leygardagur 8. september 1990síða 13

tíma ikki so væl at fara útí, og dreingir í sama aldri, dáma best at arga og beistast. Seinni komu hesi ung- fólk í svimjihylin við egn- um børnum, og tað hugtók meg hvørja ferð at síggja, at tey vóru vorðin av fitt- astu fólkum og høvdu Nr. 135 — 8. september 1990 stóra umsorgan fyri børn- um sínum. ANSAÐ FLEIRI ÆTTARLIÐUM - Eg havi ansað eftir fleiri ættarliðum, tíðina eg havi arbeitt í svimji- hylinum, eini trý-fýra ættarlið. Nú spyrji eg ong- antíð, hvørji foreldrini eru, men heldur eftir ommu ella abba. Tíðirnar broyt- ast, sigur Johan og smírist. Johan Norðfoss fer aftur í tíðina, tá svimjihylurin í Gundadali bert var opin um summarið. - Vit vóru tveir mans og tvær kvinnur í starvi. Tað vóru tær báðar Sára Hansen og Karin Joensen, Ivan Carlsen og eg. Tá var svimjihylurin bert lívbjagarar, so trygdin er í lagi. STÚRIR IKKI FYRI FRAMTIÐINI Johan Norðfoss tosar í nútíð og greiður frá, hvussu um ráðandi hetta er, eins og var h ram- vegis eir a av gerandisdegnum í Svimji- høllini Er tað torført at venja seg til pensionistatilveruna? - Higartil havi eg ikki havt stundir at hugsa um tað. Eg gavst fyri fýra døgum síðani, so í grundini er hetta summarfritid min. Er broytingin stør frå ti tå tók við starvinum í gamla svimjihylinum og til nú- tíðina og nýggju høllina? vimji- - Sjálvandi er broytingin stór. Eg havi verið við síðani vit sum smådrongir spældu okkum í einum hyli, nærindis gamla svimjihyli. Harnæst tá vit fingu hyl, og seinni umklæðisrúm. Seinast, tá vit fingu svimjihøllina og flýtt vatn at svimja í. Jú, broytingarnar eru nógvar og stórar. Áður dugdu havnarhørn ikki at svimja, men hetta er nú farið í søguna. Seinastu árini er talið av viljandi í svimjihøllini eisini vaksið munandi, og eg haldi at havnarfólk eru fegin um nýggju høllina, sum eisini hevur riggað serstakliga væl. - Eg haldi at Tórshavnar Kommuna hevur verið heppin við hesi høllini, sum hevur roynst okkum væl, bæði tekniskt og á annan hátt - eitt nú eru nærum ongar umvælingar gjørdar, síðan høllin var tikin i nytslu. EITT HJARTASUFF - Skuldi tað kortini verid eitt hjartasuff, so haldi eg at SEV skal eiga tað, tí tað darvar øllum, tá streymslit so ofta kemur fyri. Umklæðisrúmini Johan Norðfoss: - Vit í svimjihøllni hava altid lagt dent å at læra børnini sjålvsåbyrgd. Aktaðu tey ikki reglurnar, fingu tey forboð móti at svimja. Kortini var tað sjáldan, at bønini fingu meira enn eina ávaring, tí teimum dáma so væl at svimja, at tey ikki vilja vera tað fyri uttan orð: Dagny Joensen Mynd: Kalmar hava einki dagsljós, og ti verður bølamyrkt, um SEV svíkur. Tá kann gerast ruðuleiki, tí fólk gerast Otrygg og bangin, umframt at tað eisini rakar teknisku útgerðina. Hvussu var tað at fara frá arbeiði seinasta dagin? - Tað var ein undarlig kensla, ikki stuttligt, vil eg siga. Tað gjørdist tó ein veitsludagur, sum eg altíð fari at minnast aftur á við gleði. Starvsfólkini skip- aðu fyri veitslu seinna- partin og tey handaðu mær gávur. Tá hetta var av, fóru vit oman á Býráðið, har talur vóru hildnar og gávur handaðar. - Ja, sigur Johann Noð- foss hugsunarsamur. Nú er gerandisdagur aftur, men eg stúri ikki fyri fram-tíðini. Eg eigi bát og havi nógv at takast við í og kring húsini. Øll børnini - triggir synir við familju - eru grannar okkara, so her verdur ikki kediligt ella einsligt hjå okkum. - Tad er so løgid at hugsa sær, men eg havi ongantíð verið arbeiðs- leysur - ikki ein einasta dag, síðani eg fór úr skúla- num, at kalla. Tað eri eg takksamur fyri. At enda biður Johan Norðfoss heilsa øllum starvsfólkunum í svimji- høllini og teimum fólkum, sum hann hevur havt dag- ligtsamband við hesi árini og ynskir teimum alt gott framyvir. Heilsanin er eisini ul Býraðið í Havn. Devul sett »Devu er bygdur i sjoni r svenska rithøv m Lars Norén verður saman! við SO 4 ré og Ber £ i€ir r 11 SK kandinav SK 1pp Få Hvø Virgir doyr og skal g Frank X 1 bróð nt 4 h« er vid øskuni móðirini, bjóða t innahjún unum, J og Thom as, inna áa ein lítl- an Ein + leiri blóðið ker sum nátt øll fýra dr mn I ett 1 . ur 1 kok, og lidur verda in alt meira marrukent sålarligt spæl um, hvør kann eyð ykja og pína mest. Øl! vápn verða nýtt, Katarina leggur upp til Thomas, og Frank til Jennu. Filmur liggur til tíðir á m num til tað ótolandi pínandi, men tað rta skemt- ið lúrir tíðina aft- anfyri o pir hyggj- aranum gnum tær ogvusli; rrusturnar. Synin: Filmsfe- lagnum bert fyri limir, ] ber at tekna 3 dyrnar ådrenn syning. Limagjal fyri films- årid 19 r 110 kr. Átgong ið kostar 30 kr ferð Demoner. Sveríki 1986. 120 minuttir Leikstjórnað: Carsten Brandt Handrit: Carsten Brandt eftir leiki Lars Norén's Leikandi: Ewa Frøling, Lars Green, Bjørn Gra- nath og Pia Oscarsson. Lesnadur: Tusind Øjne 88 og 91, Levende Bill- eder 7/1986