hósdagur 21. juni 1990síða 17

Nr. 96 — 21. juni 1990 Halgabók sum jarnbrot I fyrra parti vidgjørdi eg hugsanina um, at vit liva i teimum seinastu døgunum og tær fyrireikingar, id gjørdar eru fyri, at profetorð Bibliunar til eina og hvørja tid kunnu ganga út. Hesa- ferð er tað leiklutur okkara í náttúru Guds og nakrar av teimum forsagnum, Bíblian gevur okkum um síðstu dagarnar. Latið okkum fara til byrj- anina: Í fyrsta kapittli bíbliun- ar stendur í erindi 22: »Gud signaði tey (djórini, ið hann hevði skapt) og segði: „Verðið fruktber, takið til í tali, fyllið vatnið í sjónum, og fuglarnir skulu verða nógvir í tali á jørdini!«« og vit lesa, at Gud sá, at tað var gott. Í erindi 26 sigur Gud: >Vær viljum gera menn- iskjur eftir okkara mynd, okkum líkar, og hann legði aftrat: >og tær skulu ráða yvir havsins fiskum og yvir himmalsins fugl- um, yvir fenaðinum og yvir ellum villdjórum á jerðini og yvir ellum skrið- kyktunum, sum skríða á jørdini«. Í erindi 28 sigur hann við menniskjuni: >Verðið barnrik og fjølgist og upp- fyllið jørdina og leggi hana undir tykkum, og ráðið yvir havsins fiskum og yv- ir himmalsins fuglum og yvir fenaðinum og yvir øll- um villdjórunum, sum rer- ast á jerðini!< og tey fáa allar grenar urtir til feði, og fyrsti kappittul bíbli- unar endar við: >Og so varð. Og Gud sá alt tað, ið hann hevði gjert — og tað var ógvuliga gott. Og kveld varð, og morgun varð, sætta dag«. Í eðrum kapittli stend- ur, at >so tók Gud HARR- IN Ádam og setti hann í urtagarðin Eden at dýrka hann og varðveita hann«. Gud setti menniskjuna á jerðina til at vera harrar yvir henni og skapningin- um og til at varðveita skaparverkið. Fallið Lesa vit bert ein kapittul longur, koma vit til synda- fallið — fall menniskjunar frá Gudi og skapara sín- um, og tað gjerdi allan munin. Menniskjan varð rikin frá nærveru Guds, men vit lesa einki um, at hon misti sína ábyrgd fyri tí skapta. Men illa man hava roynst, tí ikki skulu vit meira enn tríggjar kapittl- ar aftrat, fyrr enn vit lesa: „Tá iðraði Harrin seg um at hava skapað menniskj- una á fold; og tað neit hann í hjartad«. Natúran og vit Vit menniskju mugu sum skjótast finna útav, at natúran kann liva uttan okkum, men at vit ikki kunnu liva uttan natúr- una. Hin ævigi og altvald- andi Jehova visti, hvat hann gjørdi, tá ið hann skapti menniskjuna til seinast, og tað er hesin skapningur, ið síðani tann dag hevur misbrúkt tað vald, ið honum varð givið. Hóast okkum ferð eftir ferð av skaparanum er víst óendalig náði, so er úrslitið í dag, at tað, ið vit vórðu biðin um at vera harrar og ráða yvir og at varðveita, eru vit í dag so ruddiliga í ferð við at eyð- ræna og oyðileggja við okkara ovurveiðu og óhumsku bæði á sjógvi, landi og í luftini — alt í okkara endaleysu »eftir- sókn eftir vindi<, sum Prædikarin kallar tað. Savnið tykkum ikki skattir Og vit, sum frá frelsara heimsins fingu boðini: >Savnið tykkum íikki skattir á jerðini ... Nei, savnið tykkum skattir í Himli ..