hósdagur 2. august 1990síða 15

Nr. 117 2. august 1990 lesarabrøv Síða 15 Vit eiga at verja okkum So hevur tann årligi hvala- fundurin i IWC verið aft- ur, og vid honum tær afturvendandi ræðu- ella lygusegurnar um grinda- dráp okkara. Hesin fundur er nú farin so langt frå upprunamåli sinum, at ein av røttum kann spyrja, hvat vit norðurlendingar hava har at gera. Í dag eru tað hvørvisfanatikarar«, styra hesum fundi. EIA, sum var ókendur felagsskapur, til tey órógvaðu eitt grindadráp í Vestmanna, so hetta vardi alt ov leingi, og hvalirnir liðu óneyðuga nógv, hevur aftur sent film sín til fjøl- miðlar um allan heim. Hesi fjelmiðlar, sum fyri stóran part liva av blóði og ræðslu, taka glað- beintir móti hesum »kassasucces«. Í bókini, sum Føroya Banki gav ut, tå hesin fylti 75 år, stendur yvirlit yvir, hvussu nógvir hvalir vórðu dripnir frá ár 1900 til 1979. Í meðal vóru 1125 hvalir dripnir um árið hesi 80 ár- ini. Taka vit nú hesi 80 árini og býta tey í 10 ár, sær myndin soleiðis út: Þvum- sum markanta fallið í dripnum hvalum frá seksti- til sjey tiårini sum »progv« fyri, at grindastovnurin er í minking, men tað er so dyggiliga víst aftur, ikki minst av teimum sjálvum, tá tey í bók, tey júst hava givið út, siga, at 500.000 smáhvalir verða dripnir um árið. Hóast hetta risa- tal (sum man vera í meira lagi) er stovnurin ikki hóttur!! Sum tey sjálvi siga, so gevast hesi fólk ongantíð við teirra ágangi, og tað mugu vit trúgva. Eitt er vist, tey vildu verið tey keddastu, um vit góvust at drepa grind, tí hvat skuldu tey so liva av? Er hetta kanska kjarnin í tí heila? Er tað heldur ein vinnuvegur enn djór, sum verjast skal? Hesir yvirgangskroppar ella umhvervisverndarfe- lagsskapir, um ein vil, eru fanantikarar og kunnu samanberast við politisk- ar-, moralskar-, trúar- og aðrar fanatikarar, sum ikki fara av vegnum fyri at myrða, um tey meta, tað vera rætt! Ein kann ikki fáa tey í talu, títtey hava ikki rúmd fyri tí at lurta. í teirra sjúku heilum er bert rúmd Hvalir dripnir Tíggjuár = í meðal um árið 1900—1909 514 1910—1919 646 1920—1929 451 1930—1939 1348 1940—1949 1685 1950—1959 1750 1960—1969 1706 1970—1979 900 Hesi tel áttu at verið fyri tí, tey meta vera okkara oyða fyri, at ikki prógv grindadráp nakran stovn. EIA hevur brúkt tað teirra »yvirbevisning«, so er tað óansæð, um hesin eitur heilagt kríggj, vernd av hvali, kópi, umhvervi, vernd av hesum ella vernd av hinum Ein kann ikki við van- ligum argumentum fáa tey at steðga við tí, tey eru bitin av. Ein amerikumaður ásannaði hetta, tá hann í sjónvarpi varð spurdur, hvat gerast kundi fyri at steðga Ghadaffi — ein annar fanatikari. — Hann svaraði stutt og greitt: »Shoot him!« Tey fara kleyvandi gjøgnum teirra egnu ó- humsku, uttan at síggja hana, eftir feroyingum 0.Ø. Eins og krossfarararnir á sinni verða tey brúkt av t.d. onglendingum, sum í teimum hava sæð ein »funnan frens« sum am- boð at teppa okkum norð- urlendingar, sum jú hava verið rættiliga argir inn á kjarnorkukest onglend- inga uttan fyri okkara dyr, langt burtur frá væl- sópaðu durum Maggie 's. Nógvir eru teir neyðar tápulingar, sum oysa pen- ing í hetta sirkus og sum onki annað kenna til djór enn sloyftuskrýddar kett- ur, frakkaklæddar hundar ella innilæstar kanariu- fuglar á ovastu hædd mitt í London, New York, Keypmannahavn, Amst- erdam, Stockholm ella eð- rum stórbýum. Hesi djór sleppa sjáldan ella ongantíð út fyri dyr, men mugu hava kassar við keyptum sandi í at „loysa sær buksurnar« i. Tey síggja aldri skapn- ingar av sama slagi sum tey sjálvi. Ella hvussu við djóra- gørdunum? Djórini, ið har eru, verða tikin úr teirra náttúrliga umhvervi í Afrika, Suður- amerika, India o.a.st. við bert tí eina endamáli, at stovunum kring OYRRIGT ve, dá Sunday Mirror hevur havt ein ella annar, eina til tvær ferðir um árið, tá hann ella hon ikki veit, hvat hann skal gera av sær, fer í hesar pínslunnar forgarðar at arga hesi djór. Hvat skal gerast við hesar fanatisku yvir- gangskroppar? Er tað rætt, sum longu er gjert? Tað havi eg hildið — til nú! Men vit hava sæð, at tað onki nyttar. Tó kunnu vit siga, at vit hava roynt at vísa teimum og um- heiminum, at vit fegin vilja, at grindadrápið skal vera so humant sum gjer- ligt. Vit hava eftirlíkað nógvum av teirra krevum, sum vit hava mett vóru rímilig. Men tað nyttar tó onki longur bert at vera fittur, tí tá vit hava eftir- líkað einum kravi, seta tey eitt annað í staðin. Tann seinasti, sum var her, metti okkum javnlík- ar mannaátarum, tí tað versta er ikki, at vit drepa rættur á mat Maturin sum serliga ferða!