendskt fór ! iesi søk bløddu summar óðir næstan burtur. Og enn i dag seta seg í vanda fyri at vinna tjóð- g altid er Spurn- (ella merkið) stremban tjóð- rættindi tlaggið nkur vil háðandi gera alt hetta til van so. Ið 1 milliónir av mennisk)- romantikk. ) re nenaa 'ra serliga roman na til havs undir Merkin- jú