leygardagur 21. juli 1990síða 12

Mynd: Jens Kristian Vang Amy, Robert og Tommy. Móður og tveir synir. Øll við eftirnavninum Fuglø. Innast inni føroyingar. Men búsitandi í Danmark. Hesar seinastu dagarnar hava vit hoyrt og lisið um mammuna og sonin, sum hava havt framsýning í Smiðjuni í Lítluvík. Amy og Tommy Fuglø. Hon vid teimum fyri okkum heldur sjåldsomu blómumyndunum. Hann við sokallaðu airbrush- myndum og við klaverið. Amy Fuglø er ættað av Vidareidi. Foreldrini Jens Elenius og Sigrid vóru i Danmark, tá kríggið brast å. Tey blivu verandi har. Tey fingu try børn, teirra millum Amy. Hon búði í Føroyum frá 1968 til 82 og flutti so aftur til Danmarkar, har hon í dag arbeiðir sum fysioterapeut. Hon vitjar brekað fólk í heimum teirra og hjálpir teimum har. Men Amy hevur altíð dámað væl at mála og tekna, og so hevur longs- ulin eftir Føroyum altíð verið livandi. Hesi evni og hesar kenslur hava so givið sum úrslit ein hóð av málningum og tekningum, sum Amy hevur roynt at selt, tá hon hevur vitjað í Føroyum. Og so var eisini hesa- ferð. Hetta er fjórðu ferð hon hevur framsýning í Smiðjuni, og hetta er so kanska eisini hennara seinastu ferð. -Mær hevur dámað sera væl at vitjað í Føroyum. Her havi eg fingið sera nógva inspiratión til mál- ningar og tekningar, sum eg so havi selt í Føroyum ella í Danmark. Amy sigur, at hon hesaferð serliga hevur lagt seg eftir at vitja úti í náttúruni og har hevur hon serliga kannað tær mongu hagablémurnar. -Føroyingar vita als Nr. 112 — 21. juli 1990 Mynd: Jens Kristian Vang Amy Fuglø og synirnir Robert og Tommy í Smiðjuni í Lítluvík ikki, hvussu vakrar hesar blómur eru og hvussu nógvar tær eru. Eg havi so roynt at málað nakrar teirra, men tað sýnist sum hetta við at vísa fram málningar við blómum á er so fremmant fyri føroy- ingar sigur Amy, sum visir å, at danir hava størri åhuga fyri slikum måln- ingum. Hon vísir eisini á, at tað er lættari at selja ab- straktar málningar í Dan- mark enn i Føroyum. Føroyingar vilja helst h naturalistiskar málningar og tað hevur hon so eisini gjørt nakað við. Hvussu gekst so hesa ferð í Smiðjuni! --Eg haldi ikki eg skal klaga, tá ein hugsar um ringu tíðirnar her heima, men tað fer so neyvan at dekka meira enn útreiðsl- urnar til tilfarið, og tað er so eisini í lagi fyri meg, tí tað er serliga gleðin yvir ava