leygardagur 9. juni 1990síða 12

Síða 12 % S n ål 1 K rK Í in tt H cn, sum á ÍSKUI IF Í g1ð 5 "( r Sni | amt tað, er 3 la Katari Søk Havn ein ten K í kalla seg kan, elur hetta IK fyri emi barnagen tu, sendi hon boð til Fø yya efur hjálp Katarina Nolsøe fór so- leiðis ul Islands, har hon hevur verið síðani. NÍGGJU AV 83 FINGU KJANS I 1986 fór hon til upp tøkuroynd å Leiklista- skúlanum. Fýra royndir vóru, har 83 sluppu at royna seg í fyrsta umfari, 32 av teimum sluppu at royna seg í aðru atløgu. Av teimum sluppu 16 LEIKPALLURIN ER ALTJÓ tíðindablaðið UMHVØR ingar upp ul triðju roynd og ul endaligu royndina, sluppu níggju næmingar inn, har Kata- rina Nolsøe var ein av teimum heppnu. Hon si- gur: - Eg havi spælt sjónleik á ymsan hátt, so leingi eg kann minnast. Tá eg gekk í barnagarð var Pippi Smokkuleggur væl umtókt. Ein morgum he- vøi eg gjørt av, at eg var Pippi Smokkuleggur, og læt meg í sum hon. Mamma lat meg bara ge- rá tað, og eg minnist at eg ikki bert var ilatin sum Pippi tann morgu- nin, men at eg var Pippi allan tann dagin! Vær fekst tú veruligan ahuga fyri sjónleiki? "Gríma" varð stovnaður. Tað kveiku rættuliga áhugan mín fyri leiki. Eg var bert 13 ára gomul og ótolin, men eg slapp á dramaskeið hjá Grímu, hóast aldursmarkið var 14 ár. Síðani spældi eg við í leikunum "Steðgið bili- num”, Pinoccio" og í leikhúskabarettunum, men eg visti ikki rættu- liga, hvussu eg skuldi koma mær vidari. MáF SENDI LEIKARAR Á SKEIÐ - Táeg var 15 ára gomul og MáF (Meginfelag áhugaraleikara Føroya) varð stovnað, fór eg á sjónleikaraskeið í Gund- sø Lille, har åhugaleika- rar úr Norðurløndum hit- tust. Tað var sera áhuga- vert og tá Norðurlanda- húsið fyrst í åttatiårunum skipaði fyri ðrum Norð- urlendskum sjónleikara- skeiði, var eg eisini við. - Okkara uppgáva var at dramatisera kvæðið um "Ólav Riddararós", og eg haldi at tað var á fyrsta sinni her, at eg kendi tað sum áhugamál mítt, at læra til sjónleikara. Úr Íslandi vóru tvær leiklistakonur lærarar á skeiðinum í Norður landahúsinum. Tær vóru Tórunn Sigurðardóttir og Helga Hjørvar. Hin sein- na gjørdist skúlastjóri hjá ÐA VI mær á leiklistaskúlanum í Reykjavík - Eg gjørdi mær tó ongar tankar um, at tað veru- liga skuldi eydnast mær at fáa slíka útbúgving, men eg fór kortini á há- skúla í Kungalv, har læ- rugreinin snúði seg um leiklist og dramatisering. LÆRA AT SETA SÍN PERSÓN- LEIKA TIL VIKS - Sjálvandi hevði eg onga hóming av, hvat slík útbúgving innibar, tað hevur neyvan nakar trammanundan. Her er kortini talan um serli Nr. 88 — 9. juni 1990 Katarina Nolsøe, sjón- leikari: - Pallurin er al- tjóða umhvørvi, sum fer um landamark og ti hugsar tú ikki um, hva- anti tú ert ættað, tá tú stendur á palli. Kortini er tú persónliga litað av tí landi, har tú hevur ró d, sum irlagid undir klist. Tad er - og tu hugsar ikki um uppruna tin, tå tu stendur å palli- num. Kortini setur tu ein persønligan dám á alt sum tú fæst við. Grundar- lagið er heimliga umhvørvid og tað, sum tú hevur fingið í beinið í uppalingi- ni í tí landi, sum tú ert borin í heim.Tað bakstødi fyri ollum, sum tú hevur at geva frá tær, sigur Katarina Nolsøe, sum júst hevur fingið prógv, sum sjónleikari. disiplinera læru, har tú fullkomiliga roynir at fáa tín persónleika settan til viks, fyri betur at vera før fyri at seta teg inn í hugmyndina, sum ein annar persónur er, ið tú skalt geva lív á pallinum. Hetta skal tó ikki skiljast sum heilavask, ella á annan hátt at tú setur tín persónleika til viks. Heldur hinvegin, tú lærir at finna tað besta fram í tær, við teimum møgu- leikum, sum tú hevur at geva frá tær á pallinum. Vil tað siga, at alt tú he- vur lært frammanundan er týdningarleyst? - Nei, als ikki. Øll duga at spæla sjónleik, haldi eg. Tú lærir tekstina utt- anat, fer inn á pallin og Spælir tín leiklut. Tá tú