hósdagur 4. oktober 1990síða 17
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
- -
Nr. 153 — 4. oktober 1990
Síða 17
DS eee]
Politiskur martyrur
lesarabrøv
Føroyskt sjålvstyri
Landid i kreppu og ar-
beidsplåss i kreppu. Hetta
er prisurin, vit føroyingar
mugu gjalda fyri tad vit-
leysa oyðslusemið, sum
verið hevur og so av
monnum, sum vilja sjálv-
stýri. Vit skylda bæði í
høvd og
trúgvi, at vit ongantíð eru
so langt frá nøkrum sjálv-
just nu. Helst
settir undir ad
reyv, so eg
styri sum
verða vit
inistratión tyrsta dagin
verður so nógv sterri, enn
tað longu er.
Allir almennir stovnar
hava eisini fingið boðini,
men ymiskt man fara at
vera, hvussu tað fer at
gangast hesum ymsu
stovnunum at spara.
Onkrir av hesum stovn-
um, sum hava oyðslað og
brúkt nógv, koma ikki at
merkja so nógv til
spar
mgina, og har sun
hevur verið framr
Leiðslan á Postverkin-
um, sum er væl lent úr
sama kassa sum øll hini
starvsfólkini, keypa bara
tveir frá »de
Danske Post- og Telegraf-
væsen< at
danskarar
gera arbeiðið
fyri seg. Tað skal eita, at
teir hava ekspertisu o.a
Jú, okkurt fínt skal tað
vera og danskt eisini
so ber til Nei ikki er
skomm skapt í tykkum!
a hava tit onga eksper
N sítt yr}
x
FDCIOT
verður = spennandi at
síggja.
Jú, verið bara meira
undirbrotligir og fittir og
latið endiliga fremmandar
okkum, hvussu vit
skulu liva á hesum klett-
um, tí
ikki. '
við hesari samgongu, sum
vísa
sjálvri duga vit
Pad er eisini prógvað
nú er (um at) skrædna
Føroyskt álvstýri
skammiligt og spýggilig
Ér hetta let
k
Gongur tað ikki av skriðuni?
Svari pr. prinsipp ikki dul-
nevndum.
Men vj. undir odda-
greinini í Sosialinum nr.
150 haldi eg meg bera
kenslu á.
Taki eg feil, so mugu tit
orsaka.
Harra vj., undirritaði er
fólkafloksmaður, og so
leingi nekur politisk hug-
sjón verður varðveitt mill-
um syllarnar, verður tað
helst fólkaflokshugsjónin.
Sjálvt um hugsjónin
Lívdin
verður varðveitt og
goymd, frítekur hon ikki
ein at tala at, tí ein metir
skeivt at vera.
Eingin varð nevndur,
men eingin var heldur
gloymdur í lesarabrævin-
um í Dimmu.
Gamalt er, vj., »hann, ið
er sekur, hann at sær
tekur«.
vj., tå åsannar, at polit-
iskur ruduleiki er. Um nú
hesin ruduleiki endar vid
vali, so fåa tit — frælsi,
javnadur og brødralag
helst fitta framgongd.
Skipanin nú ræður,
sigur eisini: framgongd
gevur ábyrgd til at skipa
nýggja stjórn. vj. sbr.
skipanina mast tú hava
onkran av ruðuleikaflokk-
unum við. Væl gagnist.
Í lesarabrævinum var
okkurt nevnt um at løna
løgtingsmonnum eftir ti
arbeiði útint var. Hugsaði
eisini um dygdina av ar-
beiðinum, hvussu hon nú
skuldi mátast, lætt verður
tað ikki. Um ein nú t.d.
hugsar um allar tær vána-
ligu lógirnar, ið galda fyri
alivinnuna, so er eyðsýnt,
at tann ið hevur staðið
gubbi at teimum, átti
onga len at fingið nógv ár
fram í tíðina.
Bestu heilsur
Absalon í Buð
Aftursvar til Jákup Jo-
hannis Joensen 29/9-1990.
Angangandi Lívdini, vil
eg fáa aftursvar. Nær hev-
ur verið dansur og bingo
inni í Lívdini, ikki mær
vitandi, men eina ferð.
