týsdagur 29. mai 1990síða 20

Síða 20 víðindablaðið Týskir CDU-tinglimir í Fóroyum: Berið ikki ótta fyri einum sameindum . stórtýskalandi! Tað kostar meira fyri nvønn dag at SsKuli ULSCE sameimingina av báðum teimum tysKu ríkjunum EIN stórur bæði eysturtýsk: urtýska fólkinum ynski cMa sameming sum SK att r tað 1 mm ast, og hetta er tað vit eru x komnir at greiða okkara norðurlendsku grannum frá. Tað eru teir báðir vest urtýsku CDU-unglimirnir, Ouo Wulff og Reinhard Freiherr von Schorlemer, sum siga hetta. Teir vóru nú um dagarnar á kunningarferð í Íslandi og Føroyum. Her hittu teir m.a. Jógvan Sundstcin, løgmann. -Vit vita væl, at spur- ningurin um sameining av tyske løndunum eisini hevur tykkkara stóra áhuga, tí norðurlond og týsku londini hava gjøgn um tíðirnar havt nógv samband hvert við annað sigur Otto Wulff, sum tegin ynskir at fáa norð På Li AX ii. vdi 11 SNKIITA LEM I meiriluta av vesturtyska tólkinum. -Taka vit eysturtýskar arnar, so ynskja 80% av teimum eina skjóta sam- eiming. Hetta ynskja vit eisini, tí vit halda tað er best fyri allar partar. Otto Wulff sigur, at kemur sameiningin ikki skjótt, so kann tað henda, at flutn- ingurin at flóttafólki úr Eysturtýskalandi fer at vinda uppá seg aftur, og hetta kann hvørki av londunum liva við. Hvussu verður so við støduni hjá einum stór- týskalandi í framtíðar Europa! Otto Wulff: -Tað skal eingin ivi vera um tað. Vit ætla okkum ikki at gerast neutralir, men vit fara at Vera em partur av vestur- heiminum, av ti politisku mentanini her, vit fara framhaldandi at vera limur i EEC og NATO Uppå fyrispurning hvat hann hevur at siga til tey fólk, sum minnast bæði heimskríggini og tískil heldur ikki hava gloymt týsku hóttanina sigur Otto Wulff: -Handa spurningin hevði eg væntað mær, ti "að er bæði nátúrligt og rætt at seta hann fram. Vit Skilja væl kenslurnar hjá hésum fólkum, sum minn- ast kríggini. Tann týski ungdómurin kennir ikki persónliga ábyrgd av tí, sum hendi, men hann kennir eina søguliga Nr. 80 — 29. maí 1990 ábyrgd. Men hann kennir seg cisini sum týskara og hvat land vil ikki sjålvt avgera sína lagnu. Týsk- arin fer at kenna sína ábyrgd bæði fyri sínum egna landi so sanniliga eisini fyri Europa og heiminum annars sigur Otto Wulff. Hann leggur aftrat, at ein sameining av lond- unum fer at gagna gllum pørtum. Hann sigur at enda, at ikki bara sameiningin av tysku londunum men eisini broytingarnar f hin- um londunum i Eystur- europa fara at gera, at samskiftið við Norðurlond fer at vaksa. Verða balt- isku londini eisini fræls, so fer tað at hava uppaftur stórri týdning fyri hetta samskiftid. Teir bådir tysku ting- menninir hava á ferðini í Norðurlondum eisini kunnað seg við viður- skiftini her og eru nú farnir heimaftur at greiða sínum landsmonnum frá, eitt nú hvusu heftir føroy- ingar eru at fiskivinnuni og at henda sannroynd eigur at havast í huga, tá avtalur skulu gerast SEE EN Otto Wulff og Reinhard Freiherr von Schorlemer saman við Jógvan Sund- stein, løgmanni millum EEC ella Týska- land og Føroyar. jan SA Framhald av sidu 18 login krevur. Hetta visti seg, tå id leitad var