Sosialurinarkiv
Sosialurin 1990-07-12, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 12. juli 1990síða 2

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið Ferðsla og ábyrgd HETTA er tann tíðin tá.......Soleiðis verður mangan tikið til um skiftandi árstíðir, um broytingar í gerandis- degnum frá eini tíð á árinum til aðra. Tað er neyvan ov nógv sagt, tá vit siga, at hetta er tann tíðin, tá nógvir ferðsluskaðar henda kring landið. OVFARAKÆTI millum ungdómar fær oftani ein bráan enda. So skjótt vit seta okkum í bilin og traðka á speedaran koma kenslur fram i okkum, sum gera, at vit hava lyndi at gloyma, at tað er ein heimur uttan fyri bilin vit sita í. Og aðrenn vit vita av, so er vanlukkan har. Soleiðis er við mongum av hesum óhappum hesa ljósu og heitu ársins tíð. VIT skrúva ikki upp fyri útvarpinum ella sjónvarpinum uttan at síggja og hoyra um, at nú hevur aftur verið eitt ferðsluóhapp. Blødini koma ikki út uttan, at tey hava myndir frá einari ferðlsuvanlukku. Sum oftast hendur stórur materiellur skaði - og tíbetur minni oftani stórur menniskjansligur skaði, um vit hyggja at hagtølunum yvir tey mongu ferdlsu6happini kring landid. NU um dagarnar hendi ein syrgilig ferðsluvanlukka á Oyggjarvegnum, har eitt fólk doyði. Tað var eitt sætt undur, at ikki fleiri av fólkunum doyðu ella fingu enn ålvarsligari mein. Eftir bilunum, sum stoyttu fron- talt saman á Oyggjarvegnum, at dørna, so kundi hetta havt verið ein nógv stórri vanlukka. OG soleiðis kundi verið hildið fram at endurgivid fjølmiðlarnar. Ein bilur fyri og annar eftir i smasta smildri men fólkini, sum vóru í bilunum, bert onkran snuddin. Hetta er tó bert hálvur sannleikin. Tí sera oftani henda óhapp, har fólk koma illani til skaða. Hesi fólk gerast brekað fyri Framhald av síðu 1 Abyrgdarblaðstjóri Jan Møller Fyritaksstjóri: Kristjan Dahi Ljósmyndari Kalmar Lindenskov SR Blaðfálk Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Prent: Utgevari P'f Sosislurin | Uppseting: P/t Sosialurin Hetta er bert ein av ferðlsumyndunum úr gerandisdegnum í nútíðar Føroyum. Ein søga um ein bil, sum var totalt skæddur, men har bilførarin bert fekk onkran smávegis snuddin. lívið. Og oftani hava vit lyndi til at gloyma júst hesa sannroynd og bert meta ferðsluóhapp sum tíðindi, tá onkur doyr ella onkur sleppur óskalaður frá eini annars sera álvarssomum óhappi. Fáa fólk varandi mein verður tað sum oftast skjótt gloymt. TAÐ er sagt og skrivað nógv um, hvussu vit eiga at bera okkum at í ferðsluni fyri at fyribyrgja áhappum. Eingin ivi er um, at tey mongu til- tøkini so sum betri undirvísing í skúlunum, stórri krøv til teirra, sum taka koyrikort, strangari eftirlit við bilunum, betri vegir osfr. - gera, at mong verða meira ansin og kenna stórri ábyrgd. Men soleingi tað at koyra bil er ein so sjálvsagdur rættur hjá flestu av okkum, so leingi vil tað altíð fyrst og fremst vera åbyrgdar - kenslan hjá hvørjum einstøkum av okkum, sum er avgerandi fyri, hvussu nógv óhapp henda í ferðsluni. NETTUP hetta at tað at koyra bil er vorðin ein individuell søk - nakað, sum tú og eg kunnu, uttan at skula hugsa um túsundtals lógir og reglar - ger, at tað er so torført at koma óhappunum til lívs. Vit kunnu minka um tey við ådurnevndu tiltøkum, men tað týdningarmesta er, at hvgr ein- stakur, sum koyrir bil, kennir ábyrgd fyri sær sjálvum og ødrum. Hvussu oftani hoyra vit ikki fólk og fyri tað eisini fjølmidlarnar siga, at hålkan, vánaligi vegurin, ringa vegavmerk- ingin osfr. var orsgkin til óhappið. Í roynd og veru eru tað vit - okkara væntandi metingar- og dømievni, ið hava skyldina, tí vit eiga jú at koyra eftir umstødunum bæði so og so. VIT hoyra aftur og aftur, at rúsdrekka eigur skyldina fyri flestu av ferðslu- óhappunum. So er tað helst eisini. Men fyri tað um vit ikki eru ávirkað av rúsdrekka, tá vit koyra bil, so seta vit okkum oftani við stýrið og traðka speedaran í botn, tí okkurt er á vási. Einsvæl og rúsdrekka kann verða atvoldin til eina ferðlsuvanlukku kann sálarlig Ójavnvág vera tað. Ovfarakæti kann vera ein orsøkin til ferðslu- skaðar, men so sanniliga kunnu eisini onnur sálarlig - kenslulig - fyribrigdi Framhald av síðu 1 Bústaður Argjavegur 