Bingo, um eg minnist
rætt, var tað ið KFUM
ella K, so har lýgur tú, og
hevnir teg inn á teir, sum
standa fyri Lívdini og tos-
ar aftan fyri teirra rygg,
ístaðin fyri at siga tað við
teir og ikki hini. Sannleik-
in er tann, at tú vilt sjálv-
ur vera formaður har, so
hevði sjónvarp og radio
farið so logandi út, eg
kenni teg so mikið væl,
gang tolir tú so ikki.
Tú grenjar altíð um
Lívdina, nógvur gangur
av teimum ungu, sum
koma inn har. Tey eru
edrú, minst til tað, halt so
uppat at grenja um tað.
Lat tey ungu og eisini tey
eldru hugna sær, sum tey
vilja. Bera tey eru edrú.
Breðrasamkomuna blandi
eg ikki upp í tað, og heldur
ikki Blákrossheimið.
Lydia Ósá
[ff AA [[ [| [[[[ [|
Halan millum beinini
Hvør minnist ikki Paula
Eliefsen, tá hann sum løg-
maður stakk halan millum
beinini og fór sín veg, tá
nakað álvarsligt var áfatt
i Føroyum?
Og hvussu var nú við
nýggja formanninum hjá
Sambandinum. Tá harð-
ast leikaði á var hann á
veg til Danmarkar við
flogfarinum. So mátti
kreppa vera kreppa
Eg komi at hugsa um
hesi orðini hja L. Holberg.
Ein skuldi trúð at hann
kendi sambandshevding-
arar, tá hann skrivaði:
For at bevare sit rygte,
som den der aldrig blev
slået, løber han altid sin
veg, nár der bliver blás: til
kamp. Sitat L. Holberg
x 3
ta teing einari san
gongu við meira enn
fólkum
Um vit fara at ana-
lysera mannin, so
síggja vit, at hann
ongantíð síðani hann
fór úr læru hjá Kjølbro
hevur verið undirordn-
aður nakran, sum hev-
ur kunnað sett hann
upp á pláss.
Tíðliga í tíðini start-
aði hann egna heilselu
og var sjálvur stjóri so
leingi tað vardi. Síðst í
60-unum stillaði hann
upp til kommunuvalið
men ungur sum hann
var gjerdist hann ikki
borgmeistari ta ferð-
ina, men tað hevði ikki
verið í dag.
Síðani helt hann
fram sum forrætnings-
leiðari upp igjøgnum
70-ini, inntil hann aftur
stillaði upp til komm-
ununa í 1979 og kom
inn við nógvum at-
kveðum. Hann gjerd-
ist borgmeistari og var
tað í 4 ár fyrst.
Hann stillaði upp
aftur í 1984 og kom
sendandi innaftur, og
varð aftur borgmeist-
ari í 4 ár. Eftir hvat eg
skilji, so góðkendi
hann einki annað, um
hann skuldi við í nakra
samgongu.
Vit síggja at maður-
in alla sína tíð hevur
sitið á toppinum sum
harri, og hansara diplo-
matisku evni kenna
tey flestu. Bæði frá
teimum,
beitt undir
kommununi
ið hava ar-
honum í
og aðra-
KK ið |
DO kum > 1ÚNndgi
Klaksvík leygarkveld
ið, fingu eisini at síggja
hansara arbeiðsmáta,
tí hann fór upp og hólv-
aði allar av, sum sótu
kallaði teir
annað,
bara tí at Anfinn Kalls-
berg, og ikki hann
sjálvur, var biðin við í
panelið. Eg haldi at
menn blivu púra paff.
Stuttligast var tá
hann oman á tað heila
helt tað vera neyðugt
við samarbeiði í hesum
tíðum. Eg haldi at vit í
har og
sosialistar og
dag síggja hansara
máta at samarbeiða
uppá.
Nei, hann hevði ong-
an kjans at sita í ting-
inum saman við so
nógvum eðrum. Hjá
honum er eitt lítið keis-
araríki við einaræði at
fyritrekkja fram um
eitt stórt demokrati, tí
sum flestu fólkafloks-
menn er hann als ikki
demokratur, sjálvt um
teir dáma at kalla seg
so.
Og vit síggja í dag.
Nú er hann keisari í
sínum egna ríki og ger
og sigur "að hann sjálv-
ur finnur fyri gott.
Hugsið tykkum skilið í
Feroyum, um allir
gjørdu honum tað eftir,
tá teir ikki fingu sítt
igjøgnum. Tá var
demokratiið lítið vert.
Og tað verður akku-
rát tað sama næstu
ferð hann stillar upp!
Proletar
susana