leygardagur 19. mai 1990síða 14

Nr. 75 — 19. maí 1990 Lýð í ljóðið: Førova fólk so frí Potið burt úr oyra, so tit fáa hoyra 4 „Hvussu til gekk« »Før at hugsa«, her i mini tiå okkurt gerast må. . Grannskoðaravirki, Gr hd A verður væl mín styrki. »Til at koma, hægri upp á strá. R * V Y/N oa 5 Nú rer 2 v R- X& Ma N Á 9. i N F) »Slapp umsiØdir« Á 3 inn um tingsins gått. Sat har, sum ein proysur, sum frå landi loysir. »Kundi ikki« hóma nakran mátt. 6. >Tari nógvur< her í Føroyum er. Hyggjuráð man vera, hús á landi gera. „Fólk umsíðir< sær tá hvat eg ger'. Á pm »Miåvågssandur« var mitt spæliplåss. Spældi har sum drongur, droymdi eg var kongur. „Altíð vann eg« - ongantíð eitt kloss. UN F » . } A: A 28 Í r > - å > L A pr = Æ& vær „Sjógvin søkti« Fjarritari var. Tad var ei tað rætta, i „Tó tað ikki« besta hugskot var Tongla kundu ikki vekja fólksins tykki. „Alt á heysin« aftur gloymdur har. til tann harra fatta „Ei mær dåmdi« nakran yvir mær. Ø” > på N 8. Pr »Tå umsidir« US 9) kom tað sum eitt skot. Vágbingur er seldur, sjá nú verður eldur. „Ei teir skulu« sleppa væl á flot 9. »Yvirfigging« verða skal mitt mið. Kann eg tað nu prógva, at teir pening krógva „Fólk tá munnu« 3 fara at rakna vid 10. »Før at skriva« um tad ringa skil. Lætt sum fót i hosu, Dimma øll å gosi. >Nú man fara« væl at bera til. 11. „Ikki alt to« stóð heilt væl í lodd. Dómarin oyðilegði, alt við tí hann segði. »Tå hann mælti« handelen var god. 12. hetta bakkast tó. Tað var funnin fressur vísur legmannssessur. >Nú umsíðir< eg á tindi stóð. 13. „Skip á sjógvin< eg nú seta kann. Er tað yvirfíggjað, fólk tað ikki síggja. „Tey jú valdu« reiðiligan mann. 14. „Skipið stora« kom á sjógvin brátt. Gekk sum ær í hafti í tí svarta kjafti. „Hvat skal gerast«, skilið er ei gott. 15. »Undirskotid« før at plåga meg. Palli og Marsanna kunnu væl ei annað, »Mær at hjålpa« å ti tunga veg. 16. „Góð var hjålpin« skip brått gjørdist tvey. Milliónir goyma fólk væl munnu gloyma, „Um tað eru« tríggjar ella sjey. 17. „Tó á tvangid« skipið hjá mær fer. Hvat er nú at gera, ónt so man tað vera »Otakk fåa« her i hesi verð. 18. »Skipid stora« eg tó keypa kann. Milliónir vann eg, fram á veg so fann eg. „Ég nú nevnast« kann sum rættan mann. 19. 25. „Virkið stóra< <Nú skal takast< bróðir gjørdi sær. annad skinn um bak. Fisk til at hagreida, Palli og Marsanna, aftur ut at veida. væl tey skulu sanna. „Meir á sjógv ei« „At eg greiða< eg á landi var. kann væl hesa sak. 20. „Ég mær bygdi< eina stóra borg. Kundar nógvar fái, sjálvur eg mær ráði. „Væl so slapp eg« burt úr hesi sorg. = tt »Enn å tingi« havi eg tó mátt. Men úr landsins kassa, 26 aðrir kunnu dragsa. „Ég jú havi« tað so sera gott. >Tó tey mugu« gjalda nakað meir. Nú teir stóru mettir væl í tingi settir. »Kassi tomur« pengar ikki fleir. 27. >Tó vit kunnu« orðna alt til tey. Fólkinum vit tæna meir vit bara læna. »So tey fåa« mjøl at baka breyð. 22. »Fjålgt eg liggi« væl i mini song. Tad kann væl ei saka, meg tað ei man raka. „At tað ganga« nekur bern nú svong. GC »Visan endad« her nú vera man. Ei i Ørnariki finnast man min liki, »Tad eg siga« fyri vissu kann. Nólsoyar Palli. 23. >Lógir skulu« broytast hesa ferð. Ivan hann skal sýta, øllum til at snýta. »Rokning stora« hann at skriva fer. 24. »Tey sum hava« vedhaldskassa tømt. Øl! nú skulu takast, pungar skulu rakast. »So tey aftur« fåa tad væl lønt. Oli Petersen gjørdi vignettirnar