av landinum til Danmarkar. Hetta, at unga fólkið flyt- ur av landinum, er ikki nakað serstakt fyri Klaks- víkina. Fyribrigdið er kent í flest ellum býum og bygdum, og er tað fyri ein part tað, at tey ungu sekja burtur at leita sær hægri kunnleika. Væl fyri er tá býurin við flestu skúlun- um. Og her er hent nakað í Klaksvík síðan 65, m.a. kom HF-skeiðið í 74. Í hesum degum eru komin tvinni álit. sum umreða hvat nú eigur at henda við studentaskúlaútbúgving- ini, HF-útbúgvingini og eðrum útbúgvingum av líknandi slagi, undir ein- um nevndar ásteðisút- búgvingar. Tað bláa álitið viðger einamest steðuna, sum feroyskt hevur í HF- og studentaskúlanum, og er tað rættiliga spennandi lesnaður og ikki sert skak- andi. Hitt gráa álitið við- ger meira steðuna sum heild og kemur við ymisk- um tilráðingum til, hvussu bygnaðurin kann verða broyttur, og hvar í landinum ávísir skúlar og ávísar útbúgvingar skulu vera. Í útvarpssending um tað bláa álitið havi eg nevnt ein garð í Klaksvík, og fleiri hava spurt meg, hvat tað var fyri ein garð- ur. Eg havi verið og leitað eftir honum, men ikki funnið hann. Kanska er ' hann burtur, ella eri eg nú so mikið størri, at eg síggi upp um hann, og ikki longur noyðist at kaga inn ímillum rimarnar. Kanska er tíðin eisini komin, at foroyingar kunnu síggja upp um og út um danskt, sum tað bláa álitið mælir til. Í tí gráa álitinum lesur ein klaksvíkingur sjálv- andi við áhuga hvat stendur um skúlar i Klaksvík. Á síðu 92 stend- ur m.a. »Åstødisnevndin mælir frá at seta sjálv- støduga 3 ára åstødisut- búgving á stovn í Klaks- vík<. Og á síðu 93 >Nevnd- in metir ikki, at siglingi hjá næmingunum úr Norðoyggjum um Leir- víksfjorð kann vera nóg góð grund fyri at seta eina nýggja 3 ára útbúgving á stovn afturat. Tað snýr seg hóast alt bert um 3 ár, hesir næmingar skulu ferðast eini trý korter hvenn veg pr. dag, og tað er ikki stórt meir, enn so nógvir aðrir næmingar mugu ferðast<. Lesandi hetta, kemur mær í hug erindi hjá Jóan Petur Gre- goriussen, sum byrjar so- leiðis: >So harður er streymur í Feroya firði, við lúrandi stormi og tver- Veðrið var gott og hýrurin á Noðroyarstevnu um byrdi« og endar við »herdir ungdómin og ger sinnini frí og lívlig í Fer- oyum«. At sigla um Leir- viksfjørd ein dag sum i dag er stuttligt, men aftur og fram 200 ferðir um árið í trý ár er kanska í so stuttligt. Hinvegin hevur hetta, sum alt annað sínar fyrimunir. Har umborð verður bæði roknað og skrivað og lisið og spælt kort og givið er, at onkur hevði saknað tær leturnar. Eisini havi eg frætt, at undir- ella yvirskotið hjá Strandferðsluni ikki er ávirkað av hesum næm- At enda fari eg at ynskja fyri tykkum norð- ingum og ellum Feroya fólki, at allar góðar kreftir fara at standa saman og gera tær neyðugu og best meguligu broytingarnar innan henda skúlaskapin, so at eitt tað besta til- feingi, vit hava í landin- um, nevniliga ungdómur- in, kemur til sættis. Ja, Gud signi Feroyar, mítt og títt land. Frá 20. mai í ár verður alt vatn til ísfram- leiðslu vidgjørt við UV (ultra-violett við- gerð). Pf. ICE, Fuglafjørdur (v/ i.f. Havsbrún, tlf. 44160)