leygardagur 21. juli 1990síða 13

Nr. 112 — 21. juli 1990' Á motorsúklu í Norðuratlantshavi Millum teir mongu summ- argestirnar, sum vitja henda vegin í ár, er ein hópur av ungfólki á motorsúklum. Talan er um týskarar, fransmenn, eyst- urrikarar, italiumenn 0.a. Vid Norrønu i år hava tað fleiri túrar verið upp í hálthundrað motorsúklur. Hesi fólkini steðga tveir dagar i Føroyum á veg til at målad og teknad, sum hevur ta& mesta at siga fyri meg. Sonurin Tommy, sum fylti 16 år i vikuni, er eisini vid å framsyningini. Hænnn hevur nakrar sokallaða airbrush-tekn- ingar. -Hann seldi tvær tekn- ingar, so hann er ikki sørt errrin sigur mamman, sum heldur, at sonurin fer at listarvegin, tå hann skal velja sær livsstarv. Hann hevur sera góðar tón- leikagávur og hevur hann eisini spælt klaver hesar framsýningardagarnar og sett sín serstaka hugna á framsýningina. Hin sonurin eitur Robert. Hann er 21 ára gamal, og uttan hann, Íslands, sum er veruliga ferðamálið. Vit hittu Volfgang Smith á bryggjuni, tá Norrgna fór til Íslands seinast. Har vóru ikki færri enn 70 fólk á motorsúklu. -Okkum dámar sera væl at ferðast á henda hátt. Vit hava tíanverri steðgað ov stutt í Føroyum. Eg kundi hevði als ikki verið nøkur framsýning sigur Amy, sum er ikki sért errin av báðum synunum. -Robert hevur tikið sær av gllum tí praktiska sum at skaffa høli, at ramma myndir inn, gera skrá , hava samband við fjøl- miðlarnar osfr. Hann hevur verið einastandandi sigur mamman. Og hvat sigur Robert sjálvur: -Tað hevur verið strævið, men samstundis áhugavert. Tað kundi kanska gingið nakað skjótari, men soleiðis er tað nú einaferð í Føroyum, og tað mugu vit bara taka við. Robert hevur búð í Før- -oyum av og á, men nú ætlar hann sær so til Svør- væl hugsað mær, at steðgurin her vardi í eina viku ella meir soleiðis at vit sóu allar oyggjarnar. Vegirnir og sambandið er so mikið gott, at tað hevði verið lætt at koma runt sigur Volfgang Smith. Hann greiðir frá, at gentan og hann ætla at vera í Íslandi í einar 5 vikur. íkis at læra til bandagist. Hetta tekur 5 ár. -Um eg komi aftur til Føroya! Tað vil tíðin vísa. Nú rigga tey trý av og gera klárt at fara aftur til Danmarkar. Tey búgva í Nærum. Amy skal til arbeiðis aftur, Tommy í 10. flokk og Robert leggur leiðina um Ermasund. Koma tey aftur at hava framsýning! -Eg haldi hetta er seinastu ferð, men eingin veit sigur Amy at enda. Hon ynskir at takka øllum teimum, sm hjálpt hava og rósar annars Tórshavnar kommunu fyri at hava fingið citt so eina- standandi framsýningar- høli sum Smiðjuna. --Vit hava glett okkum at sleppa henda túrin í Norðuratlantshavi nú í fleiri ár. Í ár skuldi tað so vera sigur hann. Um Norrgnu sigur hann: -Eitt frålikt skip. Øll eru vinarlig og blid. jan -Smidjan er ideel fyri okkum, sum ikki skulu hava stórar framsyningar og annars teljast millum stey stóru listarfólkini. Hon er hugnalig, ljós og frálík. Flytifuglar hava vit nógvar. Teir koma henda vegin í ymsum grindum. Familjan Fuglø livir upp til sitt navn. Hon hevur aftur verid i Føroyum og vist fram myndir og tekningar. Flytifuglar koma og fara. Kanska vit siggja tey aftur eitt annad årid. Tey skulu vera vælkomin.- jan Síða 13 Ein Valari 70 ár Tann 22. juli 1990 fyllir ein kendur tverámaður 70 ár. Tað er Niels J. Thomsen, vanliga kallaður Niels hjá Mads. Pápin, Mads Juel Thomsen, var úr Nólsoy, men Niels sjálvur var ongantíð nólsoyingur, hann er føddur i Valinum, og sostatt innføddur valari. Tað má sigast um Niels hjá Mads, at hann, sjálvt um hann er 70 ár, tykist líka virkin enn, men kanska er tað bara ein sjón, tí tað slepst ikki uttan um, at hann er 70 ár, við tí, sum nú árini føra við sær. Niels hevur igjøgnum árini verið ein virkin mað- ur, sum hevur havt sínar meiningar at staðið við tær tað skul« kostað Sum føddur valari var tað næstan ir torað sjálvt un komið at ittúrligt fyri hann at velja tað politiska steðið n hann valdi, og at standa stinnur, sjálvt um ikki altid var við Henda staða hansara gav honum ålitisvåttan býráðið og gjørdi hann har eitt dygdargott arbeiði. Tað var nåtturligt, at frá bygdarfólkinum. Hann varð valdu hann sum byrådslimur varð valdur at umsita figgjarmål, varð valdur til for- mann í fíggjarnevndini Hetta var ikki í teimum góðu tíðunum, men tá tað skuldi hyggjast eftir hverjum oyra, tá býráðið bert fekk 80% av tí inngoldna skattinum at ráða yvir, og tí var oftani tann steðan, at ein skuldi siga nei, tí fíggjarligu umsteðurnar ikki vóru til staðar. Hetta álitisstarv varð rekt til lítar. Tað kann eisini sigast, at eisini hansara privata lív hevur verið skiftandi og fjølbroytt. Í niður- gangstíðunum í Feroyum í 1950 varð hann vegna arbeiðsloysi noyddur at fara av Tvereyri. Men aftur var boð eftir Niels hjá Mads. Hesaferð at fara vestur um hav til Grenlands at rekja al- menna uppgávu har. Men hugurin leitaði til heim- bygdina, og tá hann varð biðin um at átaka sær uppgávuna sum umsjónarmaður við Suðuroyar Sjúkrahús, tók hann av og flutti heim aftur. Hetta starv hevur hann, eins og øll hini, røkt væl og virðiliga, líka til hann nú varð pensioneraður. Heldur ikki verða gloymd tey tekini, sum tú tók sum formaður í Tveroyrar Bóltfelag. Jú, nógv er at minnast aftur á. Lívið hevur verið fjølbroytt, og tú kanst hyggja aftur á eitt innihaldsríkt lív, har sólsetur er ein partur av lívinum, kanska tann vakrasti. Í ellum tí, sum er farið fram ígjegnum lívið, ser- liga tá ið sjógvarnir brutu í bæði borð, so visti Niels, at hann hevði ein sterkan stuðul, ein stuðul, sum ongantíð sveik. Tað er kona hansara Nita, sum hevur verið igjøgnum alt hetta, sum farið er fram, staðið sterk undir liðini, og tá ið harðast leikaði á, við einari kaldari hond fekk hon alt í rættleg. Jú, tit hava stuðlað hver eðrum væl, tú Niels hevur nógv at takka fyri, tú vann tann stóra vinningin í lívsins happadrátti, tá tú fekk tær Nitu til konu. Tekkina fyri at tú kanst hyggja aftur á eitt gott og virkið lív kanst tú veita henni, eg haldi meg ikki meta skeivt, tá eg sigi, at tit eru samd hesum máli viðvíkjandi. Hjartaliga tillukku. Ein annar Valari.