týsdagur 24. juli 1990síða 21
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 113
24. juli 1990 | ; — UDD S0Sialurin
Síða 21
5
De
JU, sunnumorgunin
skuldu vit siggja teir.
Snimma uppi, ti nå skuldu
vit siggja soldåtar. Vit
fóru oman Tróndargetu
við Judith, systur okkara
Komin í Dr. Jakobsens-
gøtu sigur hon: »Hygg,
har kemur ein soldátur...e
og so mundi hon helst
vilja sleppa av við okkum,
vit skundaðu
okkum
heimaftur at fortelja tað,
øvd æd
I fyrs ni tok eta
flein almennar I ngar
»vjonielkart ð shell,
eikarhellina, mm
skulan, vi ð og
aftrat. H stoð
Onkustaðni skuldu teir
matgera. Kabússur vóru
settar upp t.d. uttanfyri
Torshøll, í N. I
fimleikarhøll
grytur,
nsens-
gøtu, ui, har
voru pannur, føt
0.a. í rúgvum.
Men so teir at
fóru
byggja sær búðir
Ikki sørt spennandi, tå
stóru sandrúgvurnar
komu, m.a. uttanfyri kato
likkakirkjuna Har
spældu vit nógv, og leingi
Bygdu vegir og
av
sinum Arbeiðsmenninir
ru vinsæl prát
r. Minn Er
I barnavi irt
ray
So k« rid b
ikkirt H i 1lgvu
lit elt nt. SKJOtT
stóðu barakkirnar uppi og
spælimynsti broyttist
hareftir
irakkum
usi, NAFI
|
inu, dansihøll
Rødirnar av bi
vid kok , kan
biografi,
offisersmessu og hvat veit
eg Mt
Novi at Slggja, men longur
EE i
hetta fingu vit
enn inn i sjålvar soldåtar-
budirnar sluppu vit sjåld-
an
Men tå alt var komið
upp at standa, var tad i
okkara eygum stórt. Tað,
sum fyri stuttum meira
var sum ein oyðimerk utt-
anum realskúlan, var
vorðið íðandi lív. Soldátar
og bern hvert um annað.
Nevn sum Pieter og
Harry minnast vit. Teir
búðu í barakkini, sum
stóð á horninum Tróndar-
gøta/Sjurdargøta. Bilurin
hjá Frits klokkaranum,
sum endaði í rekkverkin-
um hjá André Andrésen í
Tróndargetu hin
ungi Harry at hava heið-
urin av
segðist
Væl dámdi bretum egg
Men ring mundu tey vera
at fáa hendur á. Strævið
at vera høna i tein
døgum. Ofta forduftadu
eggin! skjótari enn tey
vórðu vorpin. Og ta ferð
funnu sloyfuna
ina, vit
høsnagardinum við ánna
omanfyri hjá Sigmund
Petersen, var ein syndari
funnin
Sekkjapipurnar settu
sin serliga dåm å. Hetta
ljodfar lærdu vit at kenna
og er tad okkum stødugt
ein dýrgripur, tað var ein
partur av okkara barn
dómi.
At allar rabarburnar
ikki gjørdust katolikkar,
er ikki ti, at vit ikki vøru i
kirkju. Har komu vit ofta,
ti har komu
Prestarnir
soldåtarnir
Boogenoogen
og Borgholst budu å loft-
inum hjá Jógvan hjá
Stinu. Boogenoogen var
barngóður, vinsælur.
Hann gekk undir hatti við
brt iðum skugga og 1 sid
um jakka
Fini hendingini, eg var
lítið erpin av, var ta ferð
ina vit báði Torbein
stikaðu getuna um Lau-
ritsar treð av við jarn
tráði. Fóru so til hús og
hugsaðu ikki meira um
tað
Morgunin eftir metti eg
onkrum plástraðum sol-
dåti. Meti Brynjálvi:
»Torir tú at vísa teg, poli-
tid leitar eftir tær, tú ert
meldadur«
So gekk upp fyri mær,
hvat vit hevdu gjørt.
