hósdagur 26. juli 1990síða 8

Síða 8 tiðindablaðið Nr. 114 — 26. juli 1990 Bilurin stóð hálvanannan tíma myrkur Í bergholinum - eftir ferðsluvanlukkuna mánamorgunin. Hann var ikki avmerktur á nakran hátt, og kundi ættliga verið orsøk til fleiri óhapp KKA að KI IK I dá FKd, Á KK z } ir j IKT potitit I K D lur hansa o leing Lo Maðurir n 1; 3 af ng standandi har. og tryggjaði mær a i ta at í anann tima Snarhjålp var komin væ stóð dygst í bergið at Viamyrk í norðskálaberg leiðis áðrenn eg fx hann ú bert kom okkurt sigur hann um ein metur inn á sjálva Løgreglumaðurinn Átti koyribreytina. 18 fór á staðið hevði ongar ferðslutrýkantar við sær, og onki varð gjørt fyri at boða ødrum bilførarum frå, at har stóð ein myrkur bilur inni "Sera óheppið" Bert ein maður hevði politivakt í Eysturoynni månamorgunin. Og hann poliubilurin ikki at havt ferðslutrýkantar í vidførisråminum? - Jú, tað átti hann sjálvandi. Men havast skal eisini í huga at eg var einsamallur á vakt, og fór av stødini so skjótt eg helt tað vera ráðiligt. Stundir vóru ikki til gjølligar fyrireikingar. Skeivur atburður Ein annar løgreglumaður er ikki heilt samdur í, at politiið ikki kann biðja privatfólk hjálpa sær við arbeiðinum. - Tað hendir javnan at vit steðga bilum ið koma framvið, og biðja teir gera okkum ymiskar Í umleið hálvanannan tíma stóð hesin bilurin í tí myrka norðskálabergholinum månamorgunin - júst tá ferðslan er av tí mesta Mynd: Kalmar beinar - eitt nú at læna okkum ferðslutrýkantar, um vit hava ov fáar. Í hesum føri hevði avgjørt verið rætt at biðið ein ella tveir bilførarar staðið og blinkað við tann myrka bilin, til hann varð burturbeindur, sigur hann. - Tí vit skulu minnast til, at hetta er eitt sera myrkt berghol - og ferðslan er sjáldan so nógv sum júst tíðliga Framhald av síðu 2 ið tann parlamentariska viðgerðin. Og heilt avger- andi má tað vera, at nevndarviðgerðin verður so holl, at fægst møguligi ósvaraðir spurningar standa eftir, tá tingið skal atkveða um uppskotini Men vit vilja pástanda KKI IKT K h I ð s 3 et t so | s 1VgJØ IKK Tad, sum serliga fær okkum til at taka til penn- in aftur er fylgjandi brot úr meirilutaálitinum „Meirilutin vísir annars á, at hann soleiðis sum tað eisini skilst á einsteku broytingaruppskotunum i ávisan mun hevur tik- ið til eftirtektar leiðbein- ing og ráðgeving frá teim um sum hava verið á fundi við nevndini hetta er tann, at tá lands- stýrið framleiddi hesi upp- skot í skundi, komu yms- ar reglur at mangla, sum menn voru frammanundan samdir um í sam- gonguni. Tískil hevur fiskivinnunevndin, ella rættari sagt meirilutin í henni, meira at kalla virkað sum ein rættlesingarnevnd, sum bert skuldi syrgja fyri. at samsvar var millum lógar- uppskotini, og annars tað sum longu var avgjert áð- renn tingið kom upp í leik- in samgongu- Hetta merkir aftur, at hóast fiskivinnufelegini hava kunnað víst á, at ætl- aðu uppskotini høvdu ein hóp av brekum og eftir øll- um at dema ikki fara at loysa nakrar trupulleikar, so Kann SKI KK t KS KO n vid eftir € ðb ning og r iðger frá fiskivinnufeløg inum. Tó so, »manning NNINE nøkrum upp- skotum! Alt hetta er hent, hóast sovæl løgmadur sum landsstýrismaðurin í fiski- vinnumálum hava givið tilsøgn um, at vinnan „skuldi sleppa uppí part<, tá fiskivinnan skuldi við- gerast. Og lógin um fiski- vinnuráð segði eisini tað sama. Men hvussu skuldu vit kunna rokna við tí fyrra, tá ikki kann roknast við tí seinna!!! Samanumtikið má sig- ast, at henda >tingvið- gerð< hevur verið ein farsa, sum skuldi verið óverdug fyri eitthvert lóg- gávuting. Annars er vert, at tað áhuga- meirilutin í hvussu er umvegis ásann ar, at fiskimenn verða við sviðið soð, har sagt verð ur: „Hin vegin er eyðvit- að, at størri handilslig krev í fyrstani kunnu kennast ørkymlandi og stundum eisini skapa 0 tryggleika hjá teimum, sum hava dagliga yrki sitt innan vinnugreinina Kortini er tað meirilutans meting, at landsstýrið hevur lagt upp fyri í so máta. Tí legtingsmál um varðveitan av dagstudn- ingsskipanini fer at tryggja rimiligan fiskimonnum minstavinning Nu duga vit ikki at siggja, at tad kann vera »at leggja uppfyri« »Otryggleika« bert at stað- festa eina skipan, sum longu finst. Vit eru annars ræddir fyri at tann av samgonguni væntadi »Ootryggleiki« hjá fiski- monnum ikki bert verður avmarkaður til >í uni«, Annars ivadust vit ikki í, at uppskotini hjá lands- stýrinum um at fyrst- avtaka eimildina fyri eðrum enn ráfisk var mánamorgun. S-S- kalvaskipum og verk- smiðjutrolarar á svart- kjaftaveiðu. Her er í ollum forum talan um lægst- lentu fiskimenninar í flot- anum. Fyri at gera mynd- ina av »vælvildini« hjá samgonguni hevur fullkomna landsstýrið uttan lógarheimild samtykt at sýta feroyskum fiski- monnum á føroyskum skipum, sum fara hinu- megin knettin at leita eft- ir nýggjum fiskileiðum, minstulenartrygd. At enda skal verða sagt, at vit síðan uppritið kom fram, hava roynt at við- gera hesi uppskot gjella, og í hvussu er meira gjølla enn samgongan sjálv hev- ur gjørt. Men hetta hevur ikki havt minstu ávirkan. Nú hava vit bert eftir tann ika, sum er í einum øgdum sáttmála, so margháttligu ikki gi orðið er tingvidgerå« er at Selnasta sagt í hesum máli Við heilsan Feroya Fiskimannafelag Oli Jac »osen