leygardagur 19. mai 1990síða 16

Nú er tað næstan vón- leyst at ummæla ailan henda horn- og pipu- tonleikin, ið er at hoyra í sambandi við bretsku vitjanina, so vit hava latið ensku bleðini um tað og fara vit ístaðin at ummæla okkara egna messing- tónleik frá 25. Mu- sikkstevnuni, sum varð hildin í Havn síðsta vikuskifti. Hósdagin fyri viku síðani hevði Tórs- havnar Kvøld- og Ungdómsskúli fram- ferslu av teirra vetrar- avriki í Norðurlanda- húsinum. Orsakað av heiligdegnum friggja- dagin í síðstu viku, fingu vit ikki ummæl- ið við í síðstu >Tóna- viku«, men er tað so við í dag. Rútma og slagverk Hóskveldið 10. mai var konsert við Rútmukóri- num og slagverksbólki- num hjá Tórshavnar Kveld- og Ungdóms- skúla. Jógvan Telling Joensen er leiðari hjá Rútmukórinum og Pentti Niemi hjá Slag- verksbólkinum. Konsertin var skipað á ein heldur óformellan hátt, har Jógvan Telling syrgdi fyri, at ell kendu seg væl, bæði artistar og ásxoðarar. Hann kom - Vit eru amatørar, góðir amatórar, segði Jógvan Telling um Rútmukórið og slagverksbólkin hjá Térshavnar kvøld- og ungdómsskúla. inn ímillum við skemti- ligum útspælum og dámdi hetta ellum sera væl. Jógvan Telling segði eisini, vit eru ama- tørar — góðir amatørar! Kórið og bólkurin eru mannað við fólki, sum í fleiri ár hava sungið og leikað ljóðferi, slagverks- men bert tey fægstu, eru tey, sum gera heilt nógv við tað. Tey gleðast við at syngja og um vit onn- ur ikki leggja tey til merkis, er tað í lagi. Tó eru flestu limirnir í slag- verksbólkinum aktivir tónleikarar í Havn og onkur av kórlimunum hevur eisini verið við á plátum og bondum. Tað vóru bert eini tvey—trý leg, ein kendi aftur. Jógvan Telling hevur gjert okkur tlag sjálvur. Onnur hevur hann umsett og til rættislagt av nýgjum og glaðu yrkingina hjá Kar- sten Hoydal »Syng um Sólina< hevur hann sett lag til. Eg var væl negdur við kórið, sum sang heilt frítt, ótvungið og bar okkum boð um, at summarið er komið. Sungið og tilrættislagt var soleiðis, at vit hoyrdu og skiltu, hvat sungið var um. Eg haldi ikki, at hegir sopranar egna seg til slíkan sang og var hetta tíbetur heldur ikki gjert. Í sam- bandi við okkurt »Cre- olskt< lag, var eisini eitt sindur av »showi«, har m.a. Jógvan Telling var ílatin sum ein innfeddur. Samanumtikið ein góð, fjølbroytt konsertskrá, sum var væl framborin á mest positivt hugsandi hátt, har negativ tanka- gongd ikki hevði inni- vist. Slagverksbólkurin hjá Pentti Niemi kom eisini væl frá tí limunum í veit eg Tríggir av bólkinum, hava verið í fremmandum londum og studerað trummur og rútmur. Her hugsi eg um Afrika og Bali. Umframt tey legini, har teir spældu undir hjá Rútmukórinum, høvdu teir eisini okkurt lag utt- an sang og var hetta sera áhugavert og sera rútmiskt. »Rumba Folklorico< er eitt gamalt slagverks- lag, sum bélkurin fram- førdi og var næstan ong- in endi å fagnadinum millum áskoðararnar. Konsertin endaði við góða gamla Evert Taube lagnum »Dansen pá Sunnano« og var hetta eisini punktum fyri tí, sum Jógvan Telling Joensen og Pentti Niemi kundu vísa á, at tey høvdu avrikað í vetur. Men vónandi var tað bert eitt boð um eitt langt og gott summar! Musikkstevnan 25. Musikkstevnan byrj- aði Dýra Biðidag kl. 14.00 og var Havnar Hornorkestur vertur í ár. Aftaná allar formali- tetirnar, byrjaðu tey ellivu horn- og harmoni- orkestrini at leika og knappar fýra tímar seinni, slapp ein so út aftur við hornum, floyt- um og trummum leik- andi eina púra skeiva takt inni í heysinum. Umframt tað, at eg var noyddur at sita har í fýra tímar, um eg skuldi gera eitt rímiligt um- mæli, so var tað eitt stórt upplivilsi, sum í nógvar mátar var gleði- ligt og ríkandi, men tían- verri í onkrum feri eisini tað evugta. Eg vil ikki ummæla hvert orkestrið .