“ hvalirnar, men at vit eisini eta teir, er tað mest bar- bariska! 1. juli í ár hevði bretska blaðið „Sunday Mirror« (sum mangan hevur havt blóðdryppandi greinar um grindadráp) eina grein um, hvussu illa vit fara við lundanum. Har var m.a. mynd av vekrum sprundi, sum hevði lunda- bein og -nev hangandi í oyrunum, og varð ikki sert gjert burtur úr tí. Tað næsta verður helst fiskurin!!! Nú er upp til politikar- arnar at vísa, hvat teir duga, vilja og tora. Hesi fólk, sum nú skjótt í langa tíð hava lopið á okkum og roynt at skaða okkara viðkvæma ídnað, gevast ikki uttan so, at tey verða tvungin til tað. Tey eiga at verða rokn- að sum álopsfólk og at verða vidgjørd sum slík. Tað má haldast nógv betur eftirlit við teimum, tá tey koma higar, tí tað er ongin ivi um, at tey eru her hvert ár, helst fleiri ferðir um árið. Tey eiga at verða rokn- að sum óynskt og víst av landinum so skjótt tey seta fótin á klettarnar. Vit kenna fleiri av teim- um: Leiðaran Allan Thornton hava vit sæð fleiri ferðir her, somuleiðis Jennifer Gibbs (?) og Dave Currey, sum er hann, iå oftast verður endurgivin í bretsku fjelmiðlunum. Vit mugu gera okkum greitt, at vit verða álopin, og eiga tí at verja okkum sum slík. Vit eiga ikki at lata nak- ran ella nakað rura okkum í blund, sum onglendingar vórðu á sinni, tá Chamber- lain kom aftur av tí til- tikna fundinum við enn ein fanatikara, sum eisini metti sína hugsan ta bein- astu!!! Ólavur á Heygum a AA AA AA AA A [AA AA [AA [f[ f[f[ ff [ [fy [A[A[f[f[ [ff Svevur Føroya Handverkarafelag? Hvar er formaðurin i Før- oya Handverkarafelag ella felagið, nú ið frættist at póllendingar arbeiða á Tórshavnar Skipasmiðju fyri eina tímalen á 17 kr., vanlig handverkaralen er kr. 84,99 pr. tíma. Formaðurin í Handverkarafelag Feroya ið eis- ini er formaður í Havnar Handverkarafelag, gid at vita, at hevur hesir úr Póllandi ar- Hann eisarar beiða fyri undirlen ekk áheitan um at ad við málið. Svarið handverkarin fekk, ið gjørdi hann sum gera formann varugan við at sáttmálin ikki bleiv hildin, var, at ikki var tað gamansleikur at koma í holt við Poul Mohr ella Mohrarnar. Hver skal siga, hesir harramenn kunnu gera sum teir vilja. Ein skuldi trúð, at tíðin var farin frá okkum, nakrir hildu seg Vera so stórar har kunnu spæla harram« og ganga xálar maiar um lógir og sum tad pi teimum Hvat sigur Før Handverksmeistarafelag har Skipasmidjan/Poul Mohr er limur, til at teir ikki halda såttmålan, men undirbetala arbeidsfølk, tad er kanska i lagi, tå talan er um undirbetaling, tað verður ikki åtalad. Hvat sigur Landsstýrið til, at útlendingar koma til Foroya at taka av arbeiði, ið er, frá okkara handverk arum, nú stórur partur teir í rbeið leysur nyb er Og s it 1 t 1 SKUidu I mer bert gera sveisiarbeiði, ti ikki skuldi vera meguligt BUUS at fáa nóg mikið av sveis- arum her á landi. Av tí at hetta er so sera bílig arbeiðsmegi, fáa hesir alt fyrifall afturat, før H menn nú andi arbeið oysku handverkararnir er a oa lýri 2 arbeiðsn úr Póllandi verður út nyttað groft sum arbeiðs- megi fyri sum frættist bert 17 kr. um tíman. Bæði stjórin á Skipa- smiðjuni Poul Mohr og formaður Feroya Hand- verkarafelags Høgni Høi- gaard skuldu skammad seg. P M í hann ú ttar hesar menn sum i ðsmt løgn Høj ir en é x x 1 æt ) iI ør? rå teir á 1 heiligdagar, men tað er kanska í lagi, at lógir verða brotnar, tá tað er tann stóri maðurin Poul Mohr, lógirnar galda nokk ikki fyri hann, umframt fær hann gjørt hetta við vælsignilsi frå Hegna Hejgaard. Hesin Hegni Hejgaard førur at finnast at øllum eðrum akfelagsleidarun ikk minst i arbeidarafeløgun hiklið heiligdagslógina 1 í rá íiogna I 1 k k Tors nar St past ðju Handverkarar