26 Pit Pressan 1981 | Telefon: 11820 Argir 110 Tórshavn Teiefax 14720 vera atvoldin til ferðsluóhapp. Hvussu oftani fara vit ikki í bil ovursint, deprimerað ella stressað! Hetta eru faktorarar, sum vísindamenn, ið kanna ferðsluskaðar, alsamt oftari siga vera ein høvudsorsøkin til, at ferðsluóhapp henda. Vit eru rætt og slætt so langt úti av sálarligari javnvág, at vit eru vandamikil fyri onnur og okkum sjálvi, tá vit fara í bilin. SLÍKT sum hetta kunnu bert vit sjálvi bóta um. Og tað er rætt og slætt at lata bilin standa, tá so er. Við ødrum orðum , ti nýtist ikki endiliga at verða ávirkaður av rúsdrekka fyri at vera ein vandi í ferðsluni. Ødi, depressión og aðrir sálarligir tilstandir kunnu vera eins vandamiklir sum rúsdrekka. Hvussu oftani hoyra vit ikki um fólk, sum vilja fáa luft fyri sínum agressiónum ella depressiónum, ið rætt og slætt seta seg við stýrið á bilinum og trýsta speedaran í botn! Rúsdrekkakoyring er ikki loyvd. Tað vita vit. Men koyring í sálarliga Ójavnvág finst ein lóg fyri. Har er bert ein lóg galdandi, og tað er okkara egna ábyrgdarkensla. FERÐSLUMENTAN er so nógv. Tá hugsað verður um, hvussu ófatiligar skaðar og ikki minst sorg, ið ferðsluóhapp eru atvoldin til í øllum londum, so er greitt, at vit gil heldur enn fegin sóu, at vit fingu eina ferðslumentan, sum fækkaði hesar skaðar. Hesum máli mugu eisini vit arbeiða fram ímóti. Men hvat so enn verður gjørt av ábótum og tiltøkum til tess at minka um hesar skaðar, so er tað fyrst og fremst upp til hvgnn einstakan at kenna ábyrgd. Summarið er farið at halla. Vónandi hava vit gll fingið okkurt at hugsa um, nú vit í longri tíð gjøgnum fjølmidlarnar hava frætt um eitt ferðsluóhapp fyri og annað eftir. jamø Postadressa: Postsmoga 76 kg., íá sami laksur møgu- liga kann fáast á uppboðs- sølu fyri 7-8 kr. minni. - Verður laksurin seldur so biliga, kann tað lættliga toga prísin á øllum ti løroyska laksinum niður, sigur Rói. Tí tað sum Føroya Fiskasøla við sí num sølupolitikki ger, er í roynd og veru at halda prismum Kkurstiga uppi. Útboðið av laksi er í løtuni stórri enn ingurin, og ti mugu vit ansa eftir ikk: at koyra ov nógy út á marknaðin i scnn Men vit mugu vera saman um tað! leggur Ró: afturat. Tí tá boðini um at føroyskur laksur á eftirspurn- uppboði fæst nógv bíligari enn tann vit selja fyri verða send út til keyparar um alt Europa, verður sjálvandi trupult hjá okkum at halda tann góða prísin. Rót sigur at teir nú bara vóna at prísurin á teimum 20 tonsunum hjá Hera verður so mikið góður, at sølan ikki fer at gera ov nógvan skaða li fer hann at liggja um eitt nú 32 kr. kg., so fáa vit trupulleikar, leggur hann afturat! S-S- Í IN RK ráðgevan Tervar tær orku til at fáa skil á rokn- skapinum - latið okkum hjálpa tær - Bókhald - roknskap - Sjålvuppgåvu o.a. Fyri smærri virkir og einstaklingar. Ringid og avtalid eina tid tlf. 1 9620 RK rådgevan J.C. Svabosg. 10 100 Torshavn «AR Í EF-marknadin, so setir tad okkum í eina nærum vónleysa samrådingar- stødu. Men Heri leggur dent å, at hóast lógin verður lýst, so verður fiskur hansara seldur á uppboði kortini! - Henda skipan er komin fyri at vera. Og verður hon bannað við lóg, vænti eg, at fiskur mín fer at finna aðrar vegir til uppboðs- sølumar. Fiskasølan eigur kreppuna Spurdur hvat hann sigur til at fiskasølan er so aliråd eftir at fåa virksemi hansara steðgað, sigur Heri, at tað undrar hann onki. - Teir vilja sjálvandi helst sleppa at sova víðari omanå førroyska útflutninginum, sígur hann. Skipanin hjá fiskasøluni er elligomul - og hon er í veruleikanum tann beinleiðis orgkin til, at vit hava kreppu í dag! - Eg kann bara vísa á sum Atli Dam hevur gjørt so mangan, at meðan vit hvert summar fáa hópin av seljarum til landið sum royna at selja alskyns verur til okkum 45.00 fólk, so hevur Føroya Fiskasgla ongan sclier: cu utanlands! Teir selja okkara fisk fyri o.u. eina milliard ov lítið um árið - og tað er nakað tað sama sum plagar at mangla í hvert ár! Heri heldur at hevði fiskasølan bert roynt at selt sín egna fisk, heldur enn at royna at forða ødrum, so hevði staðið væl ul. - Og so kundu vit havt góðar tíðir í Føroyum í dag, í staðin fyri kreppu! leggur hann afturat. A