« hava so sanniliga ikki hildi okkum aftur i tyningini av ti skapanar- verki, id skaparin så var so avbera gott. Vit eiga onga avsakan aðra enn hana, ið okkum varð givin í hesum sama frelsara og kunnu bert vera standandi í hansara náði á tí eina degi. Annað eiga vit ikki uppi- borið! Føroyskt umhvørvi Vit hoyra av og å, at um- hvørvid uttan um Føroyar er tað reinasta i heimin- um, og ikki er frítt, at vit fetta okkum á, sum um tað skuldi verið av okkara ávum. Men nei! Seinasta tíðin ber prógv um tað øvugta. Vit eru ikki smitt- in betri enn onnur. Kanska heldur verri! Geografiska steða okk- ara ger, at dálkingin ikki hópar seg upp uttan um okkum, men fer avstað við vindi og streymi og er í mun til fólkatalið gott (seinni partur) ískoyti til samlaðu dálk- ingina. Hevdu vit ligið í einum hyli, so hevði verið annað skil. Fyrimunir ella vansar Niðursteðan má vera, at snýr tað seg um peninga- ligar fyrimunir, so hava profetorðini minni týdn- ing, men er talan um tað mótsætta, so eru tey góð- ur trumfur í bakhondini, tí tey kunnu ikki vera mong, ið halda seg vera so skrift- lærd, at tey tora at muta ímóti. Nei, profetorðini um einglarnar við plágum og tal dýrsins hoyra trongd- artíðini til og ikki til dag- arnar, meðan samkoma Guds enn er á foldum. Tað stendur jú, at djórið sjálvt „fær allar, bæði smáar og stórar, bæði ríkar og fá- tækar, bæði frælsar og trælar til at seta sær merki á hegru hond sína ella á enni sitt«. Eftir hesum kann Fer- oya Landsstýri ikki um- sita tal djórsins — ikki enn í ellum førum. Ikki uttan so, at Føroya Lands- stýri sjålvt er djórið í Opinberingini .....! Nei, fyri mær eru tær um- steður, vit liva undir og tað, sum hendir í dag, bert ábendingar um, at profet- orð bíbliunar sum einki eftir stuttari tíð kunnu verða uppfylt — bæði hvat viðvíkur globalari dålk- ing, avoyding og umsiting av tali dyrsins, men hetta er alt goymt trongdardøg- unum. Men å teimum døgum verður tað ikki við myk- indum — tá verður dálk- ingin ikki menniskjalig sum í dag, men send av Gudi, og tá ið sagt verður, at ein triðingur av fiskin- um doyr, so er talan um ein triðing av tí, ið eftir er, tá vit hava avgreitt okk- ara part, og vit hava so sanniliga ikki ligið á letu liðini. Sama verður við umsit- ing (byrokratii) Anti- krists. Hon verður mangan meiri nærgang- andi og harðrendari enn í dag. Síða 17 tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Yvirvøld Enn hoyrir Antikrist, dyr- id og tal tess framtidini til, og tíðin, ið vit liva í, eitur framvegis >tíð nådinnar«. Hyggja vit eftir, hvat skriftirnar siga um mynd- ugleikarnar, so skrivar Paulus soleiðis til sam- komuna í Róm: „Hvert menniskja veri teimum yvirveldum lýðin, sum yvir tí eru! Tí eingin yvir- veld er, sum ikki er frá Gudi; tær, ið eru, eru sett- ar av Gudi — so tann, sum setur seg upp ímóti yvir- veldini, stendur tí ímóti, sum Gud hevur fyriskip- að“ (Róm. 13,1-2). Til Titus sigur sami Paulus: »Minn teir (å Kreta) á at vera stýrveld- um og yvirráðum undir- givnir, at vera lýdnir, at vera til reiðar til allan góð- an gerning«, (Tit. 3,1) Við Timoteus staddan í Efesus sigur Paulus: >Ég áminni nú fyrst av ellum um, at bønir, åkallanir, forbønir, takkargerðir verða hildnar fyri ellum menniskjum, fyri kongum og øllum, ið høgt eru sett — fyri at vit kunnu liva stilt og fridarligt liv i øll- um gudsótta og siðprýði. Hetta er Gudi, frelsara okkara gott og tekkiligt« (1. Tim. 1-2). Harðir valdsharrar