leygardagur 28. apríl 1990síða 19

Nr. 67 28. april 1990 ep Umframt flaggið eru eisini børnini ein týðandi partur av håtidarhaldinum 25. apríl um tey árini, tað vann sær viðurkenn- ing. Tað mundi heldur ikki vera serliga romantiskt at standa í tí stríði, sum skuldi geva føroyskum lærarum rætt at tala føroyskt við føroysk børn i skulum i Føroyum, ella at gera tad log- ligt hjå føroyingum at tala vid Vår- harra á móðurmálinum. Alt flaggmálið var ein partur av somu sek. Eingin ivi kann vera um, at hin fer- oyska tjóðin stendur framman fyri stórum avbjóðingum. Tað kann við hvert tykjast, sum vilja vit helst leypa frá einari kreppu yvir í aðra. Í veru- leikanum hevur ell mannasegan verið ein long kreppa, eisini hjá okkum, og onkuntíð man hava verið verri statt enn nú. Munurin er helst bara, hvussu nógv vit hava gjert burtur úr teimum. Mistreysti loysir so ongar trupulleik- ar, og vónandi letur føroyingurin — og tá serliga Feroya ungdómur — seg ikki taka av fótum av sáddum mistreysti, men velur sjálvur at brynja seg til at taka við hesum samfelag, tá ið hansara tíð kemur, og gera tað betur, sum ikki er nóg gott, og uttan kenslu av sam- ábyrgd verður ikki bett um nakað. Kanska skuldu vit feroyingar talað meira um tað, vit eru samdir um, enn tað, sum vit eru minni samdir um. Vit liva, hóast alt í samfelag. Og hví skulu vit ikki vera mentir at duga tað, sum skjótt allar heimsins tjóðir hava megn- að? Og tá kann Merkið, fagurt og frítt, veittra yvir okkum og minna okkum á tær skyldur, sum liggja á hverjum ein- støkum okkara at menna tað, sum er samfelagnum og harvið okkum sjálv- um til frama. Tá hevur Merkið týdning sum savnandi eyðkenni feroyinga bæði burtur og heima — fyri tey, sum eru, og tey ið koma. Rekja vit tilveru okkara her á landi — bæði ta verkligu og ta mentunnarligu — so verður vón- andi hin seinasti flaggdagur ongantíð hildin. Og so kunnu vit eisini liva í vónini um — á hesum fimtiára hátíðardegi Merkisins — at hvert ár fer at bera til at tala um Merki okkara sum samein- andi tjóðskaparliga ímynd. Kunnu vit tað, so hevur tann hend- ing, sum fór fram fyri fimti árum síð- an, hin 25. apríl, havt týdning fyri segu okkara og harvið fyri hvenn ein- stakan okkara. Og lítil ivi man vera um, at so hevur verið, hóast nógvar aðrar súður eru eftir at syfta — hjá okkum sum hjá ollum eðrum tjóðum. n - tiAindahia id Sida 19 Trupulleikarnir verða ikki loystir í fjølmidlunum, Jóannes Í ] kaldar føtur £ sum óður eftir it hava sæð gerðarbókina og funn ið útav, at »revolutions leiðari teirra, Olavur Simonsen, er ein stórur lygnari Bert spell, at okkara landskendi fakfelagsleið- ari igjøgnum Asla Jespersen, gjørdist fyrsta offurid fyri virkseminum nogv år, lygi- Søgan sigur okkum um nógvar hendingar av slik- um slagi, men gevur altíð, fyrr ella seinni, tí sum stríddist fyri tí góða, upp- reisn. Tað er væl skiljandi, at Jóannes er í tvísteðu. Men heldur enn at hjálpa til at forða Olavi Simonsen í at penta fleiri lygnir, letur hann standa till. Og tveráfólk halda fram við at taka steðu út frá skeivum fyritreytum. Tey ákærdu megna ikki at afturvísa skuldseting- unum — fólk vilja snøgt sagt heldur trúgva hinum. Og hetta veit Jóannes Eidesgaard, men sigur sum so, at tað er ikki hansara borð at frígera tey ákærdu. At so fólk halda fleiri til árs komin vanlig arbeiðs- fólk á Tveroyri vera skjalafalsarar, hevur ong- an týdning. Sjálvandi kann ongin krevja Jóannes at vera dómara. Men tá hann varnaðist skeivleikarnar, átti hann sjálvur at út- nevnt seg til dómara, so ørskapurin ikki slapp at breiða seg. Harafturat átti hann at tikið áheitan- ina á Landsstýrið, um at kanna falsaðu skjølini, aft- ur. Tað hevði kanska verið besti mátin at mana seg- una um skjalafals aftur til jarðar. Hugsa um ta virðing ein slíkur maður hevði skapt um sítt navn. Ja, hann hevði kanska staðið eftir sum hann, ið hóast áður framdar skeivleikar, fór at savna javnaðarflokkin á Tveroyri