hósdagur 12. juli 1990síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Ferðsla og ábyrgd
HETTA er tann tíðin tá.......Soleiðis
verður mangan tikið til um skiftandi
árstíðir, um broytingar í gerandis-
degnum frá eini tíð á árinum til aðra.
Tað er neyvan ov nógv sagt, tá vit
siga, at hetta er tann tíðin, tá nógvir
ferðsluskaðar henda kring landið.
OVFARAKÆTI millum ungdómar
fær oftani ein bráan enda. So skjótt
vit seta okkum í bilin og traðka á
speedaran koma kenslur fram i
okkum, sum gera, at vit hava lyndi at
gloyma, at tað er ein heimur uttan fyri
bilin vit sita í. Og aðrenn vit vita av,
so er vanlukkan har. Soleiðis er við
mongum av hesum óhappum hesa
ljósu og heitu ársins tíð.
VIT skrúva ikki upp fyri útvarpinum
ella sjónvarpinum uttan at síggja og
hoyra um, at nú hevur aftur verið eitt
ferðsluóhapp. Blødini koma ikki út
uttan, at tey hava myndir frá einari
ferðlsuvanlukku. Sum oftast hendur
stórur materiellur skaði - og tíbetur
minni oftani stórur menniskjansligur
skaði, um vit hyggja at hagtølunum
yvir tey mongu ferdlsu6happini kring
landid.
NU um dagarnar hendi ein syrgilig
ferðsluvanlukka á Oyggjarvegnum,
har eitt fólk doyði. Tað var eitt sætt
undur, at ikki fleiri av fólkunum
doyðu ella fingu enn ålvarsligari
mein. Eftir bilunum, sum stoyttu fron-
talt saman á Oyggjarvegnum, at
dørna, so kundi hetta havt verið ein
nógv stórri vanlukka.
OG soleiðis kundi verið hildið fram at
endurgivid fjølmiðlarnar. Ein bilur
fyri og annar eftir i smasta smildri
men fólkini, sum vóru í bilunum, bert
onkran snuddin. Hetta er tó bert
hálvur sannleikin. Tí sera oftani
henda óhapp, har fólk koma illani til
skaða. Hesi fólk gerast brekað fyri
Framhald av síðu 1
Abyrgdarblaðstjóri Jan Møller
Fyritaksstjóri: Kristjan Dahi
Ljósmyndari Kalmar Lindenskov
SR
Blaðfálk Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Tórfinn Smith Prent:
Utgevari P'f Sosislurin |
Uppseting: P/t Sosialurin
Hetta er bert ein av ferðlsumyndunum úr gerandisdegnum í nútíðar Føroyum.
Ein søga um ein bil, sum var totalt skæddur, men har bilførarin bert fekk onkran
smávegis snuddin.
lívið. Og oftani hava vit lyndi til at
gloyma júst hesa sannroynd og bert
meta ferðsluóhapp sum tíðindi, tá
onkur doyr ella onkur sleppur
óskalaður frá eini annars sera
álvarssomum óhappi. Fáa fólk
varandi mein verður tað sum oftast
skjótt gloymt.
TAÐ er sagt og skrivað nógv um,
hvussu vit eiga at bera okkum at í
ferðsluni fyri at fyribyrgja áhappum.
Eingin ivi er um, at tey mongu til-
tøkini so sum betri undirvísing í
skúlunum, stórri krøv til teirra, sum
taka koyrikort, strangari eftirlit við
bilunum, betri vegir osfr. - gera, at
mong verða meira ansin og kenna
stórri ábyrgd. Men soleingi tað at
koyra bil er ein so sjálvsagdur rættur
hjá flestu av okkum, so leingi vil tað
altíð fyrst og fremst vera åbyrgdar -
kenslan hjá hvørjum einstøkum av
okkum, sum er avgerandi fyri, hvussu
nógv óhapp henda í ferðsluni.
NETTUP hetta at tað at koyra bil er
vorðin ein individuell søk - nakað,
sum tú og eg kunnu, uttan at skula
hugsa um túsundtals lógir og reglar -
ger, at tað er so torført at koma
óhappunum til lívs. Vit kunnu minka
um tey við ådurnevndu tiltøkum, men
tað týdningarmesta er, at hvgr ein-
stakur, sum koyrir bil, kennir ábyrgd
fyri sær sjálvum og ødrum. Hvussu
oftani hoyra vit ikki fólk og fyri tað
eisini fjølmidlarnar siga, at hålkan,
vánaligi vegurin, ringa vegavmerk-
ingin osfr. var orsgkin til óhappið. Í
roynd og veru eru tað vit - okkara
væntandi metingar- og dømievni, ið
hava skyldina, tí vit eiga jú at koyra
eftir umstødunum bæði so og so.
VIT hoyra aftur og aftur, at rúsdrekka
eigur skyldina fyri flestu av ferðslu-
óhappunum. So er tað helst eisini.
Men fyri tað um vit ikki eru ávirkað
av rúsdrekka, tá vit koyra bil, so seta
vit okkum oftani við stýrið og traðka
speedaran í botn, tí okkurt er á vási.
Einsvæl og rúsdrekka kann verða
atvoldin til eina ferðlsuvanlukku kann
sálarlig Ójavnvág vera tað. Ovfarakæti
kann vera ein orsøkin til ferðslu-
skaðar, men so sanniliga kunnu eisini
onnur sálarlig - kenslulig - fyribrigdi
Framhald av síðu 1
Bústaður Argjavegur 26
Pit Pressan 1981 | Telefon: 11820
Argir 110 Tórshavn
Teiefax 14720
vera atvoldin til ferðsluóhapp.
