leygardagur 1. september 1990síða 23
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
ið
Are
Le
EL esse,
re
H
3
Í
Í
Nr. 130 — 1. september 1990
húsinum
Týsdagin tann 4. sept. 90
letur upp í listaframsýn-
ing við myndum hjá Phi-
lippe Carré í Dansistovuni
í Norðurlandahúsinum.
Framsýningin
»Ålvatinganest«, og er við
klippmyndum úr
um. Hesaferð eru myndir-
nar eina mest úr Havn,
gamla Havnin, Tinganes,
Eystaravág, Vestaravág,
undir Ryggi, Vaglið o.s.fr.
Myndirnar leiða áskoðar-
an gjøgnum geturnar,
smogurnar og skotini i
hjartanum í býnum.
Heitið >Alvatinganest<
lýsir sambandið millum
dreym og veruleika — fat-
anin manað fram av
gomlu Havnini.
kallast
Feroy-
Philippe Carré er feddur
20. august 1953 í Bour-
gogne í Fraklandi. Hann
hevur lisið á [Institut
francais de Photographie í
1971-73 og hevur
starvast í
varpinum sum filmstekn-
ikari. Vetrarhálvuna 1986-
87 gekk hann á tekni-
skeiði á Grafiska skúlan-
um í Árhus.
Summarið 1975 var
hann fyrstu ferð í Feroy
um og ferðaðist, og vitjaði
síðani aftur fleiri ferðir.
Síðan summarið 1987 hev-
ur hann verið búfastur.
Hann ger myndir til bek-
ur, tónleik og plátur, men
mest lýsir hann í nyndum
París
franska sjón-
sínar kenslur og hugnám
Hann
fæst serliga við at gera
av »klettunum«.
Listamaðurin Philippe Carré letur týsdagin upp
ramsýning við klippmyndum í Norðurlanda-
Klippmyndirnar
motiv úr Havnini
myndir úr pappírsklippi.
Hetta myndaslagið fór
hann undir fyrstu ferð, tá
hann var í Feroyum í
1981. Síðan hevur hann
havt klippmyndir við for-
oyskum myndevnum á
Olavsøkuframsyningum,
hann hevur havt fyra
framsyningar i Smidjuni i
Litluvik og eina i Klingr-
uni i Nordurlandahusin-
um i 1985.
Framsyningin = »Alva-
tinganest« er opin til 20.
september. Vid eru 21
myndir.
300 miljónir.
fara at vænta I
Á tingfundi í gjár legði
Ivan Johannesen,
fíggjarmálaráðharri
fram uppskot til fíggj-
arlóg fyri komandi ár.
|
Fíggjarlógaruppskotin
um eru inntgkurnar
mettar til 2.7 mia. og
rakstrarútreiðslurnar til
2.667 mia. Haraftrat
koma útreiðslurnar til
ílógur, sum eru mettar
til 284 miljónir. Sostatt
verða 250 miljónir í
halli. Aftrat teimum
koma tær 41 miljón-
irnar í gjaldforis-
frágongd. Tí verður
gjaldføristørvurin 291
miljónir sambært
fýggjarlógini fyri
1991.
Ætlanin er í fyrsta
lagi at fíggja henda
gjaldføristørv vid at
umleggja effektiv ved-
hald ul lån. Í ødrum
lagi vid figging til
itøkiligar ætlanir og i
tridja lagi sum lån til
at styrkja gjaldføri
landskassans sum
heild, sigur
landsstýrið.
Landsstýrið heldur
rn
tað vera Ogjørligt at at
fáa vent gongdini frá
einum væntaðum halli
uppá millum 5 og 600
miljónir til javnvág
eftir bert einum ári,
verður m.a. sagt í
viðmerkingunum til
fíggjarlógaruppskotið.
Vit fara í komandi
blødum at viðgera teir
ymisku partarnar av
fíggjarlógini.
tor.-
hava
Tjaldrið Sigur mæ,
mæ, mæ
Mangan hevur ein hug
at spyrja: Hvør er mein-
ingin við gllum tí, sum
fer fram.
Føroyski gerandisdag-
urin hevur eitt nú hesa
seinastu vikuna av álv-
ara lagt upp til hendan
spurning.
Ikki minst, nú hin
burturvilsta >Kongs-
bókin< og tilhoyrandi
innskrivaða >Seyða-
brævið< eru komin aftur
í aftur, og nú norðmenn
hava vavt seg sjálvan
upp í kreppuna í
Miðeystri.
