leygardagur 29. september 1990síða 12

Tå tú kemur 4 r X í r er" i Vidii inn ny y I Ut nnandura Ann-Margit kemur fanginum situr líti Agn: sum ein líul kongur. Av tí at mamma hansara ikki sum vanligt er, hevur arm arnar verjandi um sonin, ti hon skal koma sær fram í KOYTISLØLN hevur hanr iv sær Sjálvum lært at balansera Það sæst hvussu tryggur hann situr 10ast hann bert r Il nánaðar I SKRÆDDARA SEYMAD 1 } 4 1 i Ann-Marg k JOX n, Cr IKK - - MA n I tI Srar k n kk k P r > IK i 1 i í 1 i ( X Á h k * x man x ka + ' | li var stutt lyst undir Vælkomið lítla barn Sostalinum 21. oktober 1989. Fyri oll foreldur er tað ivleyst eitt undur, tá eitt barn verður føtt, men við hesum, var tað eins og eitt sindur meira. Hetta er ein solskinsøga, sum kanska var veruleikafjar, bert fyri fáum árum síðar SORGARLEIKUR Foreldrini hjá As fyri sløkun tru > r Margit var tå i8 år: pg gekk á HI ik > 1å ti i Í i lá, SjØTGIS r % r | wekað fy at vitja sjá | KKUM 1 KOYriStoR, og á nar bleiv lamin í beinunum og hevur sitid í koyristólt síðani Hóast livsumstødurnar broyttust munandi fyri Ann-Margit og Jákup J A ft ocnsen, so full u tey ikki i (Cy handil Yong handilshusini im Jåkup tekn- harnæst um hjå hjå Ann n kundi husini prestur vigdiu tey. Á hr > tor, Í ; brúðarferðini fóru tey ti ONGIN TRUPULLEIKI Ann Margit Skriva endiliga, at tað als ikki er nakar trupullciki hjá rør- slubrekadum at ferðast Vit hava ferðast nógv, og tú fært altíð hjálp í og úr flogfari. Gistingarhús eru altíð, sum kunnu húsa rørslubrekadum, tað er bert ein spurningur um at kanna vidurskiftini, áðrenn avgjørt verður, hvar ferðin skal gang: mær børn, og tað var eisin greitt St eftir terðslu óhappið, at tað ikki fór at rða ØL t. Men vit hava kortini ikki ætlað kkum bór fyrr enn nú Vit fl 3 Tad r K VASLIK Mamma í koyristóli: Eg vil hava fl KEISARASKURÐ Jákup Joensen, er júst komin heim at fáa sær ein kaffimunn, hann sigur: Vit keyptu okkum eina bók, sum vístu í myndum, hvussu forstrið vaks og fylgdu við, sum fráleið Tad var spennandi og vit gleddu okkum, eins og helst flest foreldur gera Tá Ann-Margit skuldi ga, fóru vit ul Havnar Tad var 10 dagar áðrenn Agnar varð føddur, og eg tók mær frí úr arbeiði, sc eiga, vit kundu vera saman um tað, sum skuldi henda. A Landssjúkrahúsinum vóru vit sera væl móttikin og eg slapp at vera hjá Ann-Margit ul hon heyði atl Ann-Margit Nakrir trupulleikar vóru, eitt nú tí Fødingardeildin ikki so rumlig, sum tað av og á er neyðugt, tá tú ert rørslu brekað. Starvsfólkið fekk tó útvega hjålpitol frá Hjálpmtólarmiðstøðini og Jákup var har og stuðlaði meg. Vit vóru trygg og var væl nøgd vid alt, sum tey gjørdu fyri okkum á Foð- ingardeildini Ætlanin var ikki at Ann- Margit skuldi fáa keisara- skurð, men av tí at verkir- nir vóru so veikir, og ti barnið var so stórt (Agnar vigadi yvir átta pund), var avgjørt at gera tað kortin. Jákup Joensen: - Eg var hjástaddur, tá Ann-Margit fekk keisaraskurð, og eg noyðist at viðganga, at tað var ein hugtakandi løta. Ann-Margit: - Eg varð ikki doyvd á tann hátt, at eg ikki kundi fylgja við í tí, sum fór fram. Eg fekk doyving i mønuna, og Jákup sat hjá mær og segði mær frá, hvussu leikur fór fram. Tað var einki hóvasták, og eg var ikki bangin ella fekk ilt á nakran hátt. Og so bráddliga var ein persónur afturat í rúmi- num, siga Ann-Margit og Jákup í einum. Tað var so r uppliving, at tað in kann ist Ira í Jun Aenar SE rur k H farin at anga tramvið, roynir at la seg ul borðið har vit I d, OF VOL av ongum, um Nr. 150 29. september 1990 Nr. 150 — 29. september 1990 tað vit tosa um. Foreldrini eygleiða hann brosandi. Er tað vanligt at kvinnur í koyristóli fáa bórn? - Tað hugsaðu vit ikki Hóast Ann-Margit situr í koyristóli, so er tað einki sum hindar henni í flestu gerðarmálum í heiminum. Húsini eru innrættað eftir tørvi, sum her tá Agnar skal skiftast. Ann-Margit Joensen: - okkum saman. um, áðrenn vit gjørdu av at fáa Agnar. Men tá eg var komin um hálva leið í barnsburðartíðini, var grein um hetta í einum blað, sum eg fái frá felag, sum júst er fyri fólk við slíkum breki. Tað snúi seg um eina konu sum var so lamin, at hon heldur aði Tað er eingin trupuleiki at ansa Agnari, og vit hugna ikki kundi halda barni- num. Eisini onnur dómi vóru um foreldur. sum hóast brek, høvdu fingið børn. Eg kundi her fáa upplýsingar um møguligar trupulleikar, sum kundu standast i samband vid barnsburð, men tað hevur ikki verið nakar trupulleiki hjá okkum. Henda sama kona hevur nú fingið næsta barnið. Ætla tit tykkum fleir bórn? - Ja, vit kundi hugsað okkum eini tvey børn afturat, og nú noyðist eg at skunda mær, áðrenn eg blívi ov gomul, sigur Ann- Margit og brosar. Hon er nú 28 ár. Hvussu gongur ein van- ligur dagur hjá tær? - Eg havi hålvdagsstan uttan fyri heimið ul arbeiðis antin ella seinnapart og fari lyrrapart KREVJANDI ommunum Agnari arbeidis at hava sum anså ett meðan eg Tað er krevjandi klædnahandil Ann-Margit Joensen: - Tad var greitt stutt eftir ferðsluóhappið, at eg kundi fáa bern, men vit hava íkki ynskt okkum børn, fyrr enn nú vit vóru so heppin at fáa Agnar. dag, og ofta noyðist eg at fara eitt rend oman í handilin um kveldarnar at gera roknskap o.a. Tvær ferðir árliga fari eg ul Keypmannahav nar å klæd- namessu, og tað hevur gingið væl higartil. Um- leið annað hvert ár fari eg ul Hornbæk til upp- venjingar fyri brekið, men annars upp a Sas. HUGNALIGT Eg k hús arbeið pi til egn Agnar Kal al ta og tilikt kkum vid spå endir siðu 14