fríggjadagur 5. oktober 1990síða 16

lesarabrøv 54 — 5. oktober 1990 Finnbogi vaknaður úr sambandsduúri Eg havi altíð verið trúgv- ur tjóðveldismaður, alt so langt eg kann minnast. Havi altíð verið at funnist millum teirra, sum hava trúð uppá hetta fólk og tess meguleikar í hesum landi. Og í hesum treysti havi eg ongantíð ivast í, at tjóðveldisflokkurin var mín flokkur, eg sum heila mítt lív havi balst á sjó- num. Og harumframt upp- vaksin hjá Kvívíks- Tummasi, tí vælkenda trolaraskiparanum, sum var millum teirra, sum var við at seta skorðar undir tjóðveldisflokkin líka frá fyrsta degi, saman við so frægum monnum og kvinnum sum Erlendi Patursson, Hanus við Hegadalsá, Johan í Hoy- vík og Andreu Árting, aftan á fólkaatkveðuna í 1946, tá Fólkaflokkurin, sum ikki einaferð, sveik tá ástóð. Alt hetta er sega í dag, men sum tað stendur í sanginum »latiå ei søguna doyggja«. Hesir menn og kvinnur fóru til verka i ti trúgv, at gera góðan gern- ing fyri land og fólk, fjøld- ini at gagni — líkamikið um arbeiði teirra var á politiska leikvellinum ella tað var úti í lívsins harða stríði, annaðhvert tað var á sjógvi ella landi. Her vóru tvær aðallinjur, sum tjóðveldisflokkurin stríddist fyri, nevniliga, at arbeiða fyri einum sjálv- steðugum Føroyum, og hin at vinna verkamanna jøldini betri umsteður ingt áramál Eg kom tí heilt natúr- liga at vera ein partur av tí rættvísisstríði, sum hes- ir menn slóðaðu fyri, sam- an við bygdarfólki mín- um, kvívíkingum, sum eis- ini dyggiliga tóku undir rið politikki tjóðveldis- floksins, og havi eg ongan- tíð angrað mín stuðul til hesar menn og henda flokk á nekrum sinni, tverturímóti. Men nú er ent í holuni, flestu av ingongufélkunum, vid frå náir byrjan, TØNUu at takka fyri, spjaðarin mikli. Hevur stutt sagt ikki ta neyðugu samlandi megina, sum krevst, fyri at halda einum stórum flokki saman, sum tjóð- veldisflokkinum — eisini her royndist hann undan- stekkingur aftan á Er- lend, sála. Og stavnhaldið hevur hann so púrasta gloymt. Og nú kemur so loksins tað, sum fekk meg at siga mína hugsan her í blaðnum, og tað var tá Finnbogi kom fram í fjøl- miðlunum, og fortaldi okkum, at sambandið var verri at arbeiða saman við enn tjóðveldisflokkurin nakrantíð hevði væntað — hvussu kunnu vatn arbeiða saman? Hey ur Finnbogi eisini gloymt tað? Tjóðveldið varð stovnað fyri at jarðleggja eldur og sambandið, so einfalt er tað. Og nú hevur tú givið skarvin yvir í hesum »samarbeidi«, eg sigi sum maðurin á sinni, væl í gagnist tær. Eg sigi fyri mín part skyld farvæl til tjóðveldisleiðina við nú- verandi monnum til róð- urs — eg og mítt hús fara á val nú, og velja einasta flokk, sum verkamanna- fjøldin kann hava álit á í einum framtíðar Feroy- um, nevniliga javnaðar- flokkinum, og vóni eg so innarliga, at verkafólk, lenmóttakarar og onnur fara á val í nov. og gera sum eg, so liviligt aftur verður í hesum landi. Ila fór Tjóðveldisflokk- irin, nærmast at líkna við rakkúgv á vári. Eli Petersen FO 8 4 + i K { É UIMIK Skillingur Spania Pesetas Portugal Escudos Kanada Dollari Japan Yen Irland Pund Grikkalan« Drakmur Kelda: Førova Snarikas n Cr on > GQ on 6,105 4,3000 517,50 4,3315 1025,75 8300 3,8800