hósdagur 26. juli 1990síða 18

- - tiAindahlo Aj 26. juli 1990 44 neyt á Hvitanesi fyr - nu bert ein kúgv eftir Jú, vit hava eina KUÐV og tað er eimasta kugv, ið eftir er á Hvíta nesi. Men nú er ringt at sleppa við kunni á treðna Ég slapp ikki í fjør við henni; eingir vegir eru, og bilferarunum dámar ikki, at farið verður eftir kovri- við neytum., tí tað vegnum skjótt, at tey kunnu k ; in bil. G I Vé ið b K ið Korin nu £ IKK 3 dið evð na upp kal 3 að i" ø Ja, Jens koyrir enn, noast hann er 82 ara gam al Alla mina tid ? havt henur“ leingi hat ( Eg havi havt henur alla mína tíð Heuði pápi tygara eisini hønur , hønur. Hann he ær} s m k ] r vi mer y æt på Þú RÅ Mer 1 ” F a. 1 1 Å in Å Hvitanesi búgva brødurnir Jens og Jacob Jacobsen. Teir hava ta einu kúnnu, ið eftir er å Hvitanesi, umframt ein kvigukålv. Einaferd um dagin vitjar teir nidan å tróðna oman fyri bygdina - i Rossagil - har teir hava dunnur og høsn. Hønurnar hevur Jacob havt síðani hann var ungur, og ongantíð hevur hann blandað útlendskt slag uppí. Eldri bróðurin, Jens, sum er 82, koyrir enn bil, oftast niðan á Trødna. Búnaðarblaðið, sum júst er útkomið, hevur hitt teir báðar. Vit loyva okkum at prenta samrøduna. Tað er Marjun Simonsen, sum skrivað hevur og tikið myndirnar Fy # # * FN, - >» 5 få i } — ei. * Brødurnir Jens, 82, og Jacob Jacobsen, 77, avmyndaðir framman fyri húsini á Hvítanesi. } y f tit Í r t rt r yy Í nr ] 1 Hvaðani fingu ønu slakti eg tær gomlu kordblanding og korn, og Nu eru ikki nógv neyt her fyrstan na t tvøum h é 1 yrstan tíð Hvat geva tygum høn- tað dámar teimum væl um leiðir. Er tað eitt aftur- Tad var ymsa staðni = unum stig, halda tygum? frá; tå í tíðini høvdu øll henur. Eitt Eg gevi teimum re- Nógv neyt fyrr Ja, tað gongur tann skeiva vegin. Á Hvítanesi vóru nógv neyt fyrr; tað mesta, eg veit um, at her hevur verið, er 44. Bøurin sum hasin grái hanin har hevur »skegg«; slag tað slagið stavar frá einum eggi, eg fyri mongum árum síðani Fl er so mikið stórur. Tá fekk úr Hoyvík vóru eini 11-12 hús á Hava ti 7 har } - P . : Hava tit altid havt høn Hvitanesi, og hvørt ein- asta hús hevði neyt. Tað mesta, vit hava havt, er 8 neyt. urnar her á treðni? Nei, fyrr hevdu vit tær niðri við hús, men síð- an kríggið ella har um leið hava vit havt tær uppi á Ob Seldu mjólk til H sanatoriið } Var tá vanligt at selja Hjá hent er tol mjólkina? gt, men lunnunu Ja, tað varð selt om- ll eg eing lær verp an á sanatoriið i Hovdøl- um. Ég fór seinni í 30- gs árunum at selja mjólk til meiaríið eg Vard att t rið mar ð. Tá id eir rygginum får } o Kvígukálvurin. Oman til sanatoriið varð alt borið í hondunum í spannum. Men tá ið eg fór at selja til meiaríið, bar eg í dunki á rygginum. Dunkarnir tóku 20 pottar. Nógv at gjalda Var tað eitt strævið kv * Ja, tað var nógv stríð. Og harumframt var fyrr nógv at gjalda hjá hvíranesifólki, eitt nú traðirnar, sum um árið. Tey gjalda 3 kr. fyri kúnna og 2 leiga fyri var 4 kr mattu krónur fyri kviguna Hvert húski hevði ikki loyvi til at hava melr enn eina Kugv og eina kvi; í haganum Harumft t skuldi gjald } að Var x ans. Ein dagløn var 80 oyru ta Tara ur Sandvikum Hvitanesmenn høvdu rætt til at taka tara i Sandvikum til at tada vid, tå id teir veltu korn. Tad varð borið i leypi. Nógv korn varð velt her á trað- unum. Minnast tygum, tá ið korn varð velt her? — Jú, tey veltu eitt sindur av korni her undir krígnum. Í Sandvíkum hevdu hvítanesfólk rætt til at taka taran, sum lá innan fyri tarabrúnna. Tann utt- ara kantin út móti sjónum máttu tey ikki bróta, tí hann átti sundsbóndin. Sáttmálin við hovviks- bóndan segði tað, at ikki loyvt hjá hvítanes- fólki at hava gas, a í hund Hetta hevur verið hildið til fyri nøkrum árum síðani 1 eila ross