Í ellum trimum ferum skrivar Paulus til borgarar undir tiltikna ræðslustýri Nero keisara, og tað sigur ikki so lítið. Hver kundi meira enn hann vera firtin inn á myndugleikarnar, har hann sat leinkjaður i fangatyppi fyri tað, ið hann av Gudi var sann- førdur um var rætt. Hóast hann ikki var samdur við teir, setti hann seg ikki upp ímóti men bað fyri teimum. Virðismiklari ognir Latið okkum tí vera Gudi tekkilig og ikki øsa okkum um smálutir. Dagar koma, tá ið P-tal djórsins verður fullkomið. Tá eigur tað fría atgongd til konti og jerðiska góðs teirra trúgv- andi, ið tá hava tikið við mangan størri rikidømi og ognum, sum í dag verður gjørt teimum til reiðar (Jóh. 14,2). Ognir, ið gjella eru bók- ferdar! Knassi Ger so væl at seta hendan sangin í blað tyg- ara. Hann stóð í einum blað í 1915 — soleiðis var steðan tá — skulu vit hava hesa steðu til ungdóm okkara — hugsa tær til. J.P. Kroværtens Sang „Se ind til os« — Her er til Behag Af Drikkevarer, som nydes i Lag. Halvvoksne Drenge og unge Mænd Finder altid i os en »trofast Ven«. Din Pung gøres let, din Næse rød, Vi sælger Sygdom og Sult og Død. Og har du Penge og Navn og Hjem Og ønsker at skille dig af med dem, »Se ind til os!« „Se in til os!« Vor Whisky er god, Den virker at djævelske Lyster slaar Rod. Lad Prædikanter kun hænge i; Hvad de opbygger nedriver vi. Og af vort Øl (det bringer os Guld), Du kan drikke ret meget, før du bli r fuld. Din Krop beredes til Ormemad, Din Sjæl fortabes, — men ligeglad. „Se in til os!« »Se ind til os!« Her er Hygge, kom! Stands ikke længe og tænk dig om. Vor Whisky, vort Øl og saakaldte Vin Forvandler den bedste Mand til et Svin. I hver lørdagaften, naar du faar betalt, Staar vi paa Lur for at fiske alt. Om Hustru og Børn er foruden Mad, Det rører os ikke; vi raaber glad: „Se ind til os!« „Se ind til os!« Vi gør Hjernen som Hø Og hjælper den livsglade til at dø. Vi gør dig gammel, mens du er ung, Vi fylder dit Glas og tømmer din Pung. Dit Navn og din Stilling vi røver bort, Den ærlige Mand vi forinden kort Gør til Forbryder af værste Slag. Vi opfostrer Slyngler hver eneste Dag; »Se ind til os!« „Se ind til os!« Vi lever helt flot Paa Drankerens Penge í stort og smaat. Vi averterer foruden Skam Og lokker saa mange ind paa en Dram. Og den arme Stakkel, som i Fælden gaar, Er ofte ødelagt paa et Aar. Om Familien sjælden faar spist sig mæt, Det tager Kroværten ganske let. »Se ind til os!« (»Morgenstj.«) Framhald av sidu 12 - At vit so fingu ein mann útvístan og haraftrat for- fummadu okkum vid einum off side fyra min- uttir fyri leiklok hoyrir við til søguna, men fyrst og fremst var tað vantandi taktiskt upplegg, - eisini tá vit vóru vorðnir 10 mans, ið var avgerandi fyri, at KI slapp at venda dystinum. Mikkjal Danielsen sig- ur, at veikasti tátturin hjá bretanum altíð hevur verið tað taktiska. - Tað gekk í 2. deild, men hetta er ein alt ov avgerandi veikleiki í 1. deild, sigur Mikkjal Dan- ielsen. Viðurskiftini millum venjaran og leikararnar vóru góð frammanundan Kl-dystinum. Men eftir dystin leyp Gary Harris framav og las niðuryvir leikaramar. - Tad hevur minkad um virding mina fyri honum, sigur MB-lidskiparin, ið er harmur um gongdina í MB. ówh