ær og geva teimum stig og samanberingar við tað, tey hava útint fyrr, men heldur eina gene- rella meining um tiltak- ið, við ávísing á okkur torkestur, sum eisini hevur tað uppiborið ella fyri neyðini. Hetta geri eg mest, tí at eg ikki havi hoyrt øll orkestrini fyrr og ikki kenni teirra fortreytir fyri teirra virksemi. Havnar Hornorkestur helt eg vera tað besta saman við harmonior- kestrinum GHM. Tað ” einari merktist, at har var nógv arbeiði læagt aft- anfyri og presisjón og dynamikkurin var til staðar. Ikki langt aftan- fyri HH og GHM kom Klaksvíkar Hornorkest- ur, sum við at strekt seg ein tumma longur, hevði verið fult á hædd við hornorkestrið í Havn. Hartil kann nevnast, at klaksvíkingar ikki løgdu seg so nógv eftir áhoyr- aravinarligum tónleiki sum havnarfólkið og í professionellari kapping, kundi tað væl verið tað orkestrið, sum dró longra stráið. Stuttligt var at hoyra Ungdómsorkestrið í Vágum, har flestu lut- takararnir eru í lágum skúlaaldri. Tað var væl leikt, tað sum tey fram- førdu og er tað Atli Pet- ersen, sum leiðir orkestr- ið. Atli var eisini í fýra eðrum orkestrum á stevnuni. Sig so tað, at tað bert er í popptón- leiki, at stuðulsleikarar eru, sum leika við ellum og ongum. Tveroyrar Hornor- kestur er nógv versnað. Serliga vóru tað skiftini í einari »Medley«, eg beit merki í. Har rullaði alt ov illa og haldi eg, at tit skuldu farið at leikt meira kontant, sum eitt gott hornorkestur nú einaferð ger. Trummuseksjónin sýnist at vera ein stórur trupulleiki hjá teimum flestu. Trummuslåarin hjá Klaksvíkar Hornor- kestri, Laurie Johnson, sló trummur hjá, ja, eg veit ikki hvussu nógvum orkestrum. Ég veit ikki, um hesi ymisku orkestr- ini hava misksilt okkurt viðvíkjandi hugtakinum »Hornorkestur«. Men upprunaliga og enn tann dag i dag, t.d. i Bret- landi, er trummusek- sjónin ein tann tydning- armesti parturin í einum hornorkestri. Miðalaldurin í hornor- kestrinum er alt ov lág- ur. Nógv av teimum síggja út, sum eru tað skúlaorkestur. Hetta eru lítið roynd fólk, sum Nr. 70 — 12. mai 1990 sjalvandi ávirka steðið, um tey eru ov nógv í tali. Vestmanna Hornorkest- ur sá t.d. út sum ein barnagarður. Hesi blíva sjálvandi einaferð góð, men summi eru enn so ung, at tey ikki rættiliga orka at blása í horn. Havnar Hornorkestur skal hava takk fyri eina ógvuliga væl fyriskipaða stevnu. Har var alt, sum tað skuldi vera, á palli- num. Eftir hvert orkest- ur hevði leikt, vóru tey beinanvegin har og skip- aðu uppstillingina um, so hon passaði til or- kestrið, sum var næst. Hetta gekk sum smurt og ongin »kiksari« var. Hetta er faktiskt eitt eindømi av sinum slag og skuldu onnur tikið við læru av hesum, sum annars sýnist at vera ein stórur trupulleiki á nær- um hverjari konsert í Feroyum. Annars Rokkkonsertin við Chase, ið skuldi vera í dag, er útsett til miku- dagin. Hetta tí onki ljós- og ljóðanlegg er til taks. Hetta fer kanska at darva eitt sindur um søl- una av atgongumerkj- um, men nekur »kata- strrofa< meti eg ikki, at tað fer at verða, tí hós- dagurin er heiligdagur og fólk kunnu sova leingi — tey, sum ikki ætla sær upp at fylgja við Kristi Himmalsferð. Tað verður eitt sindur um knsertina við Chase í teiginum um eina viku. Hvat annað? — vit finna upp á okkurt. Gerið nú onki um viku- skiftið, sum eg ikki vildi gjert! J.MAG.