>Tjaldrið< avstað
Fyri at taka tað seinna
fyrst: Eftir at danir meiri
ella minni hava lagt
trýst á gomlu ríkis-
felagar sínar í Noregi,
boygdu Syse og teir seg.
Tí er nú eitt norskt
skip á veg í Persara-
flógvan at »hjålpa ul<.
Talan er um eitt sjó-
verjuskip við kanón um-
borð.
Hetta er avgjørt nakað,
ið átti at vakt tankan í
okkara fremsta rað um,
at føroyingar eisini áttu
at sýnt Sameindu Tjóð-
um samhug og sent
annadhvørt >Tjaldrið<
ella »Olav Halga< niður
at halda í oyruni á Sad-
dam Hussein — eftir-
navnið minnir forrestin
ikki sørt um Sundstein...
Líka frægt
Í hvussu er má
tað metast sum eins
klókt og tað er at senda
>Tjaldrið< upp til New
Foundlands at ansa eftir
har.
Tá vit nú einaferð
hava møguleikan at
standa måt vid adrar i
hernadarliga sæddum
maritimum førleika, eig-
ur kjansurin ikki at fara
framvið.
»Mæ, mæ, mæ...
Tað næsta, sum hesa
vikuna hevur upptikið
fólk — ella rætiari: Sum
fólk eru vorðin noydd at
lata seg upptaka av, er
>Kongsbókin< og so tað
vælsignaða >Seyða-
brævið<.
Eftir at hava verið í út
legd í margfald manna-
minni, eru hesi miðald-
arvirði føroyinga komin
aftur til Føroya.
Hetta hevur havt so
stóran tydning, at nevnd
síðan 1987 hevur av øll-
um alvi arbeitt fyri hesi
søk
Arbeiðsskapandi
Og hvat tá?
Úttan í hvussu er
»Seydabrævid« høvdu
Føroyar sæð illa út. Ikki
hevði verið væl statt,
um hetta tydning-
armikla bræv í allari
framtíð framhaldandi
skuldi dvølt í Svialandi
So høvdu í hvussu er
tey fólkini verið arbeiðs-
leys, sum nú uttan iva
fáa sum lívsyrki at
kanna og granska hetta
bræv, til funnið er fram
til teir Ófatiligu dýrgripir
og loyndardómar, sum í
hesum brævi fjala seg.
Gott, Signar
Ikki er ofta, at føroying-
ar duga so væl at sýna
gestablídni, sum okkara
varaløgmaður sýndi tað
mikukvøldid, tå hann
røddi fyri svenska
mentamálaráðharanum
Bengt Gøransson.
Sviin fekk eitt snar-
skeið í føroyskum, sum
uttan minsta iva fer at
koma honum til góða
seinni. Tí aftur kemur
hann óivað, sum tosað
varð um norrønt sam-
starv av øllum teimum
rødandi.
Annars er ófatiligt, at
sviar í hesum góðu post-
sambandsdøgum ikki
bara settu eitt vanligt
frímerki á hatta brævið
— ella hvussu við tele-
faksi?
Oforsvarligt
Eftir er so bert eitt at
nevna/finnast at.
Mær tykir tað vera
dekan ov nasadjarvt at
lata danska (!!!) flogfar-
10 lenda í Bergen,
hvørja ferð ov mjørka-
tjúkt var at lenda í Våg-
um.
Hilmar Jan Han-
sen skrivar í sjón-
armiðinum í dag
um >Tjaldrið< og
>Seyðabrævið<.
Havi eg lært mína
søgu rætt, var tað júst í
Bergen, at »Scydabræv-
ið< seinast hvar
Tí máttu teir heldur
lagt doyin á fingið hatta
flogfarið niður onkra
aðrastaðni. Kanska í Ís-
landi?
Síðsta hjartasuffið
Og so síðsta hjartasuff-
ið. Hví í allari víðu verð
skuldi bert eitt av seks
fólkum í landsstýrinum
røkja eina so tydning-
armikla uppgávu, sum
at bíða eftir brævinum
vesturi í Vágunum.
Slíkt má ikki henda
aftur!
Næstu ferð mugu í
minsta lagi vera tvey
umboð fyri landsstýrið,
og annað teirra eigur
helst at vera sjálvur løg-
maður.
Hilmar Jan Hansen
Síða 23