aftur. Men tverturímóti, fór hann, sambært honum sjálvum, at tosa við tverá- fólk um tað »ræduliga« í tí, at eg havi havt gerðar- bókina. Sum um tað er sterri brotsgerð enn at vita av, at ein lygnari gongur leysur á Tveroyri, og einki gera við tað. Men nú tað rillar undir Jóannesi moralskt, vil hann sleppa at tosa um tað hann nevnir >veruligu trupulleikarnar<. Men so lætt fer tað ikki at ganga, lesarabrøv sambandi vid segurnar um skjalafalsan er ikk heilt óáhugaverdur Sama dag, sum hann Sosialinum lesur un skjalafals, tosar hann við Ólav Simonsen um málið, og er ikki í iva um, at Olavur sigur satt vísur er Jóannes, at hann krevur Landsstýri at J a, 50 fáar dagar eftir Feroya kanna málið, og í fyrsta rúsinum sær hann óivað partar av lutanum handan stongdar dyr, og Sverra Midjord aftur í borgarstjórasessin- um á Tveroyri. Ella seg sjálvan, tí onk- ur vil vera við, at Jóannes og tey hava ikki so nógv brúk fyri Sverra sjálvum bert atkveðum hans- ara. Tá eg í Sosialinum las, at býráðsminnilutin eisini trúði seguni um skjalafals, helt eg tað vera ovboðið. Tey áttu at fáa at vita, at hetta var ikki so. Ein kann sjálvandi halda, at eg var ikki tann rætti til at gera tað, men politisku viðurskiftini á Tveroyri eru í dag so háttað, at eg var kanska tann einasti, ið kundi gera tað. At so pápi mín var ein av teimum ákærdu, var sjálvandi ikki uttan týdn- ing. Tí vísti eg Jóannesi álit og ringdi til hansara. Hann ver sjúkur, og tí fór eg til hansara. At tað nú verður brúkt ímóti mær aftur gerst ikki við. býráðsmeiri- hetta skuldi gerast endin á posi- tivu samreðu okkara Og so til Snopprikk. Jóannes Eidesgaard vil vera við, at eg haldi hann lúgva líka illa sum Snopprikk. Eisini heldur hann, at ein, sum í blødunum er út hongdur fyri eitt ella ann- að, sjálvur eigur at reinsa seg. Skal ein nýta sama dem- Bert spell, at ingarlogikk sum Jóannes og vera óreinur, so er at spyrja: Hver sigur at Snopprikkur lýgur?? Oyggjatíðindi hava nú í áravís skuldsett ávísar býráðspolitikarar á Tver- oyri fyri bæði líkt og ólíkt. Blaðstjóri - Oyggjatíð- indar er fastur fúsur í rættinum, men ongantíð stevndur av nekrum á Tveroyri. Her hevur verið áhuga- verdari at útpeikað Gud OnI mani DNOpPprikKK steðg heldur ingini Herði eg møguleikan so gjørdi eg tad Og inntil skuldsetingar nar eru afturvistar i rætt inum, skulu tveráfólk so trúgva Snopprikki? Sam- bært demingarlogikki Jóannesar, so er svarið ja Nei, Jóannes. Alt er ikki bert svart ella hvítt. Nógv kundi bent á, at fleiri Montanusar á Tveroyri vit eiga Erasmus ein eiga vit í hvussu so er Og nú ætlar hann sær at kanna »veruligu trupul- leikarnar« Eg vænti ikki teir verða loystir í fjelmiðlunum, men kanska fari eg skeiv ur Asla varð nú langt um koppað. Eydnast tað nú við lygnaranum Olavi Simonsen sum for- troppi eisini at gera tað til eitt fólkakrav, at býráðs- meirilutin skal frá, so skylda tit tveráfólki frá- greiðing um, hvønm al- ternativan politikk tit ætla tykkum at fera. Um tað verður gamli politikk- urin hjá Sverra, sun. tit vanliga frásiga tykkum, ella nakað heilt nýtt Quo Vadis, Jóannes?? Verður býráðsmeirilutin kortini sitandi, vil eg geva tykkum eini góð ráð: Viðurkennið, at Dánjal av tana er borgarstjóri á Tveroyri. Ég veit hetta er stersti trupulleikin, men sum góðir demokratar, leingi 500 Nú frættist, at nevndin í Flakavirkinum hevur sent málið um falsaðu gerðar- bókina til sakferara. Rætturin situr ofta leingi. Men ímeðan rætt- urin situr, havi eg so gjert mítt til at ávara tykkum ímóti virkseminum hjá Olavi Simonsen, og at fri- gera tey 6 fólkini, sum av tí sjeynda eru skuldsett sum skjalafalsarar Ti fór eg til Jóannes Eidesgaard á sinni, og tí skrivaði eg henda stubba Men í ellum tí dapra, eigur ein eisini at síggja ljósglottar — gott, at Olavur Simonsen v.fl. ikki livir í miðeldini p.s. Málið í sjálvum „ær er láturligt, tað var jú ikki brúk fyri undirskriftini hjá Ólavi Simonsen til nakað sum helst Marner Lisberg