Hjartað smokkadi, tordi
valla útum, men tå nakrir
dagar vóru gingnir, og
einki hendi, lætnaði. Slíkt
gjørdi tu so ikki aftur.
Her um leiðir kom nógv
fólk framvið, eisini didd-
skim-
onkur sol-
boða frá og út
urnar. Steðgaðu á,
aðust, so fór
dátur at
kom onkur annar, skund-
andi at práta. Ein teirra
kemur út móti diddunum,
tekur fram sigarettpakka,
og í tí hann bjóðar, sigur
hann: >Do
Gentan smíltist við, letur
frakkan upp, víðopnan og
you smoke?«
sigur: >ja, heldur tú ikki
Hon helt
nann spyrja um
smukka
skiltu, at
hann er penura
tann
kjólan, men vit
hann spurd
n rovkti
Fá CAROLINA
EN
Nólsoynni.
Brekkugøtu og ;
5 eyg
10
FORD-
varð bumbað undir
stóðu v It uppi!
leiddu. Hverja ferð flig
árin hirdi á aftur, var
skært ljós og hvellir brest
ir Henda seinnapart,
hálvmyrkt og hvassur æl-
ingur, hugsaðu vit lítið
um sorgarleikin hjá teim-
um, sum vóru umborð
Seinni komu flóttafólkini,
finnar, í land og vórðu tey
innkvarterað ymsastaðni,
vit spældu við summi av
hesum bernum, tí tað
vóru familjur, ið flýddu til
Amerika
Ta einu ferðina, vaknaði
eg av hvellum
byrsuskotum
maskin-
Sat í fang-
inum hjá pápa, í kjallaran
um, luftalarmur
Hetta var ta
var
ferðina
próstagarðurin
t
gerði varð torpederaður
1 Manda
Vit fylgdu sera væl við í
Lurtað
krigsgongdini
varð hvenn dag eftir norð
manninum og danskinum
úr London. Hvenn dag vit
komu úr skúlanum, tá vit
fóru til morgunmatar,
steðgaðu vit á í Sverris
getu, í vindeyganum á in
formasjónskontórinun
hjá bretum var kort, har
sýnt var hvussu frontirnir
stóðu. Serliga spennandi
tá fronturin stóð um Kiev
leiðina, har stóð hart stríð.
so kortið
uppsaksað
aftur og fram,
var næstan
Vit hildu sjálvsagt við
teimum allieraðu.
Tað kveldið danskurin
úr London steðgaði á og
5
home — smed lbs or
pE we.
Fæst hóskandi boð, selja vit hús okkara, matr. 56bx á Argjum,
sum er Stødlagøta 14
Húsini eru í trimum væl innrættaðum hæddum. Miðhæddin
frå byggiårinum 1977, loftshæddin frá fyrra helmingi av åttatiår
unum, kjallarin at kalla nyggjur im 1% år
Kjallarahæddin er sjålvstødug íbúð
toalett!
við brúsu og vaskikjallara
Miðhæddin er køkur
lett við karbaði
stor stova
brúsu og gongum
Loftshæddin er fittligt arbeiðs hvildarrum, »uti á loft Við SOV
møguleikum og øðrum,
Vindeygu.
eitt nú sjonvarpsstovu
Útsýnið er frálíkt serliga úr stovu og komrum í miðhæddini.
Ikki um at tala á loftinum, har tú sært allan Nólsoyarfjorðin
og væl meira enn tað.
Húsini eru nýmálað og grundin er nýpussað.
Grundøki er 625 fermetrar til viddar.
Annars er hvor hæddin 90 fermetrar, uttan loftshæddin
neðra. Sí annars
Upp
er bygdur kjallur í erva, fyrrum hjåløgdu
tekningar
Figgingin er heilt såmulig.
Ahugad kunnu
4 ACT)
venda sær til tlf. 14529 ella 15