Hvussu oftani fara vit ikki í bil
ovursint, deprimerað ella stressað!
Hetta eru faktorarar, sum
vísindamenn, ið kanna ferðsluskaðar,
alsamt oftari siga vera ein
høvudsorsøkin til, at ferðsluóhapp
henda. Vit eru rætt og slætt so langt
úti av sálarligari javnvág, at vit eru
vandamikil fyri onnur og okkum
sjálvi, tá vit fara í bilin.
SLÍKT sum hetta kunnu bert vit sjálvi
bóta um. Og tað er rætt og slætt at
lata bilin standa, tá so er. Við ødrum
orðum , ti nýtist ikki endiliga at verða
ávirkaður av rúsdrekka fyri at vera
ein vandi í ferðsluni. Ødi, depressión
og aðrir sálarligir tilstandir kunnu
vera eins vandamiklir sum rúsdrekka.
Hvussu oftani hoyra vit ikki um fólk,
sum vilja fáa luft fyri sínum
agressiónum ella depressiónum, ið
rætt og slætt seta seg við stýrið á
bilinum og trýsta speedaran í botn!
Rúsdrekkakoyring er ikki loyvd. Tað
vita vit. Men koyring í sálarliga
Ójavnvág finst ein lóg fyri. Har er
bert ein lóg galdandi, og tað er
okkara egna ábyrgdarkensla.
FERÐSLUMENTAN er so nógv. Tá
hugsað verður um, hvussu ófatiligar
skaðar og ikki minst sorg, ið
ferðsluóhapp eru atvoldin til í øllum
londum, so er greitt, at vit gil heldur
enn fegin sóu, at vit fingu eina
ferðslumentan, sum fækkaði hesar
skaðar. Hesum máli mugu eisini vit
arbeiða fram ímóti. Men hvat so enn
verður gjørt av ábótum og tiltøkum til
tess at minka um hesar skaðar, so er
tað fyrst og fremst upp til hvgnn
einstakan at kenna ábyrgd. Summarið
er farið at halla. Vónandi hava vit gll
fingið okkurt at hugsa um, nú vit í
longri tíð gjøgnum fjølmidlarnar hava
frætt um eitt ferðsluóhapp fyri og
annað eftir.
jamø
Postadressa: Postsmoga 76
kg., íá sami laksur møgu-
liga kann fáast á uppboðs-
sølu fyri 7-8 kr. minni.
- Verður laksurin seldur
so biliga, kann tað lættliga
toga prísin á øllum ti
løroyska laksinum niður,
sigur Rói. Tí tað sum
Føroya Fiskasøla við sí
num sølupolitikki ger, er í
roynd og veru at halda
prismum Kkurstiga uppi.
Útboðið av laksi er í løtuni
stórri enn
ingurin, og ti mugu vit
ansa eftir ikk: at koyra ov
nógy út á marknaðin i
scnn
Men vit mugu vera
saman um tað! leggur Ró:
afturat. Tí tá boðini um at
føroyskur laksur á
eftirspurn-
uppboði fæst nógv bíligari
enn tann vit selja fyri
verða send út til keyparar
um alt Europa, verður
sjálvandi trupult hjá
okkum at halda tann góða
prísin.
Rót sigur at teir nú bara
vóna at prísurin á teimum
20 tonsunum hjá Hera
verður so mikið góður, at
sølan ikki fer at gera ov
nógvan skaða
li fer hann at liggja
um eitt nú 32 kr. kg., so
fáa vit trupulleikar, leggur
hann afturat!
S-S-
Í IN
RK ráðgevan
Tervar tær orku til
at fáa skil á rokn-
skapinum - latið
okkum hjálpa tær
- Bókhald
- roknskap
- Sjålvuppgåvu o.a.
Fyri smærri virkir
og einstaklingar.
Ringid og avtalid
eina tid tlf. 1 9620
RK rådgevan
J.C. Svabosg. 10
100 Torshavn
«AR Í
EF-marknadin, so setir tad
okkum í eina nærum
vónleysa samrådingar-
stødu.
Men Heri leggur dent å,
at hóast lógin verður lýst,
so verður fiskur hansara
seldur á uppboði kortini!
- Henda skipan er komin
fyri at vera. Og verður hon
bannað við lóg, vænti eg,
at fiskur mín fer at finna
aðrar vegir til uppboðs-
sølumar.
Fiskasølan eigur
kreppuna
Spurdur hvat hann sigur til
at fiskasølan er so aliråd
eftir at fåa virksemi
hansara steðgað, sigur
Heri, at tað undrar hann
onki.
- Teir vilja sjálvandi
helst sleppa at sova víðari
omanå førroyska
útflutninginum, sígur
hann. Skipanin hjá
fiskasøluni er elligomul -
og hon er í veruleikanum
tann beinleiðis orgkin til,
at vit hava kreppu í dag!
- Eg kann bara vísa á
sum Atli Dam hevur gjørt
so mangan, at meðan vit
hvert summar fáa hópin av
seljarum til landið sum
royna at selja alskyns
verur til okkum 45.00
fólk, so hevur Føroya
Fiskasgla ongan sclier:
cu
utanlands! Teir selja
okkara fisk fyri o.u. eina
milliard ov lítið um árið -
og tað er nakað tað sama
sum plagar at mangla í
hvert ár!
Heri heldur at hevði
fiskasølan bert roynt at
selt sín egna fisk, heldur
enn at royna at forða
ødrum, so hevði staðið
væl ul.
- Og so kundu vit havt
góðar tíðir í Føroyum í
dag, í staðin fyri kreppu!
leggur hann afturat.
A