leygardagur 26. mai 1990síða 2

ti (ðindablaðið tjósmyndar arblaðstjór: Jan Miller Blaðfólk taksstjor: Kristjan Dahi i Kaimar Lindenskov | Hegni Djurhuu: Utgeve P/f Sosisturin | Bústaður Argjavegur 26 | Postadressa: Postsmoga 76 Randi Jacobsen Uppsetiny P/f Sosialurin } Argir | 110 Tórshavn Tórfnn Smith i Prent P/f Pressan 1981 | Telefon 11820 1 Telefax 14720 a ff [fy É[ [[É[É[[[[———Ø————…———————————— Ein heitari og vandamiklari jørð Í DAG fer ST-felagsskapurin at almannakunngera eina nyggja frå- greiðing um vedurlagsbroytingarnar, sum eru farnar fram og framvegis eru á jarðarknetti okkara. Hetta serliga i samband við ta nógv umrøddu vakstrarhúseffektina, sum ger, at jørðin verður upphitað meira enn gott > er STÓRUR spenningur er um hesa frå- greiðing, nú menn eru so ymiskir á máli, um talan veruliga er um eina komandi umhvervisvanlukku ella HESIN spurningur varð nógv frammi rðaskifunum á altjóða umhvørvis- rådstevnuni, sum varð hildin i Berger herfyri, og verður eisini nógv um- X ljóða pressuni i hesum dø g- um. Bretska sjónvarpið BBC hevur í í fler dagar umrøtti hetta fyri kkum øll stóra álvarsm NI KA e Sú pyi a, hval netta í i ik10 V Okemu kum før K i 5 Ø ] VI HU g Sk r i um he vandan aftrat vil helst onkur spyrja. Jú gamani. men tað er greitt, at tað er ógvuliga umráðandi, at vit oll á hesum knetti búgva, eru vitandi um teir vandar, sum lúra, soleiðis at vit kunnu gera okkara ávirkan galdandi so ella so til tess at kunna fyribyrgja eini stórari umhvørvisvanlukku. Ein av okkara frægastu granskarum, havfrødingurin Bogi Hansen segði herfyri við Sosialin, at tann nógva øsingin um Dounreay-málið fær okk- um at gloyma aðrar, nógv álvarsligari hóttanir. Hann sipaði við hesum bæði til tey mongu kjarnorkuverkini i okkara grannalondum og ul tær aktuellu vedurlagsbroytingarnar. Me við hesum meinti hann tó ikki, ai vit eiga at gloyma Dounreaymálið. TAÐ er eingin ivi um, at vedur- agsbroytingarnar eru ein umhvørvis- hóttan, sum eisini vit føroyingar eiga at vísa ans. Tí tær koma at raka okkum eins væl og onnur. Tað hetta snyr seg um, eru tær Sera stóru mongdirnar av koltviiltu, sum vit senda upp i atmosferdina. Hetta skap- ar ta sonevndu vakstrarhuseffektina. sum hevur vid sær, at knøiturin erður heitari og heitari. Bara ein broyung uppá nøkur heilt fá hitastig Pi kann táa seg ålvarsligar avleiðingar fyri fólk og fæ og náttúruna annars. VÍSINDAMENN vilja vera við, at royna vit ikki at minka um útslepp- ingina av koltvíiltu út í luftina, so fer ein hitabroyting longu at gera vart við seg tíðliga í komandi øld. Hon fer fyrst og fremst at hava ta fylgju, at ísurin á pólunum fer at smelta, og høvini fara harvið at hækka, soleiðis at stórir partar av landi fara at liggja undir sjógv. Aftrat hesum koma so eisini nógvar aðrar álvarsligar fylgjur, sum vit ikki skulu nema nærri við her. Hetta eru harafturímóti spurn- ingar, sum granskarar og onnur her á landi fara at taka upp í komandi sjónarmiðsgreinum í Sosialinum. í oyggjunum til tess at forða fyri hesum óhugnaligu verðurlagsbroyt- ingunum! Jú vit eiga at kunna okkum við viðurskiftini og harvið verða á varðhaldi og royna at brúka vit og skil til at gera okkara lítlu ávirkan galdandi. Tað er m.a. við at krevja av okkara fólkavaldu, at tey eru virkin á hesum økinum. HETTA hevur so eisini nakað við tað at gera: at taka í egnan barm. Tí hesir globalu umhvørvisvandarnir eiga eisini at virka sum katalysatorar, soleiðis, at vit gerast meira varin við teir umhvørvisvandar, ið lúra her á lettunum. Ein teirra