týsdagur 3. juli 1990síða 1

SEKTION BT. DANMARK HÆNGTUD LIN TERN NL DE. frælsi javnaður breðralag Nr. 104 * tysdagur 3. juli 1990 63. årg. * Kr. 6,00 Bankastjóri hevur boð uppá framtíðina: Latið føroysku oljuna renna! -Ein móguleiki vit enn einki hava gjórt við er oljan, sum finst í undirgrundini. Vit eiga at seta skjótil á fyrireikingararbeiðið saman við útlendingum, sum hava orku og pening var eitt av boðunum, ið stjórin í Fossbankanum, Helgi Fossadal hevði til studentar og HF-arar, sum í farnu viku fingið prógvini. Bankastjórin leggur ikki fingrarnar ímillum. Hann hevur fleiri boð uppá, hvussu vit koma burtur úr kreppuni. Eitt teirra er at minka almenna virksemið við 50%, eitt annað er at privatisera almennar stovnar og eitt triðja er at koyra øll flakavirki, sum ikki bera seg, á tvang, og bara hava 10 vanlig flakavirki eftir. Hini mugu so royna seg við óðrum framleiðslum ella steingja med alla. Hetta og nógv meira hevur hesum ungi bankastjórin uppá hjartað. Lesið á síðunum 18,19 og 20. FREDAG 29. sum 1990 16 Danmark er vorðið rættiliga kroyst uv sera ósakligum. altjóða sjónvarpssendingum um fóroyskt grindadráp. Úr Bretlandi eru hóttanir komnar um at danskar matvørur verða boykottaðar, um grindadráp ikki verður forboðið Síða 3 Helgi Fossadal, bankastjóri politisk stýring -Heldur marknaðarstýring enn Innbrotini í verkstaðið Vón á Argjum og Sjóvinnubankan á Oyrarbakka vóru sera væl fyrireikað og hugsað var um alt, frá at seta tape á nummarpláturnar á leigaða bilinum til eykasårevnisfløsku. Men har vóru teir Professionelt Vit vóru i Føroya rætti leygardagin - síða 45 & 22. tó ikki nóg ansnir, so teir noyddust í miðjum innbroti út at leita eftir sårevni. Innbrotið á Oyrarbakka vardi í tveir tímar eina ljósa summarnátt, men kortini varnaðist ongin nakað. Ein tciira royndi at finna frekvensin hjá løgregluni á cin- um lítlum útvarpstóli. Á rættarfundinum fyrrapartin greiddi tann 21 ára gamli maðurin gjølla frá, hvussu hetta ber til. Men hansara roynd mikukvgldið 13. juni mis- eydnaðist. Hesin sami maður greiddi annars sera livandi og skemtiliga frá innbrotunum. Tað skiltist, at hinir báð- ir ikki vóru so hugaðir at hava hann við, men hann kravdi at sleppa við. Tí, sum hann segði, skuldi hann hava part av fonginum, vildi hann eisini gera nyttu fyri hann. Tað undrar framvegis tíðindafólk, hví løgreglan so lítið vildi upplýsa um málið. Tí longu dagin eftir handtøkum- ar, visti hon at kalla alt um innbrouni. Tann eini maður in, ein 26 ára gamal dani, játtaði á øllum longu í grundlógaravhoyringini. Frágreiðingarnar hjá øll- um t og greiddi í grundlógaravhoyringini vórðu lisnar upp á idinum leygadagin. Sambært teimum, sum nokt aðu kar tá, høvdu ter rið í I pengar meira verdir enn liv og heilsa hjá fólk á eitt fólk og ”sorlar tað sundur og saman dagar. Stjelur tú tryggjadar bankapengar, hálvtannað ár!!! lært tu