varð avdúkaður í Klaksvík herfyri og er tað júst slíkt, vit mugu geva meiri ans. Við orðum, SERLIGA er tað okkara háttu at brúka orku, sum er ein atvoldin til upphitingina av jørdini. Vit umgera eina ómetaliga stóra nøgd av brennie- vni so sum koli, olju og bensini til sum ødrum |} | HVAT kunnu vit gera spyrja fólk her | | spurningurin um |} | koltvíiltu, sum fer út í atmosferðini umhvørvisdålking eigur s0 avgjart av og har skapar grundarlag fyri hava okkara áhuga bæði tá tað snýr seg um okkara egnu lokalu viðurskifti og tá talan er um heimsumfevnandi p 1: hr vakstrarhvseffektini. Her verður so NÁ at UTOU á Og tað varð I T figgjarmá málið skal t v Í { På í * 1 * 1 al Syrgja Kåidan dreym ettir at aivandi í SKOYÍ ð ersin i 1Ing akri slaráðh arrin, át vera farið til fútan, ella at ætlanin er at fara tann vegin við tí. "Eg var Ivan beint endurgivin í ICsa og heldur, at hann kanska evoi eg einki = hevur sagt ov nógv, skal hetta uppí, hann hverki lasta mær ella gjørt nøkrum ødrum fyri. avsanna Tad er ein vánaligur pol- itikari, sum skyldar uppá fólkini,- men kortini einki óvanligt. Tórfinn Smith. blað n arbeilt við nógvum ymsum projekt- tálkingarvand: Í um til tess at minka útsleppingina av dálkingarvandar. — | koltvíiltuni. Her hevur tað nógv at Fm siga at fåa ein koltviilutirian bil. Her | sigst ein amerikonsk fyritøka at vera komin á mái. Viðvarandi orkukeldur so sum vindur, sol, alda osfr. loysa seg enn ikki búskaparliga, men menn rokna við, at tað fer at verða ødrvis | um emi 30 år i i - te ———c — —nviaiitiwic pr ———i8i1%— Í . . . . | Eykaadalfundurin í Fylking VIN aagur 1 settur enn dagar eru nå farnir | | síðani 32 un Print við | kravi um eykaaðalfund Fylking vórðu sendar for- | | | | manninum. Men framvegis er ongin dagur ásettur Mikudagin 16 mai sendi Olavur Simonsen eitt innskrivað bræv til Dánjal av Rana. Men sen ætlar sæ stadin fyri teir 10 nu sita, vil Olavur ikki siga nakað um enn. Simon IKKI at Olavu Dånjal av Rana. bíða alt ov leingi. Men tað stendur | Brævið var eitt krav - Verður ein dagur ølum frítt at koma við | um ej kaaðalfund í ikki skjótt ásettur, fara uppskotum á fundi- | Fylking, og var undir- vit til FA við málinum. num, sigur hann. | skrivað av 32 limum. segði hann týsdagin SS- | Lógin sígur at vidSosialin. — m | eykaaðalfundur ska! Skráin fyri fundin er | haldast um 25 limir henda: | ynskja tað, men kortini i er framvegis dagur åsettur. - Vit hava tosad um tað i nevndini, men hava kortini ikki åsett Val av formanni ongin 2. Val av skrivara. 3. Ymiskt. Hvørjar teir 32 menninir vilja hava til steyni ongum,” sigur han blaðmaður. var An ul Hvi Ivan skal avsanna at JER málið er farin ul fútan veit URAOTIGS IKKL EF JYr Af og ikki, tí tað var ikki tað RG JOIKETIOKS UNSGOM- sum stóð í Sostalinum. mj al mæ v Men at hann hevði ætlanir Á at fara til fútan stendur | ennsa UPP pira greiti. aftur, hann hevði 7 nakað ímóti at eg endur- Annað er so tað, at tað gav hesi hansara orð, og var Ivan Johannesen, sum tað hevdi hann ikki. Hann = av sínum einungum segði bað meg bert skoyta uppí. frá hesum stórtíðindum tá at sjálvur er hann ikki eg ringdi ul hansara í heilt serliga heitur fyri P- ødrum gindum. talinum og atkveddi held Eg skal endurtaka, at ikki fyri lógini í hvort eitt einasta orð, sum tinginum, men nú hann Ívan Johannesen er endur- situr sum landsstýrismaður = givin fyri, beint. At a í fíggjarmálum, er tað hann nú er vaknaður við nakran dag enn, sigur ———————————————…——=—————————Z—=—…—…——"—…m…